Wielkie święto mariawitów

2 sierp­nia Kościo­ły maria­wic­kie — Kościół Sta­ro­ka­to­lic­ki Maria­wi­tów oraz Kościół Kato­lic­ki Maria­wi­tów — obcho­dzą kolej­ną rocz­ni­cę Obja­wie­nia Dzie­ła Wiel­kie­go Miło­sier­dzia dane­go św. Marii Fran­cisz­ce. 2 sierp­nia to w maria­wic­kim kalen­da­rzu litur­gicz­nym rów­nież świę­to Mat­ki Bożej Aniel­skiej.

Świę­to zosta­ło usta­no­wio­ne na pamiąt­kę pierw­szych obja­wień, doty­czą­cych Miło­sier­dzia Boże­go, któ­re św. Maria Fran­cisz­ka otrzy­ma­ła w Płoc­ku. Były one począt­kiem ducho­wej piel­grzym­ki maria­wi­tów, któ­ra pro­wa­dzi­ła poprzez zało­że­nia Zgro­ma­dze­nia Kapła­nów Maria­wi­tów, odłą­cze­nie się od Rzy­mu aż do powsta­nia nowej tra­dy­cji wyzna­nio­wej, któ­ra po bole­snym roz­ła­mie w 1935 roku posia­da do dziś dwie gałę­zie. Świę­to Obja­wie­nia Boże­go Miło­sier­dzia przy­po­mi­na o cen­tral­nym cha­ry­zma­cie poboż­no­ści i teo­lo­gii maria­wic­kiej: ado­ra­cji Pana Jezu­sa Ukry­te­go w Prze­naj­święt­szym Sakra­men­cie. Miło­sier­dzie Boże i Eucha­ry­stia, a tak­że kult Mat­ki Bożej Nie­usta­ją­cej Pomo­cy sta­no­wią głów­ne wyznacz­ni­ki maria­wic­kiej toż­sa­mo­ści ducho­wej.

Według maria­wic­kie­go teo­lo­ga ks. dr. Toma­sza M. Danie­la Mame­sa zgod­nie z wolą św. Marii Fran­cisz­ki Kozłow­skiej sier­pień ma roz­po­czy­nać rok litur­gicz­ny odno­śnie świat rucho­mych. Tego bowiem mie­sią­ca powsta­ło Zgro­ma­dze­nie Kapła­nów Maria­wi­tów, zaś Świę­to Naj­święt­szej Maryi Pan­ny pod wezwa­niem Aniel­skiej i Obja­wie­nia Dzie­ła Wiel­kie­go Miło­sier­dzia przy­po­mi­na nie tyl­ko o tym fak­cie, ale przede wszyst­kim o źró­dle maria­wic­kiej egzy­sten­cji.

Dziś w Świą­ty­ni Miło­sier­dzia i Miło­ści w Płoc­ku, gdzie pocho­wa­na jest św. Maria Fran­cisz­ka, odbę­dą się cen­tral­ne uro­czy­sto­ści zwią­za­ne ze świę­tem Obja­wie­nia Dzie­ła Wiel­kie­go Miło­sier­dzia. O godz. 11:00 w Świą­ty­ni zosta­nie odpra­wio­na suma, któ­rej prze­wod­ni­czyć będzie bp M. Ludwik Jabłoń­ski, Biskup Naczel­ny Kościo­ła Sta­ro­ka­to­lic­kie­go Maria­wi­tów. Uro­czy­sto­ści świą­tecz­ne odbę­dą się rów­nież w feli­cja­now­skim klasz­to­rze, gdzie znaj­du­je się sie­dzi­ba Kościo­ła Kato­lic­kie­go Maria­wi­tów.

W naj­bliż­szym cza­sie maria­wi­ci spo­tka­ją się w Płoc­ku na tra­dy­cyj­nym ogól­no­ma­ria­wic­kim zjeź­dzie w Świę­to Wnie­bo­wzię­cia Marii Pan­ny (15 sierp­nia). Wcze­śniej, płoc­cy maria­wi­ci rado­wać się będą z pierw­szych od pra­wie 10 lat świę­ceń kapłań­skich, któ­re odbę­dą się w Świą­ty­ni.

***

Kościół Sta­ro­ka­to­lic­ki Maria­wi­tów posia­da ok. 30 tys. wier­nych zgro­ma­dzo­nych w trzech die­ce­zjach oraz zagra­nicz­nej pro­win­cji fran­cu­skiej. Maria­wi­tyzm naro­dził się na tere­nie Kró­le­stwa Pol­skie­go w XIX wie­ku. Jego celem była odno­wa życia zakon­ne­go i ducho­we­go kle­ru zapo­cząt­ko­wa­na przez św. M. Fran­cisz­kę Kozłow­ską, któ­ra w 1893 roku otrzy­ma­ła obja­wie­nia nazy­wa­ne Dzie­łem Wiel­kie­go Miło­sier­dzia. Obja­wie­nia M. Fran­cisz­ki były pierw­szy­mi obja­wie­nia­mi, doty­czą­cy­mi Miło­sier­dzia Boże­go. Maria­wi­ci dzia­ła­ją­cy począt­ko­wo w ramach Kościo­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go zosta­li z nie­go eks­ko­mu­ni­ko­wa­ni w 1906 r. W 1935 w maria­wi­ty­zmie doszło do roz­ła­mu, w wyni­ku któ­re­go wyod­ręb­ni­ły się dwa, głów­ne ruchy maria­wic­kie: Kościół Sta­ro­ka­to­lic­ki Maria­wi­tów z sie­dzi­bą w Płoc­ku oraz nie­speł­na dwu­ty­sięcz­ny Kościół Kato­lic­ki Maria­wi­tów z sie­dzi­bą w Feli­cja­no­wie k. Płoc­ka. Kościół ten jest człon­kiem Pol­skiej Rady Eku­me­nicz­nej oraz Świa­to­wej Rady Kościo­łów i od począt­ku był zaan­ga­żo­wa­ny w pol­ski ruch eku­me­nicz­ny. Wspól­no­ty odwo­łu­ją­ce się do dzie­dzic­twa maria­wic­kie­go ist­nie­ją rów­nież m.in. w Niem­czech, Kame­ru­nie i USA. W Pol­sce dzia­ła ponad­to Eku­me­nicz­ne Zgro­ma­dze­nie Maria­wi­tów, któ­re­mu prze­wo­dzi ks. prof. Kon­rad M. Paweł Rud­nic­ki z Kra­ko­wa.

:: Ekumenizm.pl: Wię­cej na temat maria­wic­kie­go świę­ta Obja­wie­nia Dzie­ła Wiel­kie­go Miło­sier­dzia