Święto diecezji warszawsko-bielskiej

10. wrze­śnia Cer­kiew pra­wo­sław­na czci pamięć św. Hio­ba, ihu­me­na pocza­jow­skie­go, cudo­twór­cy, któ­ry pięć lat temu został wybra­ny patro­nem die­ce­zji war­szaw­sko — biel­skiej. W tym roku szcze­gól­ne uro­czy­sto­ści die­ce­zjal­ne odby­ły się w sobo­rze Świę­tej Trój­cy w Haj­nów­ce. Św. Litur­gii prze­wod­ni­czył Metro­po­li­ta War­szaw­ski i całej Pol­ski Sawa w asy­ście bisku­pa haj­now­skie­go Miro­na, bisku­pa biel­skie­go Grze­go­rza oraz ducho­wień­stwa.

Św. Hiob (imię świec­kie Jan Żela­zo) żył w latach 1551 — 1651. W wie­ku 30 lat przy­jął świę­ce­nia kapłań­skie oraz obo­wiąz­ki namiest­ni­ka mona­ste­ru Dubień­skie­go. Oko­ło 1600 roku udał się do Pocza­jo­wa, któ­ry od dłuż­sze­go cza­su przy­cią­gał jego uwa­gę, przyj­mu­jąc obo­wiąz­ki namiest­ni­ka, któ­re to peł­nił do koń­ca dni swo­je­go życia. Św. Hio­bo­wi przy­pa­dło żyć w trud­nym okre­sie dla Cer­kwi w szcze­gól­no­ści na Woły­niu i Podo­lu. Zasły­nął jako nie­prze­jed­na­ny obroń­ca wia­ry i kul­tu­ry pra­wo­sław­nej przed wpły­wa­mi unii. Zmarł 10 listo­pa­da prze­żyw­szy ponad 100 lat. Już za życia był uwa­ża­ny za świę­te­go. W 1659 roku 10 wrze­śnia, po uprzed­nich cudach, reli­kwie jego zosta­ły odko­pa­ne i prze­nie­sio­ne do głów­nej świą­ty­ni mona­ste­ru.

Metro­po­li­ta Sawa w swo­im sło­wie skie­ro­wa­nym do ducho­wień­stwa i wier­nych zwró­cił uwa­gę na szcze­gól­ną rolę Ław­ry Pocza­jow­skiej, któ­ra przez wie­le stu­le­ci pozo­sta­wa­ła w gra­ni­cach pań­sta­wa pol­skie­go, w dzie­jach Cer­kwi w Pol­sce, oraz św. Hio­ba, Ihu­me­na Pocza­jow­skie­go, któ­ry jest wzor­cem do naśla­do­wa­nia w każej epo­ce i w każ­dym miej­scu. Powi­nien jawić się przy­kła­dem w pra­cy dusz­pa­ster­skiej dla każ­de­go kapła­na i wzo­rem nie­za­chwia­nej wia­ry w gło­sze­niu ewan­ge­lii. Uro­czy­sto­ści, na któ­re licz­nie przy­by­ły dzie­ci i mło­dzież ze szkół pod­sta­wo­wych, gim­na­zjal­nych i ponad­pod­sta­wo­wych z tere­nu Haj­nów­ki zakoń­czy­ły się moleb­nem do św. Hio­ba Pocza­jow­skie­go i krest­nym cho­cho­dem wokół świą­ty­ni.

Pra­wo­sław­ny Ser­wis Inter­ne­to­wy