Zaufany człowiek papieża — poskromiciel pedofilów

65-let­ni biskup Donald W. Wuerl (na zdj.), dotych­cza­so­wy zwierzch­nik Die­ce­zji Pit­ts­burgh, został mia­no­wa­ny przez papie­ża Bene­dyk­ta XVI nowym ordy­na­riu­szem Archi­die­ce­zji Waszyng­toń­skiej. Decy­zję Ojca Świę­te­go, Bene­dyk­ta XVI, aby prze­nieść mnie do Archi­die­ce­zji Waszyng­toń­skiej odczy­tu­je w kon­tek­ście wia­ry w opie­kę Bożej Opatrz­no­ści – sko­men­to­wał swój wybór bp Wuerl. Nowy arcy­bi­skup obej­mie swój urząd 22 czerw­ca i zastą­pi dotych­cza­so­we­go arcy­bi­sku­pa, kar­dy­na­ła The­odo­ra McCar­ric­ka. W związ­ku z prze­kro­cze­niem 75. roku życia hie­rar­cha zło­żył na ręce papie­ża dymi­sję. Kar­dy­nał The­odor McCar­rick został arcy­bi­sku­pem Waszyng­to­nu w 2000 roku.

Biskup Wuerl postrze­ga­ny jest jako umiar­ko­wa­ny kon­ser­wa­ty­sta i zaufa­ny czło­wiek papie­ża Bene­dyk­ta XVI. Był ordy­na­riu­szem Die­ce­zji Pit­ts­burgh przez 18 lat. Pod koniec bie­żą­ce­go roku będzie obcho­dzić 40. rocz­ni­cę przy­ję­cia świę­ceń kapłań­skich. Naj­praw­do­po­dob­niej w naj­bliż­szym cza­sie Waty­kan nie mia­nu­je nowe­go bisku­pa Die­ce­zji Pit­ts­burgh. Wuerl odniósł sze­reg spek­ta­ku­lar­ny suk­ce­sów, któ­re z pew­no­ścią zro­bi­ły wra­że­nie na Bene­dyk­cie XVI. Żaden inny biskup w USA nie zde­ma­sko­wał tak wie­lu księ­ży pedo­fi­lów jak wła­śnie Wuerl. Już na począt­ku lat 90-tych minio­ne­go stu­le­cia bp Wuerl aktyw­nie zwal­czał księ­ży pedo­fi­lów w die­ce­zji i współ­pra­co­wał ze świec­kim wymia­rem spra­wie­dli­wo­ści. Die­ce­zja uru­cho­mi­ła nawet bez­płat­ną info­li­nię, gdzie moż­na zgła­szać donie­sie­nia o mole­sto­wa­niu nie­let­nich przez księ­ży lub świec­kich pra­cow­ni­ków Kościo­ła.

Bene­dyk­to­wi XVI biskup Wuerl zna­ny jest nie tyl­ko z ostat­nie­go syno­du bisku­pów (był jed­nym z człon­ków dele­ga­cji ame­ry­kań­skie­go epi­sko­pa­tu), lecz tak­że z okre­su, gdy papież był jesz­cze pre­fek­tem Kon­gre­ga­cji Nauki Wia­ry. W 1985 roku Jan Paweł II mia­no­wał ks. Wuer­la bisku­pem pomoc­ni­czym Archi­die­ce­zji Seat­tle. Tam­tej­szy arcy­bi­skup Ray­mond Hun­thau­sen podej­rze­wa­ny był o naucza­nie nie­zgod­ne z dok­try­ną Kościo­ła oraz dzia­łal­ność spo­łecz­ną, któ­ra postrze­ga­na była jako zbyt lewi­co­wa i libe­ral­na. Waty­kan wysłał wizy­ta­to­ra apo­stol­skie­go, abpa Jame­sa Hic­keya (póź­niej kar­dy­na­ła), któ­ry bli­sko współ­pra­co­wał z bp. Wuer­lem, a następ­nie przed­sta­wił raport kar­dy­na­ło­wi Jose­pho­wi Rat­zin­ge­ro­wi. Do koń­ca peł­nie­nia urzę­du arcy­bi­sku­pa Hun­thau­sen miał u swe­go boku koadju­to­ra.

Biskup Wuerl uro­dził się w Pit­ts­bur­ghu. Stu­dio­wał na Uni­wer­sy­te­cie Kato­lic­kim w Waszyng­to­nie, rzym­skiej Gre­go­ria­nie oraz Uni­wer­sy­te­cie św. Toma­sza, rów­nież w Rzy­mie. Świę­ce­nia kapłań­skie przy­jął w 1966 roku. W 1988 roku Wuerl został bisku­pem rodzin­ne­go Pit­ts­bur­gha. Gdy przy­szedł do die­ce­zji od razu zastał skan­dal zwią­za­ny z mole­sto­wa­niem sek­su­al­nym dwóch mini­stran­tów przez księ­ży. Wbrew zale­ce­niom adwo­ka­tów Wuerl spo­tkał się z rodzi­na­mi ofiar i natych­miast zawie­sił księ­ży w czyn­no­ściach kapłań­skich. Kie­dy w 1995 roku Waty­kan stwier­dził, że hie­rar­cha nazbyt się pospie­szył z karą dla duchow­nych bp Wuerl wsiadł w samo­lot i pole­ciał do Rzy­mu, doma­ga­jąc się potwier­dze­nia jego decy­zji o usu­nię­ciu księ­ży z die­ce­zji.

Do Archi­die­ce­zji Waszyng­toń­skiej nale­ży 560 tys. kato­li­ków zgro­ma­dzo­nych w 140 para­fiach. Poprzed­nia die­ce­zja bisku­pa Wuer­la mia­ła 800 tys. wier­nych i 214 para­fii, jed­nak ze wzglę­du na poło­że­nie Archi­die­ce­zja Waszyng­toń­ska cie­szy się znacz­nie więk­szym pre­sti­żem. Tra­dy­cyj­nie zwierzch­nik arcy­bi­skup Waszyng­to­nu jest rów­nież kar­dy­na­łem, więc moż­na się spo­dzie­wać, że pod­czas następ­ne­go kon­sy­sto­rza papież Bene­dykt pod­nie­sie abpa Wuer­la do god­no­ści kar­dy­nal­skiej. Poza tym arcy­bi­skup Waszyng­to­nu jest rów­nież „twa­rzą” ame­ry­kań­skie­go Kościo­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go. To wła­śnie do nie­go media zwra­ca­ją się wpierw z proś­bą o komen­tarz do waż­nych wyda­rzeń poli­tycz­no-spo­łecz­nych.

Nowy arcy­bi­skup powie­dział, że jego prio­ry­te­tem będzie powstrzy­ma­nie spad­ku licz­by kato­li­ków w archi­die­ce­zji oraz lep­sza inte­gra­cja mniej­szo­ści hisz­pań­sko­ję­zycz­nej. Hie­rar­cha ujaw­nił, że o nomi­na­cji wie­dział już od tygo­dnia. Pod­kre­ślił, że archi­die­ce­zję przej­mu­je w dobrym sta­nie, o wie­le lep­szym ani­że­li Die­ce­zję Pit­ts­burgh w 1988 roku. W tym roku w Archi­die­ce­zji Waszyng­toń­skiej zosta­nie wyświę­co­nych 12 nowych kapła­nów. To pierw­sza taka licz­ba od 1979 roku.