Wspaniałomyślniej z sakramentami

Pod­czas urlo­pu Bene­dykt XVI spo­tkał się w kate­drze Bri­xen z 400 kapła­na­mi, dia­ko­na­mi i semi­na­rzy­sta­mi z połu­dnio­we­go Tyro­lu. Spo­tka­nie, na któ­re nie zapro­szo­no media, mia­ło cha­rak­ter roz­mo­wy, pod­czas któ­rej duchow­ni sta­wia­li papie­żo­wi wie­le pytań, doty­czą­cych m. in. pro­ble­mów zwią­za­nych z powo­ła­nia­mi kapłań­ski­mi, sytu­acją pasto­ral­ną oraz eko­lo­gią.

Rzecz­nik Sto­li­cy Apo­stol­skiej, o. Fede­ri­co Lom­bar­di, zre­la­cjo­no­wał jed­no z pytań, doty­czą­ce wyzwań dusz­pa­ster­skich we współ­cze­snym Koście­le: wie­lu kapła­nów i kate­che­tów nie­po­koi nie­wie­dza mło­dzie­ży, przy­stę­pu­ją­cej do Komu­nii Świę­tej i bierz­mo­wa­nia o pod­sta­wach wia­ry. Jaka powin­na być odpo­wiedź Kościo­ła na to zja­wi­sko? – Kie­dyś byłem bar­dziej suro­wy, ale przy­kład Chry­stu­sa nauczył mnie więk­szej wspa­nia­ło­myśl­no­ści. W przy­pad­kach, w któ­rych być może nie ma doj­rza­łej i głę­bo­kiej wia­ry, ale mimo tego ist­nie­ją ozna­ki poszu­ki­wań, życze­nie jed­no­ści z Kościo­łem, moż­na też wspa­nia­ło­myśl­niej udzie­lać sakra­men­tów – miał odpo­wie­dzieć Bene­dykt XVI.