Uroczystość Wniebowzięcia Marii Panny

15 sierp­nia wier­ni Kościo­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go obcho­dzą uro­czy­stość Wnie­bo­wzię­cia Naj­święt­szej Marii Pan­ny, mówią­ce o tym, że Maria Pan­na dostą­pi­ła chwa­ły wiecz­nej, zosta­ła wzię­ta donie­baz cia­łem i duszą. W Pol­sce uro­czy­stość tą obcho­dzą rów­nież pol­sko­ka­to­li­cy i oby­dwa Kościo­ły tra­dy­cji maria­wic­kiej.

Dogmat o Wnie­bo­wzię­ciu NMP ogło­sił papież Pius XII w 1950 roku kon­sty­tu­cją apo­stol­ską “Muni­fi­cen­tis­si­mus Deus”. Ogła­sza­jąc ten dogmat Pius XII sko­rzy­stał po raz pierw­szy z obo­wią­zu­ją­ce­go od 1870 roku (Sobór Waty­kań­ski I) dogma­tu o nie­omyl­no­ści bisku­pa Rzy­mu.

W tek­ście kon­sty­tu­cji czy­ta­my: “Dla­te­go po wie­lo­krot­nym zano­sze­niu modłów do Boga i wzy­wa­niu świa­tła Ducha Prawdy,na chwa­łę Wszech­moc­ne­go Boga, któ­ry oka­zał swą szcze­gól­ną życz­li­wość Maryi Dzie­wi­cy, na chwa­łę Jego Syna, nie­śmier­tel­ne­go Kró­la wie­ków, zwy­cięz­cy grze­chu i śmier­ci, dla powięk­sze­nia chwa­ły Jego Czci­god­nej Mat­ki oraz ku wese­lu i rado­ści całe­go Kościo­ła, powa­gą Pana Nasze­go Jezu­sa Chry­stu­sa, świę­tych Apo­sto­łów Pio­tra i Paw­ła i Naszą, ogła­sza­my, orze­ka­my i okre­śla­my jako dogmat obja­wio­ny przez Boga: że Nie­po­ka­la­na Mat­ka Boga, Mary­ja zawsze Dzie­wi­ca, po zakoń­cze­niu ziem­skie­go życia z duszą i cia­łem zosta­ła wzię­ta do chwa­ły nie­bie­skiej. Dla­te­go jeśli­by ktoś, cze­go niech Bóg bro­ni, odwa­żył­by sie temu zaprze­czyć albo dobro­wol­nie poda­wać wąt­pli­wość to, co zosta­ło przez Nas zde­fi­nio­wa­ne, niech wie, że odpadł od Boskiej i kato­lic­kiej wia­ry.”

Pogląd o Wnie­bo­wzię­ciu Marii nie jest zawar­ty w Biblii, ale wier­ni Kościo­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go powo­łu­ją się na kościel­ną prak­ty­kę tego świę­ta z IV wie­ku n.e. Kwe­stią otwar­tą jest dla auto­rów dogma­tu pogląd czy Maria umar­ła.

Wier­ni Cer­kwi pra­wo­sław­nej obcho­dzą uro­czy­stość Zaśnię­cia Marii Pan­ny, nato­miast chrze­ści­ja­nie wszyst­kich tra­dy­cji pro­te­stanc­kich zde­cy­do­wa­nie odrzu­ca­ją dogmat o Wnie­bo­wzię­ciu Marii Pan­ny jako nie­bi­blij­ny i zaciem­nia­ją­cy jedy­no­zbaw­czość Jezu­sa Chry­stu­sa. Kwe­stie mario­lo­gicz­ne są do dziś poważ­ny­mi trud­no­ścia­mi w eku­me­nicz­nym dia­lo­gu teo­lo­gicz­nym, szcze­gól­nie w ich aspek­cie ekle­zjo­lo­gicz­nym (kościel­nym).

Świę­to to jest jed­ną z naj­waż­niej­szych uro­czy­sto­ści dla Kościo­ła Sta­ro­ka­to­lic­kie­go Maria­wi­tów i Kościo­ła Kato­lic­kie­go Maria­wi­tów. 15 sierp­nia w płoc­kiej kate­drze Miło­sier­dzia i Miło­ści odbę­dą się cen­tral­ne uro­czy­sto­ści maria­wic­kie z udzia­łem gości eku­me­nicz­nych. Dla maria­wi­tów 15 sie­pr­nia to rów­nież uro­czy­stość poświę­ce­nia Świą­ty­ni Miło­sier­dzia i Miło­ści w Płoc­ku.

:: Ekumenizm.pl: Maria­wic­kie obcho­dy świę­ta

:: Eku­me­nicz­na dys­ku­sja nt. mario­lo­gii na łamach Maga­zy­nu Teo­lo­gicz­ne­go Sem­per Refor­man­da

:: Maria­wic­kie roz­wa­ża­nie na świę­to Wnie­bo­wzię­cia NMP

Cytat ency­kli­ki Piu­sa XII z Bre­via­rium Fidei — Wybór dok­try­nal­nych wypo­wie­dzi Kościo­ła, 2. wyd, Poznań 1989, S. 278.