Rozłam u amerykańskich sedewakantystów

Jed­na trze­cia sióstr z sede­wa­kan­ty­stycz­ne­go Zgro­ma­dze­nia Maryi Kró­lo­wej Nie­po­ka­la­nej z Mount St. Micha­el (USA), posta­no­wi­ła opu­ścić wspól­no­tę i pod­po­rząd­ko­wać się miej­sco­we­mu ordy­na­riu­szo­wi rzym­sko­ka­to­lic­kie­mu. Sede­wa­kan­ty­ści to zbiór rady­kal­nych, czę­sto zwal­cza­ją­cych się grup reli­gij­nych, któ­re wyod­ręb­ni­ły się z Kościo­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go po Sobo­rze Waty­kań­skim II. Sede­wa­kan­ty­ści uwa­ża­ją, że po śmier­ci Piu­sa XII tron papie­ski jest pusty, a kolej­ni papie­że to here­ty­cy oku­pu­ją­cy tron bisku­pa Rzy­mu.

W zgro­ma­dze­niu coraz czę­ściej poja­wia­ły się wąt­pli­wo­ści, doty­czą­ce dok­try­nal­nej oraz kano­nicz­nej sytu­acji zgro­ma­dze­nia – poin­for­mo­wał tra­dy­cjo­na­li­stycz­ny por­tal kreuz.net, powo­łu­jąc się na donie­sie­nia lokal­ne­go dzien­ni­ka “The Spo­ke­sman-Review”. Decy­du­ją­cy wpływ na decy­zję sióstr miał ich sto­su­nek do papie­ża Bene­dyk­ta XVI. Infor­ma­cje o podzia­łach tra­fi­ły do bp. Mar­ka A. Piva­ru­na­sa (zdj. 2). Kie­ru­je on sede­wa­kan­stycz­nym Kościo­łem, do któ­re­go nale­ży rów­nież semi­na­rium duchow­ne, kil­ka para­fii, szkół i pla­có­wek dobro­czyn­nych. Na począt­ku czerw­ca br. 15 z 50 sióstr opu­ści­ło kon­went i prze­szło pod jurys­dyk­cję rzym­sko­ka­to­lic­kiej die­ce­zji Spo­ka­ne. Wcze­śniej Piva­ru­nas wysłał do sióstr list, w któ­rym wezwał sio­stry uzna­ją­ce auto­ry­tet Bene­dyk­ta XVI do opusz­cze­nia zgro­ma­dze­nia. Sio­strom, któ­re publicz­nie nie wypo­wia­da­ły się w tej kwe­stii, pozwo­lił na pozo­sta­nie w klasz­tor­nych murach.

Zgro­ma­dze­nia Maryi Kró­lo­wej Nie­po­ka­la­nej (CMRI) zosta­ło zało­żo­ne w 1967 roku przez ks. Fran­ci­sa Kon­ra­da Schuc­kard­ta (zdj. 3). Zgro­ma­dze­nie dzia­ła­ło począt­ko­wo w ramach Kościo­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go, jed­nak po dwóch latach jego człon­ko­wie zosta­li eks­ko­mu­ni­ko­wa­ni za odrzu­ca­nie decy­zji Sobo­ru Waty­kań­skie­go II. Schuc­kardt zwią­zał się z sede­wa­kan­ty­sta­mi, przy­jął świę­ce­nia kapłań­skie, a następ­nie bisku­pie. W 1984 roku Schuc­kardt ogło­sił się papie­żem i przy­jął imię Hadria­na VII. Zmarł w listo­pa­dzie 2006 roku.