Więcej świadectwa

Wezwa­niem skie­ro­wa­nym do osób kon­se­kro­wa­nych, by te były świad­ka­mi życia Ewan­ge­lią w cza­sach ter­ro­ry­zmu zakoń­czył się Pierw­szy Świa­to­wy Kon­gres Życia Kon­se­kro­wa­ne­go w Rzy­mie. Wnio­ski kon­gre­su naj­kró­cej pod­su­mo­wał o. José María Arnáiz, sekre­tarz Unii Prze­ło­żo­nych Gene­ral­nych oraz współ­or­ga­ni­za­tor kon­gre­su: “mniej pro­fe­sjo­na­li­stów, wię­cej świa­dec­twa”.

Zakon­ni­cy i zakon­ni­ce powin­ni, pod­kre­ślał zakon­nik, być “w kon­tak­cie z rado­ścia­mi, smut­ka­mi, zagro­że­nia­mi i nadzie­ja­mi ludz­ko­ści”, ale tak­że jesz­cze moc­niej być w Koście­le. — Musi­my zro­bić wszyst­ko by umoc­nić nasz dia­log ze wszyst­ki­mi, któ­rzy kształ­tu­ją Kościół: z bisku­pa­mi, Sto­li­cą Apo­stol­ską, sto­wa­rzy­sze­nia­mi i rucha­mi — powie­dział.

Jan Paweł II pro­sił nato­miast uczest­ni­ków Kon­gre­su o goto­wość do udzie­le­nia odpo­wie­dzi na wyzwa­nia współ­cze­sno­ści. W obli­czu róż­nych form nie­spra­wie­dli­wo­ści i wyzy­sku, zakon­ni­cy i zakon­ni­ce powin­ni być wia­ry­god­ny­mi świad­ka­mi chrze­ści­jań­skiej nadziei, pod­kre­ślił w swo­im prze­sła­niu Ojciec Świę­ty. Przy­po­mniał, że ich zada­niem jest uka­zy­wa­nie ludziom zagu­bio­nym miło­ści Boga, któ­ry niko­go nie opusz­cza i nie­sie­nie im praw­dzi­wych moty­wów nadziei.

Papież pod­kre­ślił też rolę, jaką w życiu zakon­nym odgry­wa umi­ło­wa­nie Chry­stu­sa i pra­gnie­nie dopro­wa­dze­nia do nie­go wszyst­kich ludzi. Powin­no ono wieść do oso­bi­ste­go nawró­ce­nia, świę­to­ści i gor­li­we­go gło­sze­nia Ewan­ge­lii. Jedy­ną dro­gą zakon­ni­ków i zakon­nic jest naśla­do­wa­nie Chry­stu­sa tak, aby ich życie uka­zy­wa­ło Jego miłu­ją­ce obli­cze. “Trze­ba otwo­rzyć ser­ce na powie­wy Ducha Świę­te­go, współ­za­wod­ni­czyć w miło­ści brat­niej i służ­bie, otwo­rzyć drzwi ludziom sła­bym, samot­nym i odrzu­co­nym” — napi­sał biskup Rzy­mu w prze­sła­niu do uczest­ni­ków Świa­to­we­go Kon­gre­su Życia Kon­se­kro­wa­ne­go.

Abp Franc Rodé, pre­fekt Kon­gre­ga­cji ds. Insty­tu­tów Życia Kon­se­kro­wa­ne­go oraz Sto­wa­rzy­szeń Życia Apo­stol­skie­go pod­kre­ślić nato­miast, że życie zakon­ne musi opie­rać się na Eucha­ry­stii, i być umoc­nio­ne przez solid­ną for­ma­cję.

Były gene­rał Zako­nu Kazno­dziej­skie­go (domi­ni­ka­nów) o. Timo­thy Radc­lif­fe zwró­cił nato­miast uwa­gę na koniecz­ność odrzu­ce­nia przez zakon­ni­ków ide­olo­gii poli­tycz­nych, tak pra­wi­co­wych jak i lewi­co­wych. — Musi­my bła­gać Ducha Świę­te­go, aby pomógł nam odrzu­cić ide­olo­gicz­ne wypo­wie­dzi, tak z pra­wa jak z lewa, któ­re dają nam poczu­cie bez­pie­czeń­stwa — tłu­ma­czył.