Zniesienie celibatu nie jest rozwiązaniem

Zgo­da na mał­żeń­stwa duchow­nych nie jest odpo­wie­dzią na pro­blem ilo­ści powo­łań — pod­kre­ślił w liście paster­skim na temat celi­ba­tu prze­wod­ni­czą­cy Austra­lij­skiej Kon­fe­ren­cji Epi­sko­pa­tu abp Phi­lip Wil­son (zdj.).

Czę­sto sły­szy­cie jak mówi się, że Kościół powi­nien pozwo­lić księ­żom się żenić i w ten spo­sób roz­wią­zać pro­blem ilo­ści powo­łań — roz­po­czął swój list arcy­bi­skup i od razu zastrzegł, że jego zda­niem zamiast tak sta­wiać spra­wę lepiej zro­zu­mieć war­tość celi­ba­tu?.

Musi­my widzieć powo­ła­nie nie tyl­ko jako indy­wi­du­al­ną, oso­bi­stą decy­zję czy wybór. Każ­de powo­ła­nie przez Boga doko­nu­je się w konk­te­ście wspól­no­ty chrze­ści­jań­skiej i dla służ­by tej wspól­no­cie — pod­kre­ślał hie­rar­cha. Bez tego kon­tek­stu wspól­no­ty, zda­niem arcy­bi­sku­pa, rze­czy­wi­ście wymóg celi­ba­tu sta­je się nie­zro­zu­mia­ły.

Dla zro­zu­mie­nia zna­cze­nia celi­ba­tu koniecz­ne jest rów­nież przy­po­mnie­nie ze wzglę­du na co się on doko­nu­je. Bez per­spek­ty­wy Kró­le­stwa Boże­go ze wzglę­du, na któ­re doko­nu­je się rezy­gna­cja z wiel­kie­go dobra jakim jest mał­żeń­stwa, celi­bat był­by czymś abso­lut­nie absur­dal­nym. — Księ­ża celi­ba­ta­riu­sze i zakon­ni­cy są jasnym sym­bo­lem tajem­ni­cy Kró­le­stwa Boże­go. Ukie­run­ko­wu­ją oni nasze spoj­rze­nie — pod­kre­ślił arcy­bi­skup.