Tablice z 10 przykazaniami czasami OK

Ame­ry­kań­ski Sąd Naj­wyż­szy w dwóch osob­nych, pozor­nie sprzecz­nych decy­zjach uznał, że tabli­ce z 10 przy­ka­za­nia­mi cza­sa­mi są dozwo­lo­ne, a cza­sa­mi nie. Tym samym raz jesz­cze potwier­dził roz­dział kościo­ła od pań­stwa.

W obu orze­cze­niach zade­cy­do­wa­ła więk­szość 5 do 4 sędziów. W przy­pad­ku spra­wy z Texa­su, przed tam­tej­szym Kapi­to­lem, w par­ku stał pomink dwóch tablic z Deka­lo­giem, na jed­nej z nich było napi­sa­ne: “JA JESTEM PAN Bóg Twój”. W spra­wie z Ken­tuc­ky, kwe­stią były tabli­ce z Deka­lo­giem umiesz­czo­ne pośrod­ku wysta­wy.

Sąd Naj­wyż­szy uznał, że tabli­ce w Texa­sie nie naru­sza­ją roz­dzia­łu kościo­łów od pań­stwa, gdyż sto­ją pomię­dzy wie­lo­ma pomin­ka­mi w obszer­nym par­kui sym­bo­li­zu­ją histo­rię roz­wo­ju pra­wa, nie mając pod­te­sk­tu reli­gij­ne­go. Wska­zu­jąc na fre­ski w samym budyn­ku Sądu Naj­wyż­sze­go, gdzie ist­nie­je przed­sta­wie­nie Moj­że­sza i tablic (na któ­rych jed­nak nie ma napi­sów), Sąd uznał je za dopusz­czal­ne, gdy odwo­łu­ją się one do histo­rii albo do tra­dy­cji, a nie wyłącz­nie dota­kiej czy innej reli­gii.

W spra­wie w Ken­tuc­ky, Sąd Naj­wyż­szy uznał, że obraz z Tabli­ca­mi naru­sza roz­dział kościo­ła od pań­stwa, gdyż zosta­ły umiesz­czo­ne w ramach wysta­wy o chrze­ści­jań­skiej isto­cie­pra­wa i kon­sty­tu­cji. Sąd Naj­wyż­szy uznał to za naru­sze­nie roz­dzia­łu kościo­łów i pań­stwa, szcze­gól­nie, że umiesz­czo­no te obra­zy wce­lu „pro­mo­cji chrze­ści­jań­stwa”, jak to wyni­ka­ło z wypo­wie­dzi przed­sta­wi­cie­li władz sta­no­wych.

Tym samym Ame­ry­kań­ski Sąd Naj­wyż­szy potwier­dził swo­je dotych­cza­so­we sta­no­wi­sko decy­do­wa­nia o takich spra­wach na zasa­dzie indy­wi­du­al­nych decy­zji, niż wyty­cza­nia jakiś ogól­nych zasad. W 1980 roku ten sam Sąd Naj­wyż­szy zaka­zał umiesz­cza­nia w szko­łach publicz­nych przed­sta­wień Tablic, gdyż uznał, że mają one w więk­szo­ści za cel pro­mo­cję jed­nej reli­gii.