Św. Łucja w Sankt Petersburgu

Szwedz­cy lute­ra­nie z para­fii św. Kata­rzy­ny w Sankt Peters­bur­gu tra­dy­cyj­nie przy­go­to­wu­ją się do obcho­dów Dnia św. Łucji. To świę­to uprzej­mo­ści i świa­tła obcho­dzo­ne w naj­mrocz­niej­szym okre­sie roku. Przez wie­ki noc z 13. na 14. grud­nia postrze­ga­na była jako naj­ciem­niej­sza i naj­dłuż­sza. Miał to być czas pano­wa­nia zła. Ludzie wie­rzy­li, że tej nocy po Zie­mi prze­cha­dza się Lucy­fer. Wraz z przy­ję­ciem przez Skan­dy­na­wię chrze­ści­jań­stwa zmie­ni­ło się zna­cze­nie świę­ta — to noc świa­tło­ści, któ­ra roz­pra­sza mrok.

Łucja przy­no­si ludziom świa­tło. Świad­czy o Jedy­nym, któ­ry jest Świa­tłem Świa­ta i w ten spo­sób przy­go­to­wu­je wier­nych na Boże Naro­dze­nie.

Świę­to przy­ję­ło nazwę na cześć wło­skiej męczen­ni­cy, żyją­cej w IV wie­ku. Kobie­ty odgry­wa­ją­ce rolę św. Łucji zakła­da­ją dłu­gie bia­łe sza­ty, czer­wo­ne pasy i koro­ny, na któ­rych umiesz­czo­nych jest­pięć świec. Tego dnia dzie­ci odwie­dza­ją szpi­ta­le i domy, śpie­wa­jąc chrze­ści­jań­skie piosenki.Kościół św. Kata­rzy­ny w Sankt Peters­bur­gu to naj­star­sza lute­rań­ska świą­ty­nia w mie­ście. Para­fia­nie obcho­dzą Dzień św. Łucji od 11 lat. Z roku na rok do szwedz­kiej pro­ce­sji przy­łą­cza się coraz wię­cej Rosjan. Bio­rą w niej udział tak­że stu­den­ci skan­dy­na­wi­sty­ki.