Reaktywacja Słowa i Myśli

Po roku prze­rwy wzno­wio­no wyda­wa­nie „Sło­wa i Myśli” (SiM), kwar­tal­ni­ka Pol­skie­go Towa­rzy­stwa Ewan­ge­lic­kie­go. Reak­ty­wa­cji cza­so­pi­sma pod­ję­li się ewan­ge­li­cy z Pozna­nia i Kosza­li­na, waż­nych ośrod­ków dusz­pa­ster­skich ewan­ge­lic­kiej dia­spo­ry. Nowym redak­to­rem naczel­nym został Romu­ald Dłu­gosz. Pierw­szy numer poświę­co­ny „toż­sa­mo­ści ewan­ge­lic­kiej” jest nie­zwy­kle obie­cu­ją­cy.

Na uwa­gę zasłu­gu­je róż­no­rod­ność i odwa­ga, z jaką pod­ję­ta jest pro­ble­ma­ty­ka ewan­ge­lic­kie­go toż­sa­mo­ści. Redak­cji uda­ło się zapro­sić do dys­ku­sji ewan­ge­li­ków róż­nych wyznań, poko­leń – i co naj­waż­niej­sze – o róż­nych poglą­dach, pre­zen­tu­ją­cych dość odmien­ne per­spek­ty­wy ewan­ge­lic­kiej toż­sa­mo­ści, nie tyl­ko w war­stwie meto­do­lo­gicz­nej, ale i mery­to­rycz­nej.

I tak auto­rzy tek­stów uka­zu­ją ewan­ge­li­cyzm (głów­nie przez pry­zmat lute­rań­skiej tra­dy­cji) w jego kato­lic­kiej wie­lo­barw­no­ści, czę­sto zanie­dby­wa­nej i celo­wo pomi­ja­nej dla potrzeb anta­go­ni­stycz­nej inter­pre­ta­cji ewan­ge­li­cy­zmu ukie­run­ko­wa­ne­go jedy­nie na apo­lo­ge­ty­kę prze­trwa­nia w sier­mięż­nych murach pro­te­stan­ty­zmu. Pomy­sło­daw­ców nowe­go SiM nale­ży pochwa­lić za się­gnię­cie po kon­tro­wer­syj­ne – bądź co bądź – tek­sty ame­ry­kań­skie­go lute­ra­ni­zmu, któ­ry od przy­naj­mniej kil­ku dzie­się­cio­le­ci deba­tu­je nad tym, czym wła­ści­wie jest toż­sa­mość lute­rań­ska dzi­siaj, przede wszyst­kim w per­spek­ty­wie teo­lo­gicz­nych spo­rów, któ­re w ostat­nich latach dopro­wa­dzi­ły do schi­zmy w naj­więk­szym Koście­le lute­rań­skim w USA (ELCA) oraz do wyeks­po­no­wa­nia orto­dok­syj­nych (Synod Mis­so­uri), czy wręcz fun­da­men­ta­li­stycz­nych (Synod Wiscon­sin) opcji teo­lo­gicz­nych, wśród któ­rych (choć nie tyl­ko) waż­ną rów­nież z punk­tu widze­nia teo­lo­gii eku­me­nicz­nej odgry­wa kato­li­cy­zu­ją­cy nurt w ame­ry­kań­skim lute­ra­ni­zmie, któ­re­go wyra­zi­cie­lem na łamach SiM jest prof. Gil­bert Meila­en­der w tek­ście „Kato­lik, któ­rym jestem” (prze­druk za ‘First Things’).

Żału­ję, że auto­rzy SiM nie pod­ję­li głę­biej jedy­nie zasy­gna­li­zo­wa­ne­go tema­tu — nauki o uspra­wie­dli­wie­niu, któ­ra w kon­tek­ście eku­me­ni­czym oraz prze­mian zacho­dzą­cych w teo­lo­gii lute­rań­skiej, a raczej w teo­lo­giach lute­rań­skich, nabie­ra zupeł­nie inne­go zna­cze­nia, zmu­sza­jąc nie tyle do resy­gni­fi­ka­cji, ale nawet i do rein­ter­pre­ta­cji pod­sta­wo­wych haseł refor­ma­cyj­nych, w tym praw­dy o uspra­wie­dli­wie­niu z łaski przez wia­ry. Nie­mniej jed­nak wie­le wska­zu­je na to, że nie­do­syt zosta­nie zaspo­ko­jo­ny, gdyż następ­ny numer SiM ma być poświę­co­ny kry­zy­so­wi jako wyzwa­niu dla toż­sa­mo­ści. Tema­ty­ka bie­żą­ce­go, jak i następ­ne­go nume­ru wpi­su­je się w Rok Nowych Wyzwań, jaki obcho­dzo­ny jest w Koście­le ewan­ge­lic­ko-augs­bur­skim.

To dobrze, że pol­skim czy­tel­ni­kom, nie tyl­ko ewan­ge­li­kom, umoż­li­wio­no solid­ną reflek­sję teo­lo­gicz­ną i cie­ka­wą lek­tu­rę. Z wie­lo­ma wnio­ska­mi zawar­ty­mi w SiM moż­na i trze­ba pole­mi­zo­wać, ale wiel­ką war­to­ścią tej ini­cja­ty­wy jest to, że zaan­ga­żo­wa­ni są w nią głów­nie ludzie mło­dzi. Po wie­lu latach jało­we­go sen­ty­men­ta­li­zmu histo­rycz­ne­go, idyl­licz­ne­go roz­pa­mię­ty­wa­nia chwil wznio­słych i wspa­nia­łych, cele­bro­wa­nia ‘ewan­ge­lic­kiej spu­ści­zny’ spod zna­ku ślą­sko-cie­szyń­skie­go regio­na­li­zmu i bogo­oj­czyź­nia­nych arte­fak­tów, powsta­je wie­le obie­cu­ją­cy pro­jekt, któ­ry zapeł­nia lukę w ewan­ge­lic­kim piśmien­nic­twie.

Życzę suk­ce­sów i wytrwa­ło­ści!

***

:: Stro­na inter­ne­to­wa Sło­wa i Myśli