Papież Franciszek — pontyfikat rozpoczęty jak należy… modlitwą

Wyraź­nie oszo­ło­mio­ny i w ujmu­ją­cy spo­sób onie­śmie­lo­ny, nowo wybra­ny Biskup Rzy­mu, Fran­ci­szek pozdro­wił wier­nych swo­jej nowej die­ce­zji oraz wszyst­kich ludzi dobrej woli. Nowy papież roz­po­czął pon­ty­fi­kat tak jak nale­ży – modli­twą. Papież Fran­ci­szek popro­sił o modli­twę w inten­cji Bene­dyk­ta XVI, a tak­że przed udzie­le­niem bło­go­sła­wień­stwa Urbi et Orbi, popro­sił o modli­twę w swo­jej inten­cji. Wybór argen­tyń­skie­go kar­dy­na­ła Ber­go­glio to ogrom­ne zasko­cze­nie – tym bar­dziej trud­no o jakie­kol­wiek ana­lo­gie. Po raz pierw­szy papie­żem został kar­dy­nał spo­za Euro­py, po raz pierw­szy papie­żem został jezu­ita.

Wyda­wa­ło się, że wyjąt­ko­wo krót­kie kon­kla­we doko­na wybo­ru jed­ne­go z głów­nych fawo­ry­tów. Spraw­dzi­ła się rzym­ska mądrość, że kto wcho­dzi do Kapli­cy Syk­styń­skiej papie­żem, ten wycho­dzi kar­dy­na­łem. I tak cały świat zdzi­wił się tym wybo­rem.

Deli­kat­ność i skrom­ność, z jaką papież Fran­ci­szek zwró­cił się do wier­nych pozwa­la zary­zy­ko­wać stwier­dze­nie, że będzie to pon­ty­fi­kat jesz­cze bar­dziej wyci­szo­ny i rów­nie moc­no skie­ro­wa­ny ku ewan­ge­li­za­cji jak poprzed­ni. Naj­wy­raź­niej papież Fran­ci­szek – ina­czej niż Bene­dykt – nie zwra­ca zbyt­niej uwa­gi na litur­gicz­ne deco­rum, co widać było na bal­ko­nie Bazy­li­ki św. Pio­tra. Jedy­nie w bia­łej sutan­nie, bez stu­ły, muce­tyi rokie­ty wal­czył o sło­wa, któ­re w jakiejś mie­rze przy­po­mi­na­ły pierw­sze pozdro­wie­nie Jana Paw­ła II oraz ostat­nie sło­wa Bene­dyk­ta XVI wygło­szo­ne w Castel Gan­dol­fo. Jed­nak imię, jakie obrał nowy papież poka­zu­je, że będzie to papież samo­dziel­ny w kształ­to­wa­niu swo­je­go pon­ty­fi­ka­tu, w któ­rym cha­ry­zmat św. Fran­cisz­ka z Asy­żu i/lub św. Fran­cisz­ka Ksa­we­re­go z pew­no­ścią się przy­da­dzą.

Papież Fran­ci­szek przy­by­wa z kon­ty­nen­tu, na któ­rym żyje naj­wię­cej kato­li­ków na świe­cie. Kościół rzym­sko­ka­to­lic­ki w Ame­ry­ce Połu­dnio­wej i szcze­gól­nie w Argen­ty­nie to wciąż wspól­no­ta zma­ga­ją­ca się ze swo­ją prze­szło­ścią z okre­su pra­wi­co­wej dyk­ta­tu­ry (Brud­na Woj­na). To tak­że Kościół, któ­ry na co dzień zma­ga się z pro­ble­ma­mi, któ­re dla boga­tej i zeświec­czo­nej Euro­py powo­li sta­ją się nie­czy­tel­ne. Kar­dy­nał Bied­nych, jak okre­śla­ny był Ber­go­glio, to z pew­no­ścią ktoś, komu mimo auten­tycz­nej skrom­no­ści nie zabrak­nie odwa­gi, by gło­sić Chry­stu­sa i pięt­no­wać nie­spra­wie­dli­wość. Soli­dar­ność nowe­go papie­ża z wyklu­czo­ny­mi nie jest dekla­ro­wa­na, a wyni­ka z prak­tycz­nej posłu­gi na rzecz bied­nych. Wiel­kie poru­sze­nie w 2001 roku wywo­ła­ła cere­mo­nia umy­cia nóg w Wiel­ki Czwar­tek — kar­dy­nał Ber­go­glio umył nogi nie kapła­nom, a 12 nosi­cie­lom AIDS w jed­nym ze szpi­ta­li w Buenos Aires.

Wier­ni Kościo­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go mają nowe­go papie­ża, dusz­pa­ste­rza i prze­wod­ni­ka. Wszy­scy będą się uważ­nie przy­glą­dać nowe­mu papie­żo­wi, przed któ­rym posta­wio­no napraw­dę nad­ludz­kie ocze­ki­wa­nia i przed któ­rym sto­ją bar­dzo ludz­kie pro­ble­my. Ore­mus!

: : Ekumenizm.pl: Gra­tu­la­cje od Wspól­no­ty Angli­kań­skiej

: : Ekumenizm.pl: Eku­me­nicz­ne życze­nia z Gene­wy i Ame­ry­ki Łaciń­skiej

: : Ekumenizm.pl: Lute­ra­nie pozdra­wia­ją papie­ża Fran­cisz­ka

: : Ekumenizm.pl: Ewan­ge­li­kal­ni zachwy­ce­ni Fran­cisz­kiem