ŚFL o Redemptionis sacramentum

W zawar­tych wska­zów­kach litur­gicz­nych doku­ment potwier­dza obo­wią­zu­ją­cą w Koście­le Rzym­sko­ka­to­lic­kim prak­ty­kę eucha­ry­stycz­ną, pod­kre­śla­jąc tym samym donio­słe róż­ni­ce wobec innych tra­dy­cji kościel­nych w tym wobec tra­dy­cji lute­rań­skiej, któ­ra jest wyra­zem wciąż obo­wią­zu­ją­cej wia­ry Kościo­ła powszech­ne­go w odnie­sie­niu do Wie­cze­rzy Pań­skiej, cho­ciaż z inny­mi kon­se­kwen­cja­mi w odnie­sie­niu do gościn­no­ści eucha­ry­stycz­nej– gło­si oświad­cze­nie Świa­to­wej Fede­ra­cji Lute­rań­skiej (ŚFL) pod­pi­sa­ne przez ks. Sven Oppe­ga­ard, zastęp­cę sekre­ta­rza gene­ral­ne­go ŚFL, ks. dr. Ish­ma­ela Noko, odno­szą­ce się do ogło­szo­nej 23. kwiet­nia br. wspól­no­tę rzym­sko­ka­to­lic­ką instruk­cji litur­gicz­nej Redemp­tio­nis sacra­men­tum (RS).

RS jest reak­cją Kościo­ła Rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na powsta­łe nad­uży­cia w prak­ty­ce eucha­ry­stycz­nej w Koście­le Rzym­sko­ka­to­lic­kim i jest rozu­mia­na jako kon­ty­nu­acja ency­kli­ki Ecc­le­sia de Eucha­ri­stia, ogło­szo­nej przez papie­ża Jana Paw­ła II w Wiel­ki Czwar­tek 2003 roku. Wpraw­dzie tekst instruk­cji, opra­co­wa­nej przez Kon­gre­ga­cję ds. Kul­tu Boże­go (kard. Arin­ze) oraz Kon­gre­ga­cję Nauki i Wia­ry (kard. Rat­zin­ger) jest wewnętrz­ną regu­la­cją Kościo­ła Rzym­skie­go, to jed­nak zawar­te w niej tre­ści odno­szą się bez­po­śred­nio do dia­lo­gu eku­me­nicz­ne­go, z któ­rym ŚFL czu­je się szcze­gól­nie zwią­za­na.

Ma to swo­je szcze­gól­ne zasto­so­wa­nie wobec tych frag­men­tów instruk­cji, któ­re odno­szą się do gościn­no­ści eucha­ry­stycz­nej. Oświad­cze­nie ks. Oppe­ga­ar­da pod­kre­śla, że refor­ma­cja lute­rań­ska od zawsze posia­da­ła sil­nie roz­wi­nię­ty zmysł litur­gicz­ny i sakra­men­tal­ny, dla­te­go też lute­ra­nie w wie­lu frag­men­tach ency­kli­ki Ecc­le­sia de Eucha­ri­stia oraz ostat­niej instruk­cji mogą wspól­nie wyzna­wać z rzym­ski­mi kato­li­ka­mi choć­by to, że “Kościół nie posia­da wła­dzy nad tym, co zosta­ło usta­no­wio­ne prze same­go Chry­stu­sa i sta­no­wi nie­zmien­ną część litur­gii.”

W minio­nym roku ŚFL oraz jej Kościo­ły człon­kow­skie skry­ty­ko­wa­ły papie­ską ency­kli­kę Ecc­le­sia de Eucha­ri­stia, argu­men­tu­jąc, że nie uwzględ­nia ona dotych­cza­so­wych owo­ców dia­lo­gu eku­me­nicz­ne­go, w tym przede wszyst­kim Wspól­nej Dekla­ra­cji o Uspra­wie­dli­wie­niu pod­pi­sa­nej mię­dzy ŚFL oraz Kościo­łem Rzym­sko­ka­to­lic­kim w Świę­to Refor­ma­cji 1999 roku w Augs­bur­gu.

Na pierw­szej foto­gra­fii duchow­ny lute­rań­ski odpra­wia­ją­cy litur­gię komu­nij­ną w lute­rań­skim Klasz­to­rze św. Augu­sty­na w Oxfor­dzie (Saint Augustine´s House) w ame­ry­kań­skim sta­nie Michi­gan.

Zobacz tak­że:

Ekumenizm.pl: Lute­ra­nie o ency­kli­ce papie­skiej