Śladami Matki Chrystusa — papież w Efezie

Dru­gi dzień piel­grzym­ki Bene­dyk­ta XVI do Tur­cji miał zde­cy­do­wa­nie dusz­pa­ster­ski cha­rak­ter. Papież odpra­wił mszę świę­tą w Efe­zie, w któ­rym, według tra­dy­cji, ostat­nie chwi­le życia spę­dzi­ła Mat­ka Boża. Bene­dykt wspo­mniał ks. Andrea San­to­ro, zamor­do­wa­ne­go przez islam­skich fana­ty­ków pod­czas pro­te­stów prze­ciw­ko kary­ka­tu­rom Maho­me­ta w zachod­nio­eu­ro­pej­skiej pra­sie. Papież zaape­lo­wał o pokój mię­dzy chrze­ści­ja­na­mi a muzuł­ma­na­mi. Odwo­łu­jąc się do wspo­mnień Jana XXIII, któ­ry w latach 1935–1944 był nun­cju­szem apo­stol­skim w Tur­cji, Bene­dykt powie­dział, że kocha naród turec­ki.

Biskup Rzy­mu zaape­lo­wał o pokój i dia­log. Z tego skraw­ka Pół­wy­spu Ana­to­lij­skie­go, natu­ral­ne­go mostu mię­dzy kon­ty­nen­ta­mi pro­śmy o pokój i pojed­na­nie dla wszyst­kich, któ­rzy żyją na tej zie­mi, nazy­wa­nej przez chrze­ści­jan, żydów i muzuł­ma­nów świę­tą – pro­sił Bene­dykt XVI.

W kaza­niu papież pod­kre­ślił rolę Marii w histo­rii zba­wie­nia, szcze­gól­nie zaś w kon­tek­ście ekle­zjo­lo­gicz­nym. Przy­po­mniał, że kona­ją­cy Chry­stus patrząc z krzy­ża na swo­ją Mat­kę i ucznia roz­po­znał pierw­sze owo­ce rodzi­ny, któ­rą sam zało­żył, ujrzał począ­tek Kościo­ła i nowej ludz­ko­ści.

Wie­le uwa­gi Bene­dykt poświę­cił sło­wom apo­sto­ła św. Paw­ła skie­ro­wa­nym do Kościo­ła w Efe­zie i wska­zał na mesjań­ski pokój, jaki reali­zu­je się w oso­bie Zba­wi­cie­la. Paweł wie, że został posła­ny, aby zwia­sto­wać tajem­ni­cę, boski plan, któ­ry u koń­ca cza­sów tyl­ko w Chry­stu­sie może zostać zre­ali­zo­wa­ny i obja­wio­ny. Cho­dzi o tajem­ni­cę, któ­ra mówi, że poga­nie są współ­spad­ko­bier­ca­mi i nale­żą do tego same­go Cia­ła, a poprzez tę samą obiet­ni­cę w Chry­stu­sie Jezu­sie uczest­ni­czą w Ewan­ge­lii (por. Ef 3,6) – powie­dział Bene­dykt. Pod­kre­ślił, że tajem­ni­ca ta wypeł­ni­ła się w histo­rii zba­wie­nia w Koście­le, w któ­rym znisz­czo­ny jest podział mię­dzy naro­do­wo­ścia­mi. Jak Chry­stus tak i Kościół jest nie tyl­ko instru­men­tem jed­no­ści, lecz tak­że jej sku­tecz­nym zna­kiem — dodał.

Odno­sząc się do jed­no­ści Kościo­ła papież pod­kre­ślił, że obec­ność kato­lic­kich duchow­nych róż­nych obrząd­ków jest wyra­zem róż­no­rod­no­ści, któ­rą ozdo­bio­na jest Oblu­bie­ni­ca Chry­stu­sa.

:: BENEDYKT XVI W TURCJI