Żarliwe umiłowanie Chrystusa — Episkopat w rocznicę śmierci Jana Pawła II
- 9 marca, 2006
- przeczytasz w 2 minuty
O stałą pamięć o życiu i służbie Jana Pawła II oraz o kierowanie się w życiu jego nauczaniem apelują w specjalnym liście na pierwszą rocznicę śmierci papieża polscy biskupi. Ich zdaniem konieczna jest pamięć o poczuciu solidarności, jakie zrodziło się w kwietniu ubiegłego roku i przestać trwonić pokładów dobra jakie są w Polakach. “Dojrzała troska każdego z nas o dobro wspólne i o dobro każdego człowieka będzie najlepszą formą odczytania testamentu Jana Pawła […]
O stałą pamięć o życiu i służbie Jana Pawła II oraz o kierowanie się w życiu jego nauczaniem apelują w specjalnym liście na pierwszą rocznicę śmierci papieża polscy biskupi. Ich zdaniem konieczna jest pamięć o poczuciu solidarności, jakie zrodziło się w kwietniu ubiegłego roku i przestać trwonić pokładów dobra jakie są w Polakach.
“Dojrzała troska każdego z nas o dobro wspólne i o dobro każdego człowieka będzie najlepszą formą odczytania testamentu Jana Pawła II, utrwalenia o nim pamięci, okazania Bogu wdzięczności za ten dar i podjęcia dziedzictwa, jakie nam zostawił, oraz udzielenia naszej odpowiedzi na wyzwania, jakie przed nami stają” — napisali polscy hierarchowie.
Tym, co pozostawił papież wszystkim Polakom jest jego testament, którym jest, według polskich biskupów “świadectwo żarliwego umiłowania Jezusa Chrystusa, oddania się Mu do dyspozycji i konsekwentnego podjęcia służby Kościołowi i człowiekowi. Każdemu człowiekowi, niezależnie od koloru skóry, rasy, pochodzenia i religii”. I właśnie ten testament powinien być odczytywany w życiu każdego, na jego własny sposób.
Biskupi przypomnieli także, że pamięć o Janie Pawla II “powinna nas prowadzić do przejrzystego życia zgodnego z Ewangelią, do wychodzenia poza krąg naszych prywatnych spraw i do troski o drugiego człowieka, zwłaszcza bezbronnego, słabego, ubogiego, potrzebującego naszej solidarności”.
W liście skierowanym do wszystkich wiernych polscy hierarchowie apelowali także o powracanie do tekstów papieskich, ich ponowne odczytywanie i interpretowanie. “Trzeba powracać do skarbca jego myśli, intuicji, refleksji, rozważań i modlitw, by odnajdywać w nich prawdę o Bogu i o człowieku, a jednocześnie światło i pomoc na drogach naszego życia” — napisali biskupi.