Ubolewanie i przełożenie decyzji

Bisku­pi Epi­sko­pal­ne­go Kościo­ła w USA wyra­zi­li “ubo­le­wa­nie” w związ­ku z wyświę­ce­niem w 2003 roku na bisku­pa New Hamp­shi­re Gene Robin­so­na, pozo­sta­ją­ce­go w aktyw­nym związ­ku homo­sek­su­al­nym. Jed­no­cze­śnie bisku­pi odło­ży­li na póź­niej pod­ję­cie decy­zji o ewen­tu­al­nym mora­to­rium na inne tego typu świę­ce­nia oraz na kościel­ne cere­mo­nie bło­go­sła­wie­nia jed­no­pł­cio­wych związ­ków.

Oświad­cze­nie bisku­pów wyra­ża “szcze­re ubo­le­wa­nie z powo­du bólu, zra­nień i znisz­czeń jakie dotkę­ły wię­zy angli­kań­skich wspól­not w związ­ku z pew­ny­mi dzia­ła­nia­mi Kościo­ła Epi­sko­pal­ne­go”, pod­kre­śla­jąc wszak­że, że decy­zja o wyświę­ce­niu Gene Robin­so­na nie może zostać cof­nię­ta. W odpo­wie­dzi na suge­stię Rapor­tu z Wind­sor, pry­mas Kościo­ła epi­sko­pal­ne­go Frank Gri­swold powo­łał komi­tet, któ­ry ma wyja­śnić “w jaki spo­sób oso­ba żyja­ca w jed­no­pł­cio­wym związ­ku moze być uzna­na za wła­ści­wą do pro­wa­dze­nia owczar­ni Chry­stu­so­wej”. Ponad 140 bisku­pów zgro­ma­dzo­nych w Salt Lake City popro­si­ło o wię­cej cza­su na deba­tę, któ­rą zamie­rza­ją odbyć w mar­cu tego roku i by móc odnieść się do „Rapor­tu w Wind­sor”.

Taka decy­zją nie podo­ba się 21 bisku­pom, któ­rzy pod przy­wódz­twem bisku­pa Pit­ts­bur­ga Rober­ta Dun­ca­na pod­pi­sa­li odręb­ne oświad­cze­nie, w któ­rym obie­cu­ją że podej­mą tyl­ko takie decy­zje, na któ­re zgo­dę wyra­zi cała Wspól­no­ta Angli­kań­ska, któ­rej człon­kiem jest Kościół Epi­sko­pal­ny USA.

Nie­co wcze­śniej bo jesz­cze w 2004 roku kon­ser­wa­tyw­ni biskup Afry­ki nie tyl­ko kate­go­rycz­nie odmó­wi­li prze­pro­sze­nia za wtrą­ca­nie się w spra­wy kościo­ła epi­sko­pla­ne­go oraz za peł­ne nie­na­wi­ści sło­wa jaki­mi szer­mo­wa­li bez zaha­mo­wań (pro­sił o to Raport z Wind­sor), ale zapo­wie­dzie­li też, że stwo­rzą wła­sny sys­tem edu­ka­cji teo­lo­gicz­nej.