“Biały Marsz” — dziesiątki tysięcy łodzian w hołdzie papieżowi

Bli­sko 100 tys. łodzian prze­szło uli­cą Piotr­kow­ską, od Pla­cu Wol­no­ści do kate­dry, w „Bia­łym Mar­szu”, któ­ry poświę­co­ny był pamię­ci Jana Paw­ła II. Na zakoń­cze­nie bp Ire­ne­usz Pękal­ski cele­bro­wał mszę św. na stop­niach kate­dry. Całe wyda­rze­nie mia­ło wyjąt­ko­wy cha­rak­ter.

Przed godz. 19, na któ­rą zapla­no­wa­ny został marsz, na wszyst­kich uli­cach przy­le­ga­ją­cych do łódz­kie­go Pla­cu Wol­no­ści zaczę­li gro­ma­dzić się ludzie. Przy­szli wszy­scy – dzie­ci, mło­dzież, doro­śli. Wie­le osób mia­ło na sobie bia­łe ubra­nie, co przez apel orga­ni­za­to­rów mar­szu mia­ło sym­bo­li­zo­wać uro­czy­stą, peł­ną nadziei i ufno­ści atmos­fe­rę.

Jesz­cze przed ofi­cjal­nym roz­po­czę­ciem mar­szu w tłu­mie roz­legł się śpiew „Abba Ojcze”. Chwi­lę póź­niej swo­je prze­mó­wie­nie i modli­twę za Ojca Świę­te­go roz­po­czął dusz­pa­sterz mło­dzie­ży łódz­kiej ks. Jaro­sław Kłys. Wszy­scy ocze­ki­wa­li abp. Wła­dy­sła­wa Ziół­ka, któ­ry z powo­du ogrom­ne­go tłu­mu zgro­ma­dzo­ne­go w cen­trum Łodzi miał kło­po­ty z dotar­ciem na miej­sce.

“Szu­ka­łem Was, a teraz przy­szli­ście do mnie… Bar­dzo Wam za to dzię­ku­ję” – tymi sło­wa­mi abp. Zió­łek, metro­po­li­ta łódz­ki powi­tał zgro­ma­dzo­nych. Następ­nie w kil­ku sło­wach przed­sta­wił reflek­sje o śmier­ci Ojca Świę­te­go i ofi­cjal­nie roz­po­czął „Bia­ły Marsz”. Ludzie zapa­li­li lam­pio­ny, świe­ce, zni­cze. Wie­lu mia­ło przy­pię­te do ubrań bia­łe kokard­ki. Począt­ko­wo tłum szedł w mil­cze­niu jed­nak po kil­ku minu­tach wszy­scy zaczę­li śpie­wać ulu­bio­ną pieśń papie­ża – „Bar­kę”.

„O, Panie, to Ty na mnie spojrzałeś/Twoje usta dziś wyrze­kły me imię/Swoją barkę/pozostawiam na brzegu/Razem z Tobą nowy zacznę dziś łów” – na twa­rzach wie­lu ludzi poja­wi­ły się łzy. Śpiew kil­ku­dzie­się­ciu tysię­cy osób jed­no­cze­śnie był nie­sa­mo­wi­tym prze­ży­ciem. Wzru­sze­nie malo­wa­ło się na twa­rzach zebra­nych. Pieśń towa­rzy­szy­ła, z krót­ki­mi prze­rwa­mi, całe­mu mar­szo­wi.

Pod łódz­ką kate­drą, wszy­scy, któ­rzy stop­nio­wo docho­dzi­li w „Bia­łym Mar­szu”, skła­da­li pło­ną­ce lam­pio­ny pod pomni­kiem Jana Paw­ła II. Punk­tu­al­nie o 21:37, w godzi­nę śmier­ci papie­ża, roz­po­czę­ła się msza świę­ta. Kon­ce­le­bro­wa­ło ją 40 księ­ży pod prze­wod­nic­twem bpa Ire­ne­usza Pękal­skie­go.

„W minio­ną sobo­tę o godz. 21.37 odszedł Pasterz Dobry. Pasterz roz­mi­ło­wa­ny w Maryi. Odszedł w dniu, w któ­rym Kościół czci Mat­kę Bożą. Odszedł w cza­sie, gdy na Jasnej Górze odby­wał się Apel Jasno­gór­ski. Odszedł do Miło­sier­ne­go Ojca w wigi­lię Świę­ta Miło­sier­dzia Boże­go. Odszedł, ale pozo­stał z nami. Darem modli­twy pra­gnie­my towa­rzy­szyć mu na ostat­nim eta­pie jego ziem­skiej piel­grzym­ki. Ducho­wo łączy­my się z bazy­li­ką św. Pio­tra, gdzie tłu­my odda­ją mu ostat­ni pokłon” – powie­dział bp Pękal­ski.

W dys­try­bu­cji Eucha­ry­stii uczest­ni­czy­ło 60 sza­fa­rzy. Sta­ra­li się oni dotrzeć do każ­de­go, kto chciał przy­stą­pić do sakra­men­tu. Na zakoń­cze­nie litur­gii sufra­gan łódz­ki poże­gnał się z wier­ny­mi. „Bar­dzo ser­decz­nie chciał­bym podzię­ko­wać tym wszyst­kim, w któ­rych umy­słach i ser­cach zro­dzi­ła się ini­cja­ty­wa mar­szu dla Ojca Świę­te­go. Tak­że wiel­kie Bóg zapłać tym wszyst­kim, któ­rzy przy­czy­ni­li się do zre­ali­zo­wa­nia tego nie­zwy­kle cen­ne­go zamy­słu i wszyst­kim, któ­rzy na apel sta­wi­li się. Łodzia­nie w tych dniach zda­ją wspa­nia­ły egza­min ze swo­je­go przy­wią­za­nia do Ojca Świę­te­go, a przez jego Oso­bę do Chry­stu­sa i całe­go jego Kościo­ła. Wszy­scy bez wyjąt­ku tak myśli­my, ale w spo­sób szcze­gól­ny poka­zu­je to mło­dzież — to poko­le­nie, któ­re będzie budo­wa­ło przy­szłe obli­cze pol­skiej zie­mi”.

Tłum stop­nio­wo zaczął się roz­cho­dzić. Jed­ni wra­ca­li do domów, inni w mil­cze­niu sta­li pod pomni­kiem Jana Paw­ła II. Wszy­scy pod­kre­śla­li, że łódz­kie­go „Bia­łe­go Mar­szu” nie zapo­mną do koń­ca życia.

Fot. Tomasz Stań­czak gazeta.pl