Płaszcz miłosierdzia

Arcy­bi­skup Sta­ni­sław Wiel­gus potrze­bu­je naszej modli­twy i miło­sier­dzia. Spra­wie­dli­wa kara już go dopa­dła. Teraz przy­szedł czas, by otu­lić byłe­go metro­po­li­tę war­szaw­skie­go płasz­czem chrze­ści­jań­skie­go miło­sier­dzia.

Patrząc się wczo­raj na twarz abp. Sta­ni­sła­wa Wiel­gu­sa było mi go auten­tycz­nie żal. Prze­szłość i teraź­niej­sze kłam­stwa dopa­dły go chy­ba w naj­mniej spo­dzie­wa­nym momen­cie. Ksiądz arcy­bi­skup myślał pew­nie, że prze­szło­ści już nie ma, a teraź­niej­sze zasłu­gi sku­tecz­nie pokry­ją to, co zro­bił w prze­szło­ści. A jed­nak nie. Papież dowie­dział się o wszyst­kim i pod­jął słusz­ną i dobrą dla pol­skie­go Kościo­ła, choć bez­pre­ce­den­so­wą decy­zję o odwo­ła­niu nowe­go metro­po­li­ty. Ksiądz Arcy­bi­skup w duchu modli­twy pokut­ni­ka, któ­rą cyto­wał w pierw­szym i ostat­nim posła­niu do wier­nych, decy­zję przy­jął.

I dla­te­go teraz, gdy uda­ło się unik­nąć publicz­ne­go zgor­sze­nia, trze­ba roz­po­cząć wytrwa­łą modli­twę za Księ­dza Arcy­bi­sku­pa. Teraz zapew­ne nie jest mu łatwo. Żal, roz­go­ry­cze­nie, nie­chęć do mediów mogą w nim teraz wal­czyć ze szcze­rą skru­chą. Wie­rzę, że ta ostat­nia zwy­cię­ży. Ale by tak było trze­ba prze­rwać nie­usta­ją­ce ata­ki na księ­dza metro­po­li­tę.

Teraz przy­szedł czas na miło­sier­dzie, na modli­twę za nie­go i za war­szaw­ski Kościół. Czas też pro­sić księ­dza arcy­bi­sku­pa o modli­twę za war­szaw­ski Kościół, bo modli­twa jest tym, co bez wąt­pie­nia może on War­sza­wie ofia­ro­wać.