Ks. Joachim Gauck zostanie prezydentem Niemiec

W eks­pre­so­wym tem­pie lide­rzy nie­miec­kich par­tii poli­tycz­nych zgo­dzi­li się na wspól­ną kan­dy­da­tu­rę Joachi­ma Gauc­ka (73), b. duchow­ne­go Kościo­ła Ewan­ge­lic­ko-Lute­rań­skie­go Meklen­bur­gii. na urząd pre­zy­den­ta Repu­bli­ki Fede­ral­nej Nie­miec (RFN). Za kan­dy­da­tu­rą pasto­ra Gauc­ka opo­wie­dzie­li się cha­de­cy z CDU/CSU, socjal­de­mo­kra­ci z SPD, libe­ra­ło­wie z FDP oraz Zie­lo­ni. To novum w powo­jen­nej histo­rii Nie­miec.

Gauck był obok eme­ry­to­wa­ne­go bisku­pa ewan­ge­lic­kie­go Wol­fgan­ga Hube­ra oraz prze­wod­ni­czą­ce­go Bun­de­sta­gu Nor­ber­ta Lam­mer­ta naj­po­waż­niej­szym kan­dy­da­tem na urząd pre­zy­den­ta. Roz­wa­ża­no rów­nież inne kan­dy­da­tu­ry, ale to wła­śnie Gauck — rów­nież w bada­niach opi­nii publicz­nej — zdo­był naj­więk­sze popar­cie wśród lide­rów par­tii. Jego wybór nie był do koń­ca prze­są­dzo­ny. Od kil­ku dni toczy­ły się gorą­ce nego­cja­cje. Prze­ciw­ko jego kan­dy­da­tu­rze opo­wie­dzie­li się począt­ko­wo cha­de­cy, for­su­jąc bp. Hube­ra oraz prof. Klau­sa Töp­fe­ra, byłe­go mini­stra ochro­ny śro­do­wi­ska. Kanc­lerz Ange­la Mer­kel ustą­pi­ła po tym, jak pre­zy­dium koali­cyj­nej FDP zde­cy­do­wa­nie odrzu­ci­ło pomysł wybo­ru Hube­ra i opo­wie­dzia­ło się za Gauc­kiem. Ponie­waż zgod­nie z nie­miec­ką kon­sy­tut­cją pre­zy­den­ta wybie­ra Zgro­ma­dze­nie Fede­ral­ne kanc­lerz Ange­la Mer­kel musia­ła się liczyć nie tyl­ko ze zda­niem koali­cjan­ta, ale rów­nież opo­zy­cji, któ­ra ma więk­szość w wyż­szej izbie par­la­men­tu Bun­de­sra­cie.

Po dys­mi­ji przed dwo­ma laty pre­zy­den­ta Hor­sta Koeh­le­ra, pastor Gauck był kan­dy­da­tem socjal­de­mo­kra­tów na pre­zy­den­ta. Sam przy­znał, że spo­dzie­wał się raczej nomi­na­cji od kon­ser­wa­ty­stów. Pro­po­zy­cję kan­dy­do­wa­nia przy­jął, ale prze­ge­rał z pre­mie­rem Dol­nej Sak­so­nii Chri­stia­nem Wulf­fem, któ­ry w nie­sła­wie zło­żył 17 lute­go br. urząd pre­zy­den­ta. Kanc­lerz Ange­la Mer­kel powie­dzia­ła pod­czas kon­fe­ren­cji pra­so­wej z lide­ra­mi frak­cji par­la­men­tar­nych, że Gauck jest “praw­dzi­wym nauczy­cie­lem demo­kra­cji” i wyra­zi­ła prze­ko­na­nie, że w cza­sie kry­zy­su i glo­ba­li­za­cji prze­ka­że całe­mu spo­łe­czeń­stwu waż­ne impul­sy.

Gauck stał się zna­ną posta­cią publicz­ną w Niem­czech dzię­ki wspie­ra­niu demo­kra­tycz­nych prze­mian w byłej NRD. Wcze­śniej był duchow­nym lute­rań­skie­go Kościo­ła Meklen­bur­gii. Pra­co­wał w para­fiach Lüs­sow i Rosto­ku, gdzie był odpo­wie­dzial­ny za pra­cę misyj­ną i mło­dzie­żo­wą. Na czas służ­by publicz­nej został bez­ter­mi­no­wo urlo­po­wa­ny przez wła­dze Kościo­ła. Od 1990 do 2000 roku był peł­no­moc­ni­kiem rzą­du fede­ral­ne­go ds. akt daw­nej komu­ni­stycz­nej bez­pie­ki Sta­si. Urząd, któ­ry zbu­do­wał prak­tycz­nie od pod­staw, nazy­wa­no w mediach Urzę­dem Gauc­ka. Anga­żo­wał się w wie­le pro­jek­tów spo­łecz­nych, kościel­nych, a tak­że pro­wa­dził pro­gra­my publi­cy­stycz­ne w nie­miec­kiej tele­wi­zji.

Jeśli Zgro­ma­dze­nie Fede­ral­ne wybie­rze Gauc­ka na 11. Pre­zy­den­ta Repu­bli­ki Fede­ral­nej Nie­miec, co wyda­je się już być tyl­ko kwe­stią for­mal­ną, będzie to pierw­szy pre­zy­dent w histo­rii Nie­miec, któ­ry wcze­śniej peł­nił posłu­gę duchow­ne­go. Gauck jest żona­ty, ma 4 dzie­ci — żyje jed­nak w spe­ra­cji ze swo­ją żoną i od 12 lat pozo­sta­je w nie­for­mal­nym związ­ku z młod­szą od sie­bie o 20 lat dzien­ni­kar­ką Danie­lą Schadt.