To nie islamofobia jest problemem

Źró­dłem islam­skie­go eks­tre­mi­zmu nie jest obra­ża­nie isla­mu, czy bli­żej nie­okre­ślo­na isla­mo­fo­bia, ale fakt, że dyk­ta­to­rzy isla­mu wciąż kie­ru­ją się apo­sta­fo­bią, czy­li nie­na­wi­ścią wobec tych, któ­rzy porzu­ca­ją islam – prze­ko­nu­je Eli­za­beth Ken­dal (zdj.) z Komi­sji Wol­no­ści Reli­gij­nej Świa­to­we­go Alian­su Ewan­ge­li­kal­ne­go. Ken­dal odnio­sła się do rapor­tu przy­go­to­wa­ne­go przez Doudou Die­ne­’go, pra­cow­ni­ka ONZ‑u, któ­ry prze­ko­nu­je, że isla­mo­fo­bia jest zagro­że­niem dla poko­ju mię­dzy reli­gia­mi, o czym infor­mo­wa­li­śmy na łamach EAI.

Ken­dal skry­ty­ko­wa­ła raport wyso­kiej komi­sarz Rady Praw Czło­wie­ka ONZ, któ­ry powo­łu­je się z kolei na tekst przy­go­to­wa­ny wła­śnie przez Diene’go. Ken­dal argu­men­tu­je, że nowa otwar­tość, jaka poja­wi­ła się na świe­cie poprzez pro­ce­sy glo­ba­li­za­cyj­ne, powo­du­je, że poli­tycz­ni i reli­gij­ni dyk­ta­to­rzy znie­wo­lo­ne­go świa­ta cier­pią na apo­sto­fo­bię.

Według Ken­dal raport Die­ne­’go jest nie­rze­tel­ny, ponie­waż ana­li­zu­je jedy­nie zja­wi­ska wystę­pu­ją­ce m.in. w demo­kra­tycz­nych par­tiach, pod­czas gdy pomi­ja mil­cze­niem tota­li­tar­ne reżi­my oraz teo­kra­cje islam­skie. Skry­ty­ko­wa­ła rów­nież tezę Die­ne­’go, że feno­men okre­śla­ny potocz­nie “zde­rze­niem cywi­li­za­cji” jest kon­se­kwen­cją men­tal­no­ści zim­nej woj­ny, a nie islam­skie­go impe­ria­li­zmu, repre­sji i ter­ro­ry­zmu.