Czy wreszcie przyjdzie czas na działania?

Pre­zy­den­to­wa to cza­row­ni­ca, któ­ra powin­na się pod­dać euta­na­zji. Pre­zy­dent to oszust ule­ga­ją­cy lob­by żydow­skie­mu. Spra­wa Jedwab­ne­go słu­ży­ła tyl­ko temu, by śro­do­wi­ska żydow­skie mogły wyłu­dzić od Pol­ski 65 mld dola­rów. A “Gaze­ta Wybor­cza” pre­zen­tu­je cynicz­ną i prze­wrot­ną men­tal­ność tal­mu­dycz­ną – takie praw­dy miał gło­sić, zda­niem tygo­dni­ka “Wprost” pod­czas wykła­dów dla swo­ich stu­den­tów o. Tade­usz Rydzyk.

Cyto­wa­ne przez tygo­dnik opi­nie brzmią tak nie­wia­ry­god­nie, że aż trud­no sobie wyobra­zić, by kon­tro­wer­syj­ny zakon­nik mógł je rze­czy­wi­ście wypo­wie­dzieć. Jeśli jed­nak donie­sie­nia oka­żą się praw­dzi­we — to wybuch­nie skan­dal na nie­spo­ty­ka­ną dotąd ska­lę. I wca­le nie cho­dzi o to, co będzie musiał zro­bić pre­mier, któ­ry dziś zapew­niał słu­cha­czy Radia Mary­ja, że są “praw­dzi­wą Pol­ską”, ale o to, co z wypo­wia­da­ją­cym jaw­nie anty­se­mic­kie i zwy­czaj­nie nie­chrze­ści­jań­skie opi­nie powin­ny zro­bić wła­dze jego zako­nu i Epi­sko­pat Pol­ski.

Bez ryzy­ka więk­sze­go pudła moż­na bowiem prze­wi­dzieć, że wypo­wie­dzi ojca Rydzy­ka odno­szą­ce się do Jedwab­ne­go wywo­ła­ją skan­dal mię­dzy­na­ro­do­wy, podob­nie jak suge­stia, że pre­zy­den­to­wa powin­na jako pierw­sza pod­dać się euta­na­zji. W takiej sytu­acji zare­ago­wać jakoś będą musie­li bisku­pi, przy­naj­mniej ci, któ­rzy mają świa­do­mość, że tego typu wypo­wie­dzi naj­zwy­czaj­niej w świe­cie kom­pro­mi­tu­ją pol­ski Kościół i tysią­ce mądrych, poboż­nych kapła­nów.

Nie­ste­ty rów­nież bez ryzy­ka więk­sze­go pudła moż­na prze­wi­dzieć, że same­mu wino­waj­cy nie­wie­le się sta­nie. Zosta­nie napo­mnia­ny przez komi­sję trosz­czą­cą się o jego radio, popro­si się go o prze­pro­si­ny, któ­rych zapew­ne nie wysto­su­je. A potem powró­ci sta­ra śpiew­ka: o spi­sku złych mediów, któ­re ata­ku­ją jedy­nych praw­dzi­wych Pola­ków i sta­ra­ją się zasiać mię­dzy nimi nie­zgo­dę; o dzien­ni­ka­rzach, któ­rzy szy­ku­ją wiel­kie misty­fi­ka­cję, aby “ukrzy­żo­wać” tym razem już nie abp. Wiel­gu­sa, ale ojca Rydzy­ka. Sce­na­riusz został już prze­te­sto­wa­ny w przy­pad­ku abp. Wiel­gu­sa. Nie ma powo­dów, by wąt­pić, że teraz będzie ina­czej. Z cza­sem spra­wa ucich­nie, komi­sja zapad­nie w letarg i nic się nie zmie­ni. A gdy nadej­dzie kolej­ny skan­dal, a że nadej­dzie nie ma więk­szych wąt­pli­wo­ści, znów powo­ła się komi­sje, wyda doku­ment, i pocze­ka aż spra­wa ucich­nie.

Jedy­na nadzie­ja w Sto­li­cy Apo­stol­skiej. Bene­dykt XVI poka­zał już, że nie podo­ba mu się zaan­ga­żo­wa­nie radia w życie poli­tycz­ne. Nun­cjusz apo­stol­ski w Pol­sce w tej kwe­stii też ma bar­dzo jed­no­znacz­ne sta­no­wi­sko. Może więc oni wymu­szą decy­zje, któ­re w Pol­sce powin­ny być pod­ję­te już bar­dzo daw­no temu. I to nie przez bisku­pów, ale przez wła­dze redemp­to­ry­stów, któ­rych cha­ry­zma­tycz­ny duchow­ny naj­zwy­czaj­niej w świe­cie kom­pro­mi­tu­je.

:: Ekumenizm.pl: … trwa­nie w błę­dzie

:: Ekumenizm.pl: Rydzyk jak betan­ki