Barbara Pym — anglokatolicyzm w literaturze

Sto lat temu uro­dzi­ła się Bar­ba­ra Pym, mało zna­na autor­ka zale­d­wie 13 powie­ści. Kry­ty­cy lite­rac­cy i wydaw­cy odkry­li ją w 1977 roku. Trzy lata póź­niej zmar­ła na raka. Lite­ra­tu­ra Pym znów prze­ży­wa rene­sans rów­nież w Koście­le Anglii – pisar­ka uzna­wa­na jest za wybit­ną pro­pa­ga­tor­kę wyso­ko­ko­ściel­ne­go angli­ka­ni­zmu w bry­tyj­skiej lite­ra­tu­rze.

Bar­ba­rze Pym poświę­co­ny jest obszer­ny komen­tarz na łamach angli­kań­skie­go tygo­dnia ‘Church Times’, któ­ry kil­ka­krot­nie poja­wiał się w powie­ściach Pym. – Kościół Anglii zawsze był depo­zy­ta­riu­szem fascy­na­cji Pym, ponie­waż był kan­wą dla wie­lu jej ksią­żek – uwa­ża Kate Char­les, autor­ka kry­mi­na­łów, rów­nież osa­dzo­nych w realiach Kościo­ła Anglii. Char­les zwra­ca uwa­gę, że w prze­ci­wień­stwie do wie­lu pisa­rzy, wyko­rzy­stu­ją­cych ele­men­ty reli­gij­ne w powie­ściach Bar­ba­ra Pym wie­dzia­ła, jak to robić, gdyż od dzie­ciń­stwa uczest­ni­czy­ła w życiu Kościo­ła Anglii. Jej naj­bar­dziej kościel­na powieść Glass of Bles­sings, zawie­ra licz­ne deta­le z życia pro­win­cjo­nal­nej para­fii anglo­ka­to­lic­kiej, a nawet w spo­sób nie­zwy­kle wywa­żo­ny podej­mu­je zagad­nie­nie homo­sek­su­ali­zmu, oma­wia­ne­go dys­kret­nie i to w cza­sach, kie­dy za akty jed­no­pł­cio­we gro­zi­ła jesz­cze kara wię­zie­nia.

Według Char­les świat opi­sy­wa­ny przez Pym nie jest już roz­po­zna­wal­ny dla więk­szo­ści ludzi, nawet w Anglii. – W cza­sach fascy­na­cją prze­szło­ścią jej twór­czość ma jed­nak w sobie coś pocią­ga­ją­ce­go.

W 1994 roku powsta­ło w Wiel­kiej Bry­ta­nii Towa­rzy­stwo Bar­ba­ry Pym. Rów­nież na Uni­wer­sy­te­cie Harvar­da powsta­ła orga­ni­za­cja pro­pa­gu­ją­ca twór­czość Pym, któ­ra wcze­śniej zosta­ła doce­nio­na w USA niż we wła­snym kra­ju.

: : YouTu­be: Krót­ki klip o twór­czo­ści Bar­ba­ry Pym