Belgia zezwoli na samobójstwo dzieci?

Bel­gij­skie dzie­ci nie mogą brać udzia­łu w wybo­rach przed ukoń­cze­niem 18. roku życia, nie mogą też kupo­wać alko­ho­lu, ani uzy­skać pra­wa jaz­dy. Będą mogły za to decy­do­wać o swo­jej euta­na­zji, jeśli par­la­ment uchwa­li odpo­wied­nią usta­wę, a spra­wa wyda­je się prze­są­dzo­na. Pry­mas Bel­gii metro­po­li­ta Bruk­se­li abp Andre-Joseph Leonard zaape­lo­wał do wier­nych o modli­twy. Pro­test domi­nu­ją­ce­go Kościo­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go wspar­ły Kościo­ły pro­te­stanc­kie, a tak­że wspól­no­ta żydow­ska i muzuł­mań­ska.

Jeśli pro­jekt usta­wy uzy­ska popar­cie wyma­ga­nej więk­szo­ści posłów Kró­le­stwo Bel­gii będzie pierw­szym kra­jem Unii Euro­pej­skiej, któ­ry zezwo­li na euta­na­zję dzie­ci. Pro­jek­to­daw­cy chcą umoż­li­wić zabi­cie dziec­ka, jeśli cho­ro­ba jest nie­ule­czal­na, a leki nie uśmie­rza­ją bólu. Dziec­ko będzie mogło samo popro­sić o śmier­tel­ny zastrzyk, gdyż jak argu­men­tu­ją zwo­len­ni­cy zmian, obec­ny stan praw­ny dys­kry­mi­nu­je dzie­ci, odbie­ra­jąc im pra­wo do śmier­ci podob­nie jak doro­słym. Na euta­na­zję dziec­ka będą musie­li się zgo­dzić rodzi­ce, dwóch leka­rzy oraz psy­cho­log będą musie­li zaopi­nio­wać wnio­sek. Dzie­ci nie­peł­no­spraw­ne inte­lek­tu­al­nie nie będą mogły popro­sić o zabi­cie.

Już w 2002 roku Bel­gia umoż­li­wi­ła euta­na­zję. Pomysł roz­sze­rze­nia usta­wy na dzie­ci uzy­skał już akcep­ta­cję jed­nej izby par­la­men­tu oraz par­la­men­tar­nej komi­sji praw­nej. Auto­ra­mi pro­jek­tu są poli­ty­cy repre­zen­tu­ją­cy par­tie lewi­co­we i libe­ral­ne wspie­ra­ni przez 16 bel­gij­skich pedia­trów (pro­fe­so­rów, ordy­na­to­rów i leka­rzy niż­sze­go stop­nia), któ­rzy w liście otwar­tym prze­ko­ny­wa­li, że dzie­ci mogą cza­sem lepiej zro­zu­mieć swój stan i pod­jąć reflek­sję nad życiem niż nie jeden doro­sły. W par­la­men­cie usta­wie sprze­ci­wia­ją się jedy­nie dwie par­tie: chrze­ści­jań­scy demo­kra­ci oraz skraj­nie pra­wi­co­wa par­tia Vla­ams, jed­nak nie posia­da­ją one wystar­cza­ją­cej więk­szo­ści, by zablo­ko­wać pro­ce­do­wa­nie nad pro­jek­tem.

Śro­do­wi­sko medycz­ne jest w tej kwe­stii podzie­lo­ne. Naj­bar­dziej pro­mi­nent­nym prze­ciw­ni­kiem usta­wy jest Eric Sari­ban, ordy­na­tor Szpi­ta­la Dzie­cię­ce­go Kró­lo­wej Fabio­li, nale­żą­ce­go do Wol­ne­go Uni­wer­sy­te­tu w Bruk­se­li, oraz orę­dow­nik opie­ki palia­tyw­nej. Sari­ban jest naj­dłu­żej pra­cu­ją­cym bel­gij­skim pedia­trą spe­cja­li­zu­ją­cym się w dzie­cię­cych cho­ro­bach nowo­two­ro­wych. W arty­ku­le dla dzien­ni­ka “Le Soir” prof. Sari­ban pod­kre­ślił, że w swo­jej karie­rze miał zaj­mo­wał się ok. 270 dzieć­mi ze zło­śli­wy­mi guza­mi mózgu i ani razu żad­ne z dzie­ci nie pro­si­ło go euta­na­zję. — Pomy­sło­daw­cy usta­wy sie­dzą w ste­ryl­nych komi­sjach, odu­rza­ją się sło­wa­mi jak ety­ka, odpo­wie­dzial­ność, miłość do bliź­nie­go i współ­czu­cie — uwa­ża prof. Sari­ban. Część komen­ta­to­rów jest zda­nia, że bata­lia o euta­na­zję dla dzie­ci jest czę­ścią wal­ki poli­tycz­nej przed majo­wy­mi wybo­ra­mi.

Obo­wią­zu­ją­ce od 12 lat pra­wo zezwa­la na czyn­ną euta­na­zję, któ­rych licz­ba sys­te­ma­tycz­nie wzra­sta. W 2012 pra­wie 1,5 tys. ludzi popro­si­ło o zabi­cie.