Poznawać wspólną drogę — spotkanie Rady ŚFL

14 czerw­ca zakoń­czy­ło się w Gene­wie posie­dze­nie 50-oso­bo­wej Rady Świa­to­wej Fede­ra­cji Lute­rań­skiej (ŚFL). Hasłem spo­tka­nia były sło­wa „Pozna­wać wspól­ną dro­gę”. Rada jest orga­nem wyko­naw­czym zarzą­dza­ją­cym ŚFL mię­dzy Zgro­ma­dze­nia­mi Ogól­ny­mi i spo­ty­ka się raz w roku.

Było to pierw­sze posie­dze­nie Rady wyło­nio­nej pod­czas zgro­ma­dze­nia ŚFL w Stut­t­gar­cie w 2010 roku. Klu­czo­wy­mi tema­ta­mi spo­tka­nia był jubi­le­usz 2017 roku, kon­tak­ty eku­me­nicz­ne oraz misja.

Dia­log i jubi­le­usz

- Pierw­si chrze­ści­ja­nie byli zna­ni jako naśla­dow­cy Jezu­sa. Podą­ża­li dro­gą Jezu­sa, któ­ra nie była pro­sta, rów­na i utwar­dzo­na, ale wybo­ista, peł­na zakrę­tów i dziur – tak­że i my jako lute­rań­ska wspól­no­ta znaj­du­je­my się na nie­ła­twej dro­dze – powie­dział pod­czas nabo­żeń­stwa inau­gu­ru­ją­ce­go posie­dze­nie Rady ks. bp Munib Younan, zwierzch­nik Ewan­ge­lic­ko-Lute­rań­skie­go Kościo­ła w Jor­da­nii i Zie­mi Świę­tej i jed­no­cze­śnie pre­zy­dent ŚFL.

O przy­go­to­wa­niach do obcho­dów 500-lecia Refor­ma­cji mówił ks. dr Mar­tin Jun­ge z Chi­le, sekre­tarz gene­ral­ny ŚFL. – Lute­rań­ska refor­ma­cja dotar­ła do dale­kich kra­jów i regio­nów, zapu­ści­ła korze­nie w wie­lu kul­tu­ro­wych, reli­gij­nych oraz poli­tycz­nych uwa­run­ko­wa­niach. Ten jubi­le­usz jest szan­są dla reflek­sji nad rolą Kościo­ła w dzi­siej­szym spo­łe­czeń­stwie. Refor­ma­cja nie jest czymś, co minę­ło, ale jest trwa­ją­cym wciąż wezwa­niem – mówił ks. Jun­ge w swo­im pierw­szym spra­woz­da­niu jako sekre­tarz gene­ral­ny.

Ks. Jun­ge nakre­ślił wyzwa­nia sto­ją­ce przed świa­to­wą komu­nią lute­rań­ską, wska­zu­jąc m.in. na raport doty­czą­cy doku­men­tu „Rodzi­na, mał­żeń­stwo i sek­su­al­ność” przy­ję­ty przez poprzed­nią Radę w 2007 roku w Lund (Szwe­cja). Tekst rapor­tu spo­tkał się z róż­nym odze­wem Kościo­łów człon­kow­skich, a jego final­na wer­sja ma być dys­ku­to­wa­na w 2012 roku. Ks. Jung zachę­cił Kościo­ły, aby mimo róż­nic pozo­sta­ły w dia­lo­gu. – Biblij­ny obraz dro­gi do Emaus jest oka­zją, aby poka­zać, że cho­dzi o ducho­wą reflek­sję na naszej dro­dze wia­ry jako wspól­no­ty kościel­nej – pod­kre­ślił duchow­ny.

Rada zapo­zna­ła się z sytu­acją finan­so­wą ŚFL, wysłu­cha­ła spra­woz­da­nia pre­zy­den­ta oraz przy­ję­ła doku­ment, doty­czą­cy stra­te­gii Fede­ra­cji na lata 2012–2017, a więc aż do obcho­dów jubi­le­uszo­wych. Doku­ment został przy­go­to­wa­ny przez komi­sję kie­ro­wa­ną przez ks. bp Hel­gę Hau­gland-Byfu­glien, zwierzch­ni­ka Kościo­ła Nor­we­gii. Tekst uwzględ­nia zarów­no aspek­ty teo­lo­gicz­ne, jak i spo­łecz­ne dzia­łal­no­ści ŚFL.

Misja tyl­ko z ewan­ge­li­za­cją

Innym, klu­czo­wym punk­tem obrad był temat ewan­ge­li­za­cji i misji, oraz dia­lo­gu w łonie lute­rań­skiej rodzi­ny. – Jako chrze­ści­ja­nie nie powin­ni­śmy wyco­fy­wać się do pry­wat­nej niszy, ale publicz­nie zwia­sto­wać Ewan­ge­lię. Rów­nież ŚFL powin­na odna­leźć rów­no­wa­gę mię­dzy zwia­sto­wa­niem a pra­cą dia­ko­nij­ną. Nale­ży odrzu­cić chrze­ści­jań­stwo zado­wo­lo­ne z same­go sie­bie, dba­ją­ce tyl­ko o swo­je dobre samo­po­czu­cie – pod­kre­śli­ła w kaza­niu bp Susan John­son, zwierzch­nik Ewan­ge­lic­ko-Lute­rań­skie­go Kościo­ła w Kana­dzie. Biskup­ka ostrze­gła przed zamy­ka­niem się w kościel­nych murach oraz podej­mo­wa­niu roz­mo­wy w Koście­le tyl­ko z oso­ba­mi podob­nie myślą­cy­mi.

O koniecz­no­ści wzmo­żo­nej pra­cy ewan­ge­li­za­cyj­nej jako inte­gral­nej czę­ści misji mówił rów­nież ks. dr Samu­el Dawai z Lute­rań­skie­go Kościo­ła Kame­ru­nu. Duchow­ny zwró­cił uwa­gę na fakt, że Kościół nie może poprze­stać na zwia­sto­wa­niu i dia­ko­nii, ale bar­dziej zde­cy­do­wa­nie musi reali­zo­wać się w ewan­ge­li­za­cji. Jako przy­kład podał sytu­ację wła­sne­go Kościo­ła, któ­ry dzię­ki pra­cy ewan­ge­li­za­cyj­nej w naj­dal­szych zakąt­kach kra­ju pozy­skał w ostat­nich latach tysiąc nowych człon­ków, jed­nak po mie­sią­cach kil­ku­set z nich opu­ści­ło Kościół, ponie­waż nie było instru­men­tów, pozwa­la­ją­cych utrzy­mać i roz­wi­jać ewan­ge­li­za­cyj­ny aspekt misji.

Rada dys­ku­to­wa­ła rów­nież o pomo­cy dia­ko­nij­nej ŚFL dla Afry­ki i Japo­nii, sytu­acji na Bli­skim Wscho­dzie, o wyzwa­niach doty­czą­cych pan­de­mii HIV/AIDS, pro­ble­mach mło­dzie­ży, a tak­że o ewen­tu­al­nym przy­ję­ciu do ŚFL nowe­go Kościo­ła z Ame­ry­ki Pół­noc­nej.

Eku­me­nizm

Waż­nym tema­tem były rów­nież sto­sun­ki eku­me­nicz­ne. W genew­skim spo­tka­niu wzię­li udział przed­sta­wi­cie­le Świa­to­wej Rady Kościo­łów, meno­ni­tów oraz Świa­to­wej Wspól­no­ty Kościo­łów Refor­mo­wa­nych. Pod­czas spo­tka­nia Rady obec­ny był rów­nież ks. dr Mat­thias Türk, koor­dy­nu­ją­cy z ramie­nia Papie­skiej Rady ds. Popie­ra­nia Jed­no­ści Chrze­ści­jan pra­ce Rzym­sko­ka­to­lic­ko-Lute­rań­skiej Komi­sji ds. Jed­no­ści, przy­go­to­wu­ją­cej Wspól­ną Dekla­ra­cję na 500-lecie Refor­ma­cji, oraz ks. dr Jean-Daniel Plüss, współ­prze­wod­ni­czą­cy lute­rań­sko-zie­lo­no­świąt­ko­wej gru­py stu­dyj­nej.

Rada ŚFL zaak­cep­to­wa­ła pro­jekt stwo­rze­nia trój­stron­nej komi­sji teo­lo­gicz­nej ŚFL, Kościo­ła Rzym­sko­ka­to­lic­kie­go oraz Świa­to­wej Kon­fe­ren­cji Meno­ni­tów. Głów­nym tema­tem prac komi­sji będzie sakra­ment Chrztu Świę­te­go.

Kolej­ne posie­dze­nie Rady odbę­dzie się w czerw­cu 2012 roku w Gene­wie.