Święta matka

Gian­na Beret­ta Mol­la, któ­ra zaak­cep­to­wa­ła ryzy­ko śmier­ci, by rato­wać swo­je nie­na­ro­dzo­ne dziec­ko i nie zgo­dzi­ła się na abor­cję, któ­ra mogła ura­to­wać jej życie — zosta­nia kano­ni­zo­wa­na w nie­dzie­lę przez Jana Paw­ła II.

- Ona żyła w mał­żeń­stwie i macie­rzyń­stwie z rado­ścią i abso­lut­ną wier­no­ścią swo­je­mu powo­ła­niu — powie­dział w grud­niu pod­czas cere­mo­nii uzna­nia cudu za wsta­wien­nic­twem nowej świę­tej pre­fekt Kon­gre­ga­cji ds. Kano­ni­za­cji kard. José Sara­iva Mar­tins.

Mol­la uro­dzi­ła się 4 grud­nia 1922 roku, stu­dio­wa­ła medy­cy­nę i otrzy­ma­ła tytuł dok­to­ra medy­cy­ny ze spe­cjal­no­ścią chi­rur­gia w 1949 roku. W 1953 uzy­ska­ła spe­cja­li­za­cję z pedia­trii na Uni­wer­sy­te­cie w Medio­la­nie.

W pra­cy leka­rza szcze­gól­ną opie­ką ota­cza­ła mat­ki, dzie­ci, star­szych i bied­nych. Trak­to­wa­ła ją jako powo­ła­nie. — Tak jak kapłan doty­ka Jezu­sa, tak i my leka­rze doty­ka­my go w cia­łach naszych pacjen­tów — powta­rza­ła.

W 1955 roku wzię­ła ślub z inży­nie­rem Pie­tro Mol­la w Magen­ta. Rok póź­niej uro­dzi­ła pierw­sze dziec­ko Pier­lu­igie­go, w 1957 Mario­li­nę, a w 1959 roku Lau­rę. W dru­gim mie­sią­cu czwar­tej cią­ży we wrze­śniu 1961 roku dowie­dzia­ła się, że jest poważ­nie cho­ra, a życie może jej ura­to­wać tyl­ko ope­ra­cja. Ta ostat­nia jed­nak zagra­ża życiu jej dziec­ka. Gian­na odrzu­ci­ła moż­li­wość ope­ra­cji, decy­du­jąc się na rato­wa­nie dziec­ka za wszel­ką cenę.

Kil­ka dni przed poro­dem powie­dzia­ła mężo­wi i leka­rzom, że jest goto­wa ofia­ro­wać swo­je życie za życie dziec­ka. — Jeśli musi być pod­ję­ta decy­zje mię­dzy życiem moim i dziec­ka, nie miej­cie wąt­pli­wo­ści. Zobo­wią­zu­je was do wybra­nia dziec­ka. Ocal­cie je - mówi­ła.

Ran­kiem 21 kwiet­nia kobie­ta uro­dzi­ła Gian­nę Ema­nu­elę. Kom­pli­ka­cję roz­po­czę­ły się krót­ko po porodz­nie. 28 kwiet­nia kobie­ta zmar­ła powta­rza­jąc modli­twę: “Jezu, kocham Cię, Jezu kocham Cię”. Mia­ła wte­dy 39 lat.

Mol­la zosta­ła beaty­fi­ko­wa­na przez Jana Paw­ła II 24 kwiet­nia 1994 roku pod­czas Mię­dzy­na­ro­do­we­go Roku Rodzi­ny. Pod­czas tych uro­czy­sto­ści jej mąż mówił o niej: “była wspa­nia­łą kobie­tą, któ­ra bar­dzo kocha­ła życie; była zwy­kłą kobie­tą, ale jed­no­cze­śnie kobie­tą wiel­kiej wia­ry, rado­sną pogod­ną oso­bo­wo­ścią z nie­zwy­kle sil­ną oso­bo­wi­ścią, i z pra­gnie­niem życia Ewan­ge­lią aż do koń­ca”.

Cud za wsta­wien­nic­twem pani Mol­la doty­czył oczy­wi­ście dziec­ka nie­na­ro­dzo­ne­go. W spo­sób natu­ral­ny nie da się bowiem wytłu­ma­czyć szczę­śli­we­go naro­dze­nia Gian­ny Marii Arco­li­no Com­pa­ri­ni.