\‘Synowie Maryi\’ poza Kościołem

Zgro­ma­dze­nie ‘Syno­wie Maryi’ wywo­dzą­ce się z zało­żo­ne­go w 1971 roku ruchu ‘Armia Maryi’ nie jest czę­ścią Kościo­ła kato­lic­kie­go – stwier­dził kar­dy­nał Marc Quel­let z Quebe­ku. Według przed­sta­wi­cie­li Kościo­ła zgro­ma­dze­nie samo posta­wi­ło się poza Kościo­łem, pró­bu­jąc samo­wol­nie wyświę­cić na dia­ko­nów pię­ciu męż­czyzn. Świę­ce­nia uzna­no za symu­la­cję, ponie­waż doko­nał ich nie biskup, a zwy­kły kapłan. Nie jest to jed­nak jedy­ny pro­blem zwią­za­ny z ‘Armią Maryi’, któ­rej zało­ży­ciel­ka, uwa­ża się za mistycz­ną inkar­na­cję Mat­ki Bożej.

‘Armia Maryi’ zosta­ła zało­żo­na w 1971 roku w sank­tu­arium Mat­ki Bożej w Etche­min, znaj­du­ją­cym się na tere­nie die­ce­zji Quebek. Sto­wa­rzy­sze­nie mia­ło przy­czy­nić się do uświę­ca­nia dusz i odzna­czać się szcze­gól­nym cha­ry­zma­tem tzw. Potrój­nej Bie­li — wier­ność i poświę­ce­nie Eucha­ry­stii, Marii oraz papie­żo­wi.

Zało­ży­ciel­ką ruchu jest Marie-Pau­le Gigu­ère. Uro­dzi­ła się 14 IX 1921 roku w poboż­nej rodzi­nie kato­lic­kiej. W 1944 wyszła za mąż i do 1952 roku uro­dzi­ła pię­cio­ro dzie­ci. W 1957 roku, w nie­wy­ja­śnio­nych do koń­ca oko­licz­no­ściach, pod wpły­wem “czte­rech osób z auto­ry­te­tem, któ­re nie­za­leż­nie od sie­bie przy­cho­dzi­ły dzień po dniu” – jak napi­sa­ła w 13-tomo­wej auto­bio­gra­fii ‘Życie Miło­ści’ Gigu­ère – posta­no­wi­ła porzu­cić męża, a dzie­ci umie­ścić w szko­le z inter­na­tem.

Wcze­śniej, bo od 1954 roku, Gigu­ère mia­ła regu­lar­nie otrzy­my­wać obja­wie­nia od Boga, któ­rych celem było stwo­rze­nie ‘Armii Maryi’. Pod­czas obja­wie­nia w 1958 roku Gigu­ère mia­ła zostać ostrze­żo­na, że zosta­nie ukrzy­żo­wa­na przez kapła­nów, podob­nie jak Jezus, będzie znie­na­wi­dzo­na, prze­śla­do­wa­na, w tym tak­że przez bisku­pów, ale Bóg będzie jej strzegł. Gru­pa wokół Gigu­ère zaczę­ła dzia­łać nie tyl­ko na tere­nie Kana­dy, ale obję­ła rów­nież inne kra­je — w tym USA, Wło­chy i Austrię. Pod­ję­to sta­ra­nia o kano­nicz­ne uzna­nie Armii Maryi.

W 1975 roku kar­dy­nał Mau­ri­ce Roy uznał ‘Armię Maryi’ za poboż­ne sto­wa­rzy­sze­nie misyj­ne (brac­two), któ­ra od tej pory mogło swo­bod­nie dzia­łać na tere­nie die­ce­zji Quebe­ku. Oko­ło roku 1978 Gigu­ère zaczę­ła mówić o sobie jako mistycz­nej inkar­na­cji Mat­ki Bożej. 31 maja 1981 roku w ramach ‘Armii Maryi’ powsta­je wspól­no­ta ‘Synów i Córek Maryi’, do któ­rej nale­ży dziś ponad 150 osób: 75 kobiet i 83 męż­czyzn, z któ­rych 43 to kapła­ni. Cechą cha­rak­te­ry­stycz­ną tego zgro­ma­dze­nia jest kult Mat­ki Bożej Wszyst­kich Naro­dów zwią­za­ny z obja­wie­nia­mi maryj­ny­mi z 1945 w Holan­dii oraz wspie­ra­nie wysił­ków na rzecz ogło­sze­nia pią­te­go dogma­tu maryj­ne­go o Marii jako Współ­od­ku­pi­ciel­ce (Co-Redemp­trix). W 1986 roku papież Jan Paweł II wyświę­cił pierw­sze­go kapła­na od ‘Synów Maryi’.

W 1987 kolej­ny ordy­na­riusz die­ce­zji Quebek, kar­dy­nał Louis-Albert Vachon (1912–2006), zaka­zał dzia­łal­no­ści ‘Armii Maryi’. Komi­sja teo­lo­gów zgod­nie orze­kła, że naucza­nie ‘Armii’ zawie­ra poważ­ne błę­dy dok­try­nal­ne. Człon­ko­wie brac­twa odwo­ła­li się od decy­zji arcy­bi­sku­pa Quebe­ku do Sto­li­cy Apo­stol­skiej, któ­ra w 1991 roku pod­trzy­ma­ła dekret kar­dy­na­ła Vacho­na. Sześć lat póź­niej Waty­kan wyzna­czył bp. Gil­le­sa Caza­bo­na na admi­ni­stra­to­ra Synów Maryi, mię­dzy­na­ro­do­we­go zgro­ma­dze­nia kapła­nów, semi­na­rzy­stów oraz bra­ci powią­za­nych z Armią Maryi.

Utra­tę kano­nicz­ne­go sta­tu­su poboż­ne­go sto­wa­rzy­sze­nia przez ‘Armię Maryi’ potwier­dził w lutym 2000 roku kar­dy­nał Joseph Rat­zin­ger, pre­fekt Kon­gre­ga­cji Nauki Wia­ry. W nocie do bp. Geral­da Wie­sne­ra, prze­wod­ni­czą­ce­go kana­dyj­skie­go epi­sko­pa­tu, kard. Rat­zin­ger potwier­dził, że ‘Armia’ stra­ci­ła swój sta­tus kano­nicz­ny w 1987 roku ze wzglę­du na roz­po­wszech­nia­ne w publi­ka­cjach błę­dy dok­try­nal­ne, jako­by Marie-Pau­le Guigère była żyją­cą inkar­na­cją Dzie­wi­cy Maryi.

Na zdję­ciach: (1) o. Éric Roy, prze­ło­żo­ny ‘Synów Maryi’, (2) Marie-Pau­le Gigu­ère, zało­ży­ciel­ka ‘Armii Maryi’, któ­ra po śmier­ci męża, w 1997 roku, zosta­ła sio­strą prze­ło­żo­ną ‘Córek Maryi’, (3) ‘Cór­ki i Syno­wie Maryi’ pod­czas modli­twy.