Silna obecność wierzących w Bundestagu

22 wrze­śnia odby­ły się w Niem­czech wybo­ry do Bun­de­sta­gu, w któ­rych zde­cy­do­wa­ną więk­szość gło­sów zdo­by­ła cha­de­cja (CDU/CSU). Wpraw­dzie kan­ce­la­ria Bun­de­sta­gu nie udo­stęp­ni­ła jesz­cze sta­ty­styk, doty­czą­cych przy­na­leż­no­ści reli­gij­nej człon­ków par­la­men­tu, to jed­nak wia­do­mo, że wie­lu pro­mi­nent­nych chrze­ści­jan znaj­dzie się w Bun­de­sta­gu, zabrak­nie jed­nak kil­ku zna­nych twa­rzy.

Zwy­cię­stwo cha­dec­kiej koali­cji, któ­rą two­rzy Unia Chrze­ści­jań­sko-Demo­kra­tycz­na (CDU) oraz bawar­ska Unia Chrze­ści­jań­sko-Spo­łecz­na (CSU) było spo­dzie­wa­ne, jed­nak nikt nie ocze­ki­wał aż takie­go rezul­ta­tu, a tym samym trium­fu kanc­lerz Ange­li Mer­kel, cór­ki lute­rań­skie­go księ­dza, otwar­cie przy­zna­ją­cej się do wia­ry chrze­ści­jań­skiej i Kościo­ła. Więk­szość pro­mi­nent­nych poli­ty­ków cha­de­cji to ewan­ge­li­cy z wyjąt­kiem Nor­ber­ta Lam­mer­ta, wyzna­nia rzym­sko­ka­to­lic­kie­go, prze­wod­ni­czą­ce­go Bun­de­sta­gu w minio­nej kaden­cji.

Z okrę­gów jed­no­man­da­to­wych do Bun­de­sta­gu dostał się Vol­ker Kau­der, któ­ry więk­szo­ścią 97% gło­sów został ponow­nie wybra­ny na sze­fa frak­cji CDU. Kau­der jest zna­nym dzia­ła­czem kościel­nym, anga­żu­ją­cym się głów­nie na rzecz prze­śla­do­wa­nych chrze­ści­jan. Oprócz Kau­de­ra do Bun­de­sta­gu powró­ci­li inni poli­ty­cy wyzna­nia ewan­ge­lic­kie­go, w tym Her­mann Gröhe, sekre­tarz gene­ral­ny par­tii, oraz Tho­mas Rachel, dotych­cza­so­wy szef Ewan­ge­lic­kiej Gru­py Robo­czej w CDU/CSU. Suk­ces odniósł rów­nież b. mini­ster spraw zagra­nicz­nych Frank-Wal­ter Ste­in­me­ier, któ­ry jako jedy­ny poli­tyk SPD zdo­był bez­po­śred­ni man­dat w swo­im kra­ju związ­ko­wym. Ste­in­me­ier jest wyzna­nia ewan­ge­lic­ko-refor­mo­wa­ne­go i rów­nież anga­żu­je się w życie refor­mo­wa­nej dia­spo­ry w Niem­czech.

Z wybo­ru do Bun­de­sta­gu może cie­szyć się rów­nież Clau­dia Lüching-Michel, wice­prze­wod­ni­czą­ca Cen­tral­ne­go Komi­te­tu Kato­li­ków Nie­miec­kich, naj­więk­szej orga­ni­za­cji zrze­sza­ją­cej świec­kich kato­li­ków w RFN.

Z ponow­ne­go kan­dy­do­wa­nia do Bun­de­sta­gu zre­zy­gno­wał naj­bar­dziej zna­ny kato­lik w nie­miec­kich życiu poli­tycz­nym, pocho­dzą­cy w dodat­ku z tere­nu b. NRD Wol­fgang Thier­se. Man­da­ty stra­ci­ło trzech refe­ren­tów ds. kościel­nych frak­cji par­la­men­tar­nych, a tak­że poseł Pas­cal Kober z libe­ral­nej FDP, któ­ra odnio­sła naj­więk­szą poraż­kę w swo­jej histo­rii, nie prze­kra­cza­jąc 5% pro­gu wybor­cze­go. Kober jest urlo­po­wa­nym ewan­ge­lic­kim księ­dzem i po wyga­śnię­ciu man­da­tu powró­ci do służ­by w Koście­le jako pro­boszcz jed­nej z para­fii w Bade­nii Wirt­tem­ber­gii. Poza par­la­men­tem znaj­dzie się rów­nież dotych­cza­so­wy wice­kanc­lerz i szef par­tii, Phi­lip Rösler, jeden z naj­bar­dziej zna­nych kato­li­ków w życiu publicz­nym Nie­miec.

Wiel­kie zain­te­re­so­wa­nie wzbu­dza oso­by Kath­rin Eckhadt-Göring z Par­tii Zie­lo­nych, któ­ra na czas kam­pa­nii wybor­czej zawie­si­ła swój urząd jako pre­zes Syno­du Kościo­ła Ewan­ge­lic­kie­go w Niem­czech (EKD) oraz człon­ko­stwo w Radzie EKD, naj­waż­niej­sze­go gre­mium wyko­naw­cze­go tej wspól­no­ty. Eckhadt-Göring nie zde­cy­do­wa­ła jesz­cze o tym, czy będzie spra­wo­wać dalej funk­cję kościel­ne tym bar­dziej, że po poraż­ce Zie­lo­nych, któ­rzy prze­gra­li z post­ko­mu­ni­stycz­ną Lewi­cą, ma szan­sę zostać prze­wod­ni­czą­cą par­tii.

Liczą­cy w tej kaden­cji 630 człon­ków Bun­de­stag będzie miał też rekor­do­wo wyso­ką licz­bę posłów z tzw. pocho­dze­niem migra­cyj­nym. Więk­szość z nich sta­no­wią wyznaw­cy isla­mu.