Ekumenizm w pełnej krasie

Bie­lan­ka, mała, pięk­na wio­ska na Łem­kowsz­czyź­nie. Sły­nie ze swo­jej drew­nia­nej cer­kiew­ki, w któ­rej nabo­żeń­stwa odpra­wia­ją wier­ni aż 3 kon­fe­sji: rzym­sko-kato­lic­kiej, gre­ko-kato­lic­kiej i pra­wo­sław­nej. Ostat­nio, po pod­ję­ciu przez rząd decy­zji o zmia­nach wła­sno­ścio­wych, cer­kiew dosta­ła się kato­li­kom. Pra­wo­sław­ni zade­cy­do­wa­li więc o budo­wie własnej.Przedwczoraj świę­co­no plac pod jej budo­wę. Niby nor­mal­na rzecz, ale atmos­fe­ra uro­czy­sto­ści jakaś nie­nor­mal­na była. I Bogu dzię­ki, bo na taką chrze­ści­jań­ską przy­jaźń miło było patrzeć. Pod­czas uro­czy­sto­ści padło wie­le miłych słów z ust duchow­nych wszyst­kich trzech deno­mi­na­cji oraz władz świec­kich. Niby zawsze tak bywa. Ale tym razem było to szcze­re, praw­dzi­we i nie­za­kła­ma­ne. I kato­li­cy napraw­dę się cie­szy­li, że pra­wo­sław­ni będą mieć pięk­ną nową świą­ty­nię, w pięk­niej­szym miej­scu niż sta­ra. I nie było w tym żad­nej hipo­kry­zji. I pod­czas obia­du pra­wo­sław­ny wła­dy­ka napraw­dę ser­decz­nie roz­ma­wiał z kato­lic­kim pro­bosz­czem. I gre­ko-kato­lic­ki pro­boszcz napraw­dę ser­decz­nie gawę­dził z pra­wo­sław­ny­mi miesz­kań­ca­mi wsi. I o to wła­śnie cho­dzi, bo tak ma wyglą­dać eku­me­nizm w prak­ty­ce.