Synod nie zgodził się na ustępstwa wobec tradycjonalistów

Synod Gene­ral­ny Kościo­ła Anglii nie przy­chy­lił się do wnio­sku anglo­ka­to­lic­kich i ewan­ge­li­kal­nych tra­dy­cjo­na­li­stów, aby zagwa­ran­to­wać para­fiom prze­ciw­nym kon­se­kra­cji kobiet na bisku­pów opie­kę kano­nicz­ną bisku­pów-męż­czyzn. Gło­so­wa­nie, któ­re odby­ło się 8 lute­go, było ostat­nią moż­li­wo­ścią wpro­wa­dze­nia zmian przez Synod.

Jeśli pod­czas majo­we­go posie­dze­nia Izba Bisku­pów nie doko­na zmian, rezo­lu­cja, doty­czą­ca epi­sko­pa­tu kobiet, wró­ci w lip­cu br. do Syno­du do final­ne­go gło­so­wa­nia. Gdy­by jed­nak kon­ser­wa­ty­stom uda­ło się prze­ko­nać część bisku­pów (do podej­mo­wa­nia wią­żą­cych decy­zji potrzeb­na jest więk­szość 2/3 gło­sów), to pro­ces legi­sla­cyj­ny mógł­by się prze­dłu­żyć o rok.

Część komen­ta­to­rów uwa­ża, że decy­zja Syno­du może dopro­wa­dzić do zwięk­sze­nia licz­by kon­wer­sji do Ordy­na­ria­tu Mat­ki Bożej z Wal­sin­gham, powo­ła­ne­go przez Bene­dyk­ta XVI dla byłych angli­ka­nów, chcą­cych zacho­wać angli­kań­skie tra­dy­cje litur­gicz­ne. Do tej pory do ordy­na­ria­tu przy­łą­czy­ła się nie­wiel­ka licz­ba duchow­nych, głów­nie eme­ry­tów lub księ­ży, któ­rzy nie­ba­wem prze­szli­by w stan spo­czyn­ku. Tym­cza­sem pra­wie 1/3 ducho­wień­stwa w Koście­le Anglii to kobie­ty, dopusz­czo­ne do świę­ceń w 1992 roku. Posłu­ga bisku­pia dla kobiet moż­li­wa jest w Kościo­łach angli­kań­skich (epi­sko­pal­nych) w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, Kana­dzie, Austra­lii i Nowej Zelan­dii.