Mariawiccy patrioci

Maria­wi­ci od począt­ku ist­nie­nia anga­żo­wa­li się w dzia­ła­nia patrio­tycz­ne, zarów­no w wymia­rze pozy­ty­wi­stycz­nej pra­cy na rzecz roz­po­wszech­nia­nia edu­ka­cji, jak i w dzia­ła­niach na rzecz Pol­ski w trud­nych momen­tach histo­rii – pisze Wła­dy­sław S. Gin­ter w naj­now­szym nume­rze “Maria­wi­ty”, ofi­cjal­nym orga­nie pra­so­wym Kościo­ła Sta­ro­ka­to­lic­kie­go Maria­wi­tów.

Wier­ni Kościo­ła maria­wic­kie­go popu­la­ry­zo­wa­li lite­ra­tu­rę pol­ską w pla­ców­kach oświa­to­wych, któ­re powsta­wa­ły przy wie­lu para­fiach maria­wic­kich. W wigi­lię świę­ta Naro­dze­nia Pań­skie­go 1907 roku, a więc nie­speł­na rok po unie­za­leż­nie­niu maria­wi­tów od Kościo­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go, odpra­wio­no pierw­szą litur­gię maria­wic­ką w j. pol­skim. Sta­ło się to w kapli­cy sióstr maria­wi­tek w Płoc­ku.

Gin­ter przy­po­mi­na, że maria­wi­ci wspo­ma­ga­li pań­stwo­wo­twór­cze dzia­ła­nia mar­szał­ka Józe­fa Pił­sud­skie­go, a w okre­sie oku­pa­cji hitle­row­skiej maria­wi­ci, podob­nie jak inni Pola­cy, ginę­li w obo­zach kon­cen­tra­cyj­nych i bra­li udział w dzia­łal­no­ści kon­spi­ra­cyj­no-powstań­czej.

Ostat­ni numer “Maria­wi­ty” poświę­co­ny jest cen­tral­nym i lokal­nym obcho­dom jubi­le­uszo­wym 100-lecia maria­wi­ty­zmu.