Ulica biskupa Otto Dibeliusa

Wła­dze Ber­li­na nazwa­ły jed­ną z ulic na cześć Otto Dibe­liu­sa (1880–1967), bisku­pa Ber­li­na i Bran­den­bur­gii oraz byłe­go pre­ze­sa Rady Ewan­ge­lic­kie­go Kościo­ła Nie­miec (EKD). Uli­ca mie­ści się w ber­liń­skiej dziel­ni­cy Char­lot­ten­burg-Wil­mers­dorf.

Dibe­lius jest jed­ną z naj­bar­dziej kon­tro­wer­syj­nych posta­ci nie­miec­kie­go Kościo­ła ewan­ge­lic­kie­go minio­ne­go stu­le­cia. Gdy w 1933 roku hitle­row­cy przy­ję­li wła­dzę w Niem­czech Dibe­lius wspie­rał nowy sys­tem. Gdy jed­nak wła­dze zaczę­ły się mie­szać w wewnętrz­ne spra­wy kościel­ne bp Dibe­lius przy­łą­czył się do opo­zy­cyj­ne­go wobec reżi­mu Kościo­ła Wyzna­ją­ce­go (Beken­nen­de Kir­che).

Dibe­lius był też pierw­szym super­in­ten­den­tem Ber­li­na, któ­ry powró­cił do tytu­łu bisku­pa. Po woj­nie przy­czy­nił się do odbu­do­wy struk­tur Kościo­ła oraz nawią­za­nia współ­pra­cy eku­me­nicz­nej.