Jimmy Savile — pośmiertny skandal celebryty BBC

Od kil­ku tygo­dni Wiel­ka Bry­ta­nia żyje skan­da­lem, doty­czączm nie­ży­ją­ce­go już cele­bry­ty Jim­my Savi­le, gwiaz­dy tele­wi­zji BBC, któ­ry za swo­ją dzia­łal­ność cha­ry­ta­tyw­ną i medial­ną docze­kał się kró­lew­skich i kościel­nych odzna­czeń, w tym papie­skie­go Orde­ru św. Grze­go­rza. Według poli­cji przez ponad 40 lat Savi­le mole­sto­wał sek­su­al­nie co naj­mniej 300 dziew­czy­nek i chłop­ców. O spra­wie wie­dzia­ło śro­do­wi­sko dzien­ni­kar­skie oraz eli­ty poli­tycz­ne. Nie zro­bio­no nicze­go, aby posta­wić Savi­le przed wymia­rem spra­wie­dli­wo­ści.

Szok, jakie­go dozna­ła Wiel­ka Bry­ta­nia, posta­wił pod zna­kiem zapy­ta­nia wia­ry­god­ność BBC i elit poli­tycz­nych. Podob­nie jak w przy­pad­ku mole­sto­wa­nia sek­su­al­ne­go nie­let­nich przez duchow­nych rzym­sko­ka­to­lic­kich, ale rów­nież angli­kań­skich, bez­błęd­nie zadzia­łał sys­tem tuszo­wa­nia i zamia­ta­nia trud­nych spraw pod dywan. – Savi­le był sek­su­al­nym pre­da­to­rem, a otrzy­my­wa­ne nagro­dy i odzna­cze­nia dawa­ły mu więk­szą ochro­nę i przy­zwo­le­nie na kon­ty­nu­owa­nie czy­nów kry­mi­nal­nych – napi­sał w kato­lic­kich tygo­dni­ku The Tablet, Colm O’Gorman, zało­ży­ciel i były już dyrek­tor orga­ni­za­cji One in For, sku­pia­ją­cej oso­by, któ­re doświad­czy­ły prze­mo­cy sek­su­al­nej w Koście­le.

O’Gorman, któ­ry wraz z BBC reali­zo­wał pro­gra­my poświę­co­ne tuszo­wa­niu spraw pedo­fi­lii w Koście­le rzym­sko­ka­to­lic­kim, nie szczę­dzi kry­ty­ki pod adre­sem mediów, w tym szcze­gól­nie bul­wa­ró­wek i BBC wła­śnie, któ­re z zapa­łem tro­pi­ły afe­ry w Koście­le, jed­nak skrzęt­nie ukry­wa­ły pedo­fi­la-recy­dy­wi­stę we wła­snych sze­re­gach.

Arcy­bi­skup West­min­ster, pry­mas angiel­skich i walij­skich kato­li­ków, abp Vin­cent Nichols, oraz szkoc­ki kar­dy­nał Keith O’Brien pod­ję­li pró­bę pośmiert­ne­go ode­bra­nia Savile’owi papie­skie­go odzna­cze­nia. Rzecz­nik Sto­li­cy Apo­stol­skiej, o. Fede­ri­co Lom­bar­di, powie­dział jed­nak, że ode­bra­nie odzna­cze­nia jest raczej nie­moż­li­we, ponie­waż nie jest pro­wa­dzo­ny ofi­cjal­ny rejestr wyróż­nio­nych, z któ­re­go Savile’a moż­na było­by wykre­ślić.

Komen­tarz

O kościel­nej „sztu­ce” zamia­ta­nia pod dywan, ukła­dów towa­rzy­skich i służ­bo­wych zależ­no­ści owia­nych sakral­ną mgłą dys­kre­cji w kon­tek­ście pedo­fi­lii i innych prze­stępstw sek­su­al­nych doko­ny­wa­nych przez księ­ży rzym­sko­ka­to­lic­kich napi­sa­no wie­le. Naj­wię­cej jed­nak infor­mo­wa­ły, a czę­sto rów­nież dez­in­for­mo­wa­ły na ten temat bul­wa­rów­ki oraz inne media, nie ukry­wa­ją­ce nie­chę­ci wobec Kościo­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go, w tym do obec­ne­go papie­ża szcze­gól­nie.

O ile Kościół rzym­sko­ka­to­lic­ki – mniej lub bar­dziej udol­nie – z otwar­tą przy­łbi­cą sta­nął wobec pro­ble­mów, koniecz­nych nie­raz upo­ko­rzeń, sta­ra­jąc się wycią­gnąć wnio­ski z prze­szło­ści (znów: mniej lub bar­dziej udol­nie), o tyle instan­cje, któ­re Kościół punk­to­wa­ły i od czci i wia­ry odsą­dza­ły, oka­za­ły się naj­słab­szym ogni­wem w wal­ce z pedo­fi­lią. Bry­tyj­skie śro­do­wi­sko dzien­ni­kar­skie, w tym szcze­gól­nie BBC nie po raz pierw­szy w cią­gu ostat­nich lat pogrą­ży­ły się w kry­zy­sie wia­ry­god­no­ści – pyta­nie, czy będą potra­fi­ły (mniej lub bar­dziej udol­nie) zmie­rzyć się z pro­ble­mem. Myślę, że śmia­ło mogą zasię­gnąć rady i prze­pro­sić, a tak­że popro­sić o dłuż­sze kore­pe­ty­cje Kościół rzym­sko­ka­to­lic­ki.