Nadzieja dla wybranych Obamy

- Czy­im pre­zy­den­tem chce być Barak Oba­ma? Wszyst­kich Ame­ry­ka­nów, czy tyl­ko zdro­wych i peł­no­spraw­nych? To dra­ma­tycz­ne pyta­nie posta­wił w ostat­nim cza­sie ojciec zagło­dzo­nej na śmierć Ter­ri Schia­vo, Robert Schin­dler.

To ostre i jed­no­znacz­ne pyta­nie zosta­ło posta­wio­ne nie bez przy­czy­ny. Otóż Barak Oba­ma, nadzie­ja lewi­co­wej Ame­ry­ki na “nową poli­ty­kę” posta­no­wił wyznać swo­je poli­tycz­ne grze­chy, czy­li wska­zać gło­so­wa­nia, w któ­rych gdy­by mógł to obec­nie zagło­so­wał­by ina­czej. I wska­zał. A gło­so­wa­niem tym było wspar­cie rodzi­ców Ter­ri Schia­vo w ich sta­ra­niach, by decy­zje sądu sta­no­we­go, któ­ry zgo­dził się na zagło­dze­nie ich cór­ki zosta­ły roz­pa­trzo­ne tak­że przez sąd fede­ral­ny.

Teraz jed­nak, po tym jak sta­ra­nia na nic się nie zda­ły i kobie­ta decy­zją sądów i wła­sne­go męża (mają­ce­go już zresz­tą nową rodzi­nę) zosta­ła zagło­dzo­na na śmierć, Oba­ma posta­no­wił się wyco­fać z tego, że kie­dyś bro­nił życia przed śmier­cią. Jego zda­niem tam­ta obro­na była błę­dem, bo ozna­cza­ła wtrą­ca­nie się Kon­gre­su w spra­wy rodzin­ne.

Wypo­wie­dzi te zosta­ły jed­no­znacz­nie potę­pio­ne przez Rober­ta Schin­dle­ra. – Każ­dy, kto jest nie­peł­no­spraw­ny, albo kto zna kogoś, kto jest nie­peł­no­spraw­ny powi­nien mieć świa­do­mość, że kan­dy­dat na pre­zy­den­ta Sta­nów Zjed­no­czo­nych tak bez­względ­nie odrzu­cił wła­sne czy­ny pod­ję­te, by chro­nić życie przed śmier­cią – pod­kre­ślał Schin­dler. – Tak waż­ne posta­cie publicz­ne, szcze­gól­nie te, któ­re mogą pew­ne­go dnia wypo­wia­dać się w imie­niu wszyst­kich oby­wa­te­lii nie powin­ny zakła­dać, że pew­na część oby­wa­te­li jest gor­sza od innych. Czy, jako pre­zy­den­te, Barak Oba­ma będzie wystę­po­wał w imie­niu nas wszyst­kich, czy tyl­ko nie­któ­rych? – dra­ma­tycz­nie pytał ojciec zagło­dzo­nej Ame­ry­kan­ki.

Rów­nie ostro oce­nia „Pana Nadzie­ję” Bill Dono­hue, sze­fu­ją­cy Kato­lic­kiej Lidze na rzecz Praw Reli­gij­nych i Oby­wa­tel­skich. Jego uwa­ga sku­pia się jed­nak nie tyle na gło­so­wa­niu w spra­wie Schia­vo, któ­re uzna­je on za czy­sto pro­ce­du­ral­ne, ile na cało­kształ­cie dzia­łal­no­ści praw­nej Oba­my. Dzia­łacz kato­lic­ki wyra­ził np. zdu­mie­nie fak­tem, że demo­kra­tycz­ny kan­dy­dat na pre­zy­den­ta nie wyra­ził żalu z powo­du gło­so­wa­nia prze­ciw­ko usta­wie pozwa­la­ją­cej sta­no­wi Illi­no­is finan­so­wać opie­kę medycz­ną nad dzieć­mi, któ­re prze­ży­ły pro­ce­du­ry póź­nych abor­cji (moż­li­wych w nie­któ­rych miej­scach Sta­nów Zjed­no­czo­nych do 8 mie­sią­ca cią­ży).

Decy­zja ta połą­czo­na z potę­pie­niem wła­snej decy­zji bro­nią­cej życia – dała Dono­hue oka­zję do smut­nych wnio­sków. – Pod­su­mo­wu­jąc, sena­tor Oba­ma uwa­ża, że nie jest spra­wą władz fede­ral­nych zaka­zy­wać leka­rzom zagło­dze­nia osób cho­rych, i podob­nie nie powin­ny one skła­niać leka­rzy do opie­ko­wa­nia się uro­dzo­ny­mi dzieć­mi, któ­re prze­ży­ły zabieg abor­cji. A wszyst­ko to mówi „Pan nadzie­ja” – pod­kre­ślił Dono­hue.