Mariawici obchodzą uroczystość Krwi Przenajdroższej Pana Jezusa i Ofiary (Śmierci) Mateczki

0

23 sierpnia wierni Kościoła Katolickiego Mariawitów oraz Kościoła Starokatolickiego Mariawitów obchodzą uroczystość Krwi Przenajdroższej Pana Jezusa i Ofiary Mateczki, wspominając dzień śmierci Założycielki.

W mariawityzmie uroczystość Krwi Przenajdroższej Zbawiciela obchodzona jest 23 sierpnia (dawniej, do Soboru Watykańskiego II była obchodzona 1 lipca także w Kościele rzymskokatolickim; święto połączono z uroczystością Najświętszego Ciała, czyli Bożym Ciałem) w dzień śmierci św. Marii Franciszki Kozłowskiej.

W rocznicę śmierci Mateczki, 23 sierpnia 1922 roku abp Jan M. Michał Kowalski wprowadził w niepodzielonym jeszcze wówczas mariawityzmie Eucharystię pod dwiema postaciami dla Ludu Mariawickiego i dla uczczenia tego wydarzenia przeniesiono święto Krwi Przenajdroższej z 1 lipca na 23 sierpnia. Tam, gdzie jest to możliwe, odprawiane są w nurcie felicjanowskim dwa nabożeństwa – jedno poświęcone uroczystości Krwi Przenajdroższej, a drugie upamiętniające śmierć Mateczki.

Nabożeństwa

23 sierpnia w niektórych parafiach mariawickich – obydwu denominacji – odprawiane są o ok. 4 nad ranem nabożeństwa upamiętniające śmierć Mateczki, która zmarła o g. 4:33. Mateczka ofiarowała swoje cierpienie „za pokój klasztoru, miasta i świata całego”. Zapowiedź Ofiary Mateczki zawarta jest w danych św. Marii Franciszce Objawieniach Dzieła Wielkiego Miłosierdzia, gdy Mateczka usłyszała w duszy swojej głos Pana Jezusa: „W Miłosierdziu moim przebaczę im, a w dobroci powstrzymam ich, ale Ty masz być Ofiarą błagalną.”

Ofiara Mateczki

W Kościele Katolickim Mariawitów śpiewane są gorzkie żale o Mateczce i mówiona bądź śpiewana jest również Litania do Krwi Przenajdroższej Pana Jezusa powtarzana podczas nabożeństw sierpniowych. W Felicjanowie odbywa się uroczysta procesja z Krwią Przenajdroższą niesioną w Kielichu (nie ma procesji z monstrancją). W płockim nurcie mariawityzmu odprawiane są nabożeństwa ku czci Krwi Przenajdroższej, ale zaniechano procesji z Kielichem. Czytane są również relacje z ostatnich chwil życia Mateczki, której doczesne szczątki pochowane są w podziemiach Świątyni Miłosierdzia i Miłości w Płocku.

W liturgii Kościoła Katolickiego Mariawitów (nurt felicjanowski) szczególnie eksponowana jest teologia Ofiary Mateczki, którą wyraża początkowa modlitwa Mszy świętej: „Boże, Który raczyłeś dać nam Zbawienie we Krwi Syna Twojego, dopełnione przez Ofiarę Mateczki i cześć Eucharystii, spraw, prosimy Cię, abyśmy ten podwójny, złożony za nas okup, w Tajemnicy Ołtarza tak czcili, żebyśmy Miłosierdzie Twoje dla całego świata ubłagać mogli. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, Który z Tobą i Duchem Świętym żyje i króluje, Bóg, przez wszystkie wieki wieków.”

Podobnie i modlitwa zmawiana po Ofiarowaniu podkreśla błaganie „aby Przenajdroższa Krew Zbawiciela Oblubieńca ludzkości i złączona z Nią błagalna Ofiara naszej Mateczki, odradzająca nas i jednoczące z Niebieskim Oblubieńcem i Jego Oblubienicą, przyniosły nam i światu upragnione Królestwo Boże”. Brat abp M. Rafel Wojciechowski wyjaśniał w Dziele Bożego ratunku, że Ofiara Mateczki zapowiadana była już przez proroków i „wyjednała ludzkości Trzecie Niebo, Niebo Eucharystyczne na ziemi, inaczej Królestwo Boże (…) Mateczka dokonała Swej Ofiary z zupełnym wyniszczeniem Siebie, Swej natury ludzkiej, to znaczy nie jako Ofiara samoistna, choćby najżarliwsza, lecz jako Ofiara w ręku Pana Jezusa, co w oczach Bożych, jako wyraz spełnionej Woli Bożej, ma wartość najwyższą.”


galeria