Spór o starą mszę — rozczarowania i nadzieje tradycjonalistów

Zakoń­czo­ny nie­daw­no synod bisku­pów w Rzy­mie nie przy­niósł ocze­ki­wa­ne­go przez tra­dy­cjo­na­li­stów uni­wer­sal­ne­go indul­tu, któ­ry umoż­li­wiał­by odpra­wia­nie mszy św.w rycie kla­sycz­nym przez wszyst­kich kapła­nów. Co wię­cej, spra­wa “sta­rej mszy” poja­wi­ła się jedy­nie na mar­gi­ne­sie syno­du. Śro­do­wi­ska tra­dy­cjo­na­li­stycz­ne twier­dzą wręcz, że gdy­by nie kar­dy­nał Darío Castril­lón Hoy­os, pre­fekt Kon­gre­ga­cji ds. Ducho­wień­stwa oraz szef Papie­skiej Komi­sji Ecc­le­sia Dei, zaj­mu­ją­cej się opie­ką nad kato­li­ka­mi sta­re­go obrząd­ku, to spra­wa mszy try­denc­kiej w ogó­le nie poja­wi­ła­by się na agen­dzie. Kil­ka dni temu wło­ski dzien­nik Il Gior­na­le poin­for­mo­wał o ist­nie­niu doku­men­tu Kon­gre­ga­cji ds. Kul­tu Boże­go i Dys­cy­pli­ny Sakra­men­tów, z któ­re­go mia­ło­by wyni­kać, iż Kuria nie chce­pow­ro­tu sta­re­go msza­łu.

Według donie­sień pra­so­wych doku­ment pod­pi­sa­ny jest przez pre­fek­ta kon­gre­ga­cji, kar­dy­na­ła Fran­ci­sa Arin­ze oraz jego zastęp­cę, arcy­bi­sku­pa Dome­ni­co Sor­ren­ti­no. Tekst nie jest jed­nak ofi­cjal­nym doku­men­tem kon­gre­ga­cji, a przed­sta­wia jedy­nie oso­bi­stą opi­nie kie­row­nic­twa, któ­rą naj­praw­do­po­dob­niej prze­ka­za­no papie­żo­wi Bene­dyk­to­wi XVI. W tek­ście kar­dy­nał Arin­ze miał wyklu­czyć zmia­ny w sta­rym msza­le, ponie­waż ten „został znie­sio­ny”.

Tra­dy­cjo­na­li­ści uwa­ża­ją jed­nak, że nie wszyst­ko stra­co­ne. Zna­ny mie­sięcz­nik Insi­de the Vati­can poin­for­mo­wał o kon­fe­ren­cji Fede­ra­cji Una Voce z począt­ku paź­dzier­ni­ka br., pod­czas któ­rej refe­rat wygło­sił luk­sem­bur­ski duchow­ny, ks. Camil­le Perl, pra­cu­ją­cy w Papie­skiej Komi­sji Ecc­le­sia Dei. Perl zasu­ge­ro­wał, że roz­wią­za­niem spo­ru wokół sta­rej mszy było­by powo­ła­nie pra­ła­tu­ry per­so­nal­nej dla obrząd­ku try­denc­kie­go. Czy Ecc­le­sia Dei opra­co­wu­je doku­ment w tej spra­wie? Nie­wia­do­mo.

Ks. Perl stwier­dził, że wzo­rem takiej pra­ła­tu­ry była­by bra­zy­lij­ska Die­ce­zja Cam­pos. W latach 1949–1981 na cze­le die­ce­zji stał biskup Anto­nio de Castro May­er. Hie­rar­cha zasły­nął tym, że w trak­cie Sobo­ru Waty­kań­skie­go Dru­gie­go sprze­ci­wiał się otwar­ciu Kościo­ła na świat. Po sobo­rze odmó­wił wpro­wa­dze­nia reform litur­gicz­nych w swo­jej die­ce­zji. Gdy w 1981 roku biskup prze­stał kie­ro­wać die­ce­zją, a nowy biskup zaczął wpro­wa­dzać refor­my sobo­ru, do bisku­pa May­era przy­łą­czy­ła się więk­szośc die­ce­zjan i kle­ru, dla któ­rych stwo­rzo­no rów­no­le­głe para­fie i semi­na­ria duchow­ne. W 1983 roku wraz z abp. Lefe­bvre hie­rar­cha wysłał list do papie­ża Jana Paw­ła II, w któ­rym przed­sta­wio­ne były poglą­dy bisku­pów, doty­czą­ce sta­rej mszy i sobo­ru.

W 1988 roku Lefe­bvre wyświę­cił bez zgo­dy papie­ża nowych bisku­pów i został eks­ko­mu­ni­ko­wa­ny. W uro­czy­sto­ści uczest­ni­czył biskup Castro May­er (na fot. 3), któ­re­go też spo­tka­ły sank­cje kano­nicz­ne. Jego die­ce­zja w die­ce­zji przy­łą­czy­ła się do Brac­twa Kapłań­skie­go św. Piu­sa X. Biskup castro May­er umarł w kwiet­niu 1991 roku, a jego następ­cą został bp Lici­nio Ran­gel. W 2002 roku Ran­gel wyra­ził wolę powro­tu na łono Kościo­ła. Publicz­nie zło­żył wyzna­nie wia­ry i przy­siągł posłu­szeń­stwo papie­żo­wi. Ran­gel został mia­no­wa­ny Admi­ni­stra­to­rem Apo­stol­skim św. Jana Marii Vian­neya, dzia­ła­ją­cej na tere­nie Die­ce­zji Cam­pos. Po śmier­ci Ran­ge­la nowym admi­ni­stra­to­rem został bp Fer­nan­do Arêas Rifan.

Według donie­sień Insi­de the Vati­can ks. Perl nie opi­sał kon­kret­nie jak­by mia­ła w prak­ty­ce wyglą­dać taka admi­ni­stra­tu­ra w for­mie pra­ła­tu­ry per­so­nal­nej. Dotych­czas jedy­ną kościel­ną orga­ni­za­cja posia­da­ją­cą cha­rak­ter pra­ła­tu­ry per­so­nal­nej jest Opus Dei.

:: Ekumenizm.pl: Prze­sła­nie syno­du nie uwzględ­ni łaciń­skiej mszy