Kościół w salonie, czyli rzecz o kościołach domowych

Ks. Rita Stock­ton jest epi­sko­pal­ną pastor­ką w Die­ce­zji Zachod­nie­go Kan­sas (Dio­ce­se of Western Kan­sas). Zanim zosta­ła duchow­nym pra­co­wa­ła jako urzęd­nicz­ka w sądzie okrę­go­wym. Pew­ne­go dnia pod­czas wie­czor­nej kąpie­li ks. Stock­ton (pro­szę się nie oba­wiać – to nie będzie ero­tycz­na opo­wiast­ka) czy­ta­ła w wan­nie Pismo Świę­te i po raz kolej­ny natra­fi­ła na frag­ment z Księ­gi Iza­ja­sza 56,7: “Dom twój będzie domem modli­twy dla wszyst­kich ludzi.” Ks. Rita posta­no­wi­ła urze­czy­wist­nić sło­wa pro­ro­ka i zor­ga­ni­zo­wa­ła u sie­bie na gór­nej kon­dy­gna­cji pry­wat­ne­go miesz­ka­nia epi­sko­pal­ny kościół domo­wy, któ­ry nazwa­ła The Church of the Upper Room. Pod ścia­ną stoi drew­nia­ny ołtarz z nie­ist­nie­ją­cej już para­fii epi­sko­pal­nej, na ołta­rzu z odpo­wied­ni­mi nakry­cia­mi litur­gicz­ny­mi stoi kru­cy­fiks oraz naczy­nia komu­nij­ne. W domo­wym koście­le jest nawet klęcz­nik do przyj­mo­wa­nia Eucha­ry­stii.

Ks. Stock­ton pro­wa­dzi nabo­żeń­stwa w peł­nym stro­ju litur­gicz­nym. Nabo­żeń­stwa roz­po­czy­na­ją się od uwiel­bie­nia przy akom­pa­nia­men­cie gita­ry. Pozo­sta­ła część odby­wa się zgod­nie z porząd­kiem The Book of Com­mon Pray­er. Epi­sko­pal­ny kościół domo­wy u ks. Stock­ton liczy kil­ku­na­stu człon­ków, któ­rzy poszu­ki­wa­li alter­na­tyw­nych spo­łecz­no­ści modli­tew­nych lub rodzin­nej atmos­fe­ry, innej od prze­stron­nych i ano­ni­mo­wych budyn­ków sakral­nych.

Pierw­szy raz w życiu uczęsz­czam do kościo­ła, ponie­waż odczu­wam taka potrze­bę. To jest dosko­na­łe miej­sce dla osób, któ­re chca poznać innych ludzi. Czu­je­my tutaj obec­ność Pana Jezu­sa – mówi Bob Fre­de­rick, któ­ry uczęsz­cza na nabo­żeń­stwa wraz z żoną Deb­bie. The Church of the Upper Room jest jedy­nym tego typu kościo­łem domo­wym w die­ce­zji.

Swo­je popar­cie dla domo­we­go kościo­ła wyra­ża bp James M. Adams, ordy­na­riusz die­ce­zji, któ­ry sam czę­sto przy­by­wa na nabo­żeń­stwa, prze­wod­ni­czy Eucha­ry­stii, a następ­nie roz­ma­wia z para­fia­na­mi przy kawie i cie­ście w sąsia­du­ją­cym z kapli­cą poko­ju gościn­nym. Duże budyn­ki kościel­ne pochła­nia­ją ogrom­ne kosz­ty. Małe kościo­ły domo­we uła­twia­ją Kościo­ło­wi Epi­sko­pal­ne­mu dotar­cie do więk­szej ilo­ści osób. Odby­wa­ją się tutaj modli­twy wie­czor­ne i czę­sto jestem zapra­sza­ny na Eucha­ry­stię – mówi biskup Adams.

Jeśli “para­fia” ks. Stock­ton będzie mia­ła wystar­cza­ją­ca licz­bę człon­ków będzie mogła otrzy­mać od die­ce­zji sta­tus para­fii misyj­nej, co umoż­li­wi też finan­so­we wspar­cie ze stro­ny władz die­ce­zji. Ks. Stock­ton pod­kre­śla jed­nak, że jej dom może pomie­ścić co naj­wy­żej 30 osób. Chcie­li­by­śmy wzra­stać. Kocha­my ludzi i chce­my się z nimi dzie­lić się Ewan­ge­lią o Jezu­sie – doda­je ks. Rita Stock­ton.

***

Kościo­ły domo­we ist­nie­ją już w wie­lu czę­ściach świa­ta. W nie­któ­rych pań­stwach są odpo­wie­dzią na wzra­sta­ją­ca falę seku­la­ry­za­cji, zachę­tą do codzien­ne­go dzie­le­nia się wia­rą i eku­me­nicz­ną ducho­wo­ścią. W wie­lu kra­jach, w któ­rych swo­bod­ne gło­sze­nie Ewan­ge­lii jest zaka­zne, kościo­ły domo­we dzia­ła­ją w ukry­ciu w nie­ustan­nej oba­wie przed aresz­to­wa­nia­mi i inny­mi szy­ka­na­mi ze stro­ny tota­li­tar­nych państw. Zachę­ca­my Czy­tel­ni­ków EAI Ekumenizm.pl do dzie­le­nia się swo­imi doświad­cze­nia­mi, doty­czą­cy­mi kościo­łów domo­wych, tj. prze­sy­ła­nia tek­stów, reflek­sji zwią­za­nych z tym tema­tem.

Zobacz tak­że:

Link: Kościół Epi­sko­pal­ny w USA (The Epi­sco­pal Church)