Tutti frutti i reformy — kardynał i rebeliant w rozmowie

Wczo­raj zakoń­czy­ły się uro­czy­stą mszą świę­tą w Ulm 95. Dni Kato­li­ka (Katho­li­ken­tag). Według zgod­nej opi­nii wie­lu komen­ta­to­rów tego­rocz­ny Katho­li­ken­tag nale­żał nie tyl­ko do naj­bar­dziej eku­me­nicz­nych, ale i naj­bar­dziej poboż­nych. Nie zabra­kło też spo­tkań i roz­mów z kon­tro­wer­syj­ny­mi teo­lo­ga­mi, żyją­cy­mi “na obrze­żach” ofi­cjal­ne­go Kościo­ła. Dys­ku­sje pane­lo­we z udzia­łem ks. Euge­na Dre­wer­man­na oraz ks. Han­sa Kün­ga, któ­rym ode­bra­no pra­wo naucza­nia teo­lo­gii kato­lic­kiej, gro­ma­dzi­ły naj­więk­sze tłu­my. Tak też było pod­czas dys­ku­sji mię­dzy kar­dy­na­łem Kar­lem Leh­man­nem, prze­wod­ni­czą­cym Kon­fe­ren­cji Bisku­pów Nie­miec­kich (DBK) oraz wspo­mnia­nym już ks. Han­sem Kün­giem. O czym dys­ku­to­wał „rebe­liant“ z księ­ciem Kościo­ła?

Kar­dy­na­ła Leh­man­na oraz Han­sa Kün­ga łączy wie­le – przede wszyst­kim opi­nia kościel­nych libe­ra­łów oraz życio­ry­sy. Zarów­no Küng, jak i Leh­mann aktyw­nie uczest­ni­czy­li w obra­dach Sobo­ru Waty­kań­skie­go II: Küng jako samo­dziel­ny peri­tus, a kar­dy­nał Leh­mann jako asy­stent słyn­ne­go teo­lo­ga Kar­la Rah­ne­ra SJ.

Dys­ku­sja mię­dzy teo­lo­ga­mi roz­po­czę­ła się od dwu­stron­nej ana­li­zy naj­istot­niej­sze­go doku­men­tu Vati­ca­num II, czy­li kon­sty­tu­cji dogma­tycz­nej o Koście­le Lumen Gen­tium, któ­ra doko­na­ła zna­czą­ce­go zwro­tu w rzym­sko­ka­to­lic­kiej ekle­zjo­lo­gii. Küng i Leh­mann dys­ku­to­wa­li o pro­ble­mach zwią­za­nych z rozu­mie­niem urzę­du, refor­mą epi­sko­pa­tu oraz papie­stwa. Küng tra­dy­cyj­nie zaata­ko­wał insty­tu­cję celi­ba­tu oraz nazbyt auto­ry­ta­tyw­ny stył rzą­dze­nia w Koście­le, stwier­dza­jąc, że Waty­kan zacho­wu­je się cza­sa­mi jak Kreml w cza­sach sowiec­kich. Kar­dy­nał Leh­mann odpo­wie­dział rów­nie ostro, okre­śla­jąc kry­ty­kę Kün­ga jako “tut­ti frut­ti”. Kościo­ły lokal­ne oraz Kościół uni­wer­sal­ny nale­żą do sie­bie i nie moż­na ich sobie prze­ciw­wsta­wiać – pod­kre­ślał hie­rar­cha.

Jed­nak­że Leh­mann nie zawiódł bar­dziej postę­po­wych słu­cha­czy, okre­śla­jąc Redemp­tio­nis sacra­men­tum, waty­kań­ską instruk­cję doty­czą­cą Eucha­ry­stii, jako “strasz­li­wie praw­ni­czy doku­ment”. Publicz­ność w rów­nym stop­niu nagra­dza­ła okla­ska­mi kar­dy­na­ła i bun­tow­ni­cze­go Szwaj­ca­ra.

Lubisz mnie?

Co pano­wie w sobie cenią? – zapy­ta­ła sen­ty­men­tal­nie pro­wa­dzą­ca dys­ku­sję Susan­ne Schmidt. Leh­mann o Kün­gu: nauko­wy doro­bek. Küng o Leh­man­nie: to, że został kar­dy­na­łem. Na zakoń­cze­nie spo­tka­nia pano­wie zosta­li popro­sze­ni o zło­że­nie sobie życzeń na przy­szłość. Życzę Księ­dzu, aże­by był Ksiądz nadal bło­go­sła­wień­stwem – powie­dział kard. Leh­mann do Kün­ga. A ja życzę Emi­nen­cji, aby dane mu było wybrać papie­ża reform – ripo­sto­wał Küng, któ­ry po zakoń­cze­niu ofi­cjal­nej czę­ści snuł marze­nia: gdy­by w Koście­le wszyst­ko zale­ża­ło od nas, było­by o wie­le pro­ściej. Czyż­by..?

Zobacz tak­że:

Ekumenizm.pl: Papież tyl­ko na pięć lat?

Ekumenizm.pl: Żyć z Bożej mocy — 95. Katho­li­ken­tag w Ulm

Ekumenizm.pl: Ks. Küng kry­ty­ku­je tota­li­ta­ryzm w Koście­le