Niewidomy prorok i ojciec – zmarł kard. Lubomyr Huzar

1

5 czerwca br. w greckokatolickim soborze patriarszym Zmartwychwstania Pańskiego w Kijowie pożegnano zmarłego w wieku 84 lat kardynała Lubomyra Huzara, byłego arcybiskupa większego kijowsko-halickiego Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego.

Choć kardynał Huzar złożył urząd zwierzchnika już w 2011 roku, to jednak dla Ukraińców wciąż był ikoną odrodzenia Kościoła greckokatolickiego oraz głosem moralnym narodu. Już jako emerytowany arcybiskup większy, kardynał Huzar nie wahał się mówić o negatywnych zjawiskach psujących elity polityczne Ukrainy. Mimo że niewidomy, pojawiał się publicznie podczas ważnych wydarzeń życia publicznego.

Ogromny autorytet zdobył sobie nie tyle sumą dokonań czy zasług, co świadectwem całego życia. Był uchodźcą, który wielokrotnie musiał zmieniać miejsca pobytu, ale wszędzie gdzie był, roztaczał opiekę duszpasterską nad wiernymi.

Abp Swiatosław Szewczuk, następca kardynała Huzara na urzędzie arcybiskupa większego kijowsko-halickiego, nie ukrywał łez, gdy ogłaszał wiadomość o śmierci swojego poprzednika. – Był duchowym ojcem ukraińskiego narodu, a dzisiaj, w jednej chwili zostaliśmy sierotami. Był wielkim człowiekiem, duszpasterzem i Ukraińcem – mówił abp Szewczuk.

Jeszcze mocniej zabrzmiały słowa hierarchy podczas pogrzebu kardynała, którego przyrównał do narodowego wieszcza Perebendii z poematu Tarasa Szewczenki – Był naszym patriarchą, ale wiemy przecież, że dziś istnieją różni patriarchowie. Jeden upodabnia się do urzędnika państwowego, drugi do oddanego pachołka, inny zaś do oligarchy. A Duch Święty upodobnił naszego patriarchę do dziwacznego Perebendii, lirnika (ukraiński pieśniarz i bajarz ludowy, przygrywający na lirze – przyp. red.) naszych dni. I dlatego odczuwamy, że jego «pieśń i jego duma nie umrze, nie zginie»; ona już go przeżyła i stała się historią.

Kardynał Huzar był wielkim orędownikiem pojednania polsko-ukraińskiego, a także jednym z głównych architektów odrodzenia Kościoła greckokatolickiego na Ukrainie i poza jej granicami. W sierpniu 2005 roku, przy ostrych protestach Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Patriarchatu Moskiewskiego, kard. Huzar jako nowo mianowany arcybiskup większy Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego przeniósł siedzibę Kościoła ze Lwowa do Kijowa.

Częścią arcybiskupstwa większego kijowsko-halickiego jest Ukraińska Cerkiew Greckokatolicka w Polsce, a więc metropolia przemysko-warszawska, składająca się z archieparchii (archidiecezji) przemysko-warszawskiej oraz eparchii wrocławsko-gdańskiej.

galeria

  • Wołyński Prusak

    Był Tym, Kto przyjmuje nauki Chrystusa serio i stosuje je w swoim życiu – to dlatego wyglądał i mówił jak wcielenie dobroci i szlachetności, skromności i serdeczności. Uwielbiałem Go słuchać (także czytać Jego wypowiedzi, ale właśnie barwa głosu, intonacja i specyficzny akcent przydawały owym słowom dodatkowego znaczenia i po prostu budziły sympatię, wywołując uśmiech na twarzy słuchaczy i budząc same pozytywne uczucia i myśli) – a sądzę, że jest to nie tylko moja opinia…
    R.I.P., Patriracho – Wicznaja Tobi Pamjat’!