Wspólnota Anglikańska na granicy rozpadu?

Wspól­no­ta Angli­kań­ska może się roz­paść, jeśli w opu­bli­ko­wa­nym jutro Rapor­cie komi­sji powo­ła­nej przez arcy­bi­sku­pa Can­ter­bu­ry nie znaj­dą się kary dla bisku­pów popie­ra­ją­cych mał­żeń­stwa homo­sek­su­al­ne i wyświę­ca­ją­cych aktyw­ne­go bisku­pa homo­sek­su­ali­sty — zapo­wia­da­ją angli­kań­scy kon­ser­wa­ty­ści. Libe­ra­ło­wie tego kościo­ła ostrze­ga­ją nato­miast, że jeśli komi­sja zde­cy­du­je się na uka­ra­nie Kościo­ła Epi­sko­pal­ne­go — to oni goto­wi są na schi­zmę. Nie­za­leż­nie od wyni­ku tego spo­ru, jed­no jest pew­ne doty­ka on isto­ty tego, czym ma być Komu­nia Angli­kań­ska oraz zagad­nie­nia auto­ry­te­tu arcy­bi­sku­pa Can­ter­bu­ry, hono­ro­we­go zwierzch­ni­ka angli­ka­nów.

Bisku­pi afry­kań­scy, repre­zen­tu­ją­cy naj­szyb­ciej roz­wi­ja­ją­ce się Kościo­ły angli­kań­skie na świe­cie ostrze­ga­ją, że jeśli Komi­sja nie zde­cy­du­je się na odpo­wied­nie uka­ra­nie libe­ra­łów kwe­stio­nu­ją­cych tra­dy­cyj­ną chrze­ści­jań­ską moral­ność to oni opusz­czą Wspól­no­tę Angli­kań­ską i powo­ła­ją wła­sne poro­zu­mie­nie. Kary mogą być roz­ma­ite. Zda­niem Afry­kań­czy­ków dopusz­czal­ne jest nawet wyklu­cze­nie bisku­pów epi­sko­pal­nych i nale­żą­cych do Angli­kań­skie­go Kościo­ła Kana­dy ze spo­tkań wspól­no­ty.

Libe­ra­ło­wie oraz umiar­ko­wa­ni kon­ser­wa­ty­ści mają nadzie­ję, że raport mimo wszyst­ko zatrzy­ma Kościo­ły afry­kań­skie i nie dopu­ści do schi­zmy. Nawet gdy­by się tak sta­ło, już teraz doszło do prak­tycz­nej schi­zmy w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, gdzie nie zga­dza­ją­ce się z ofi­cjal­ną linią Kościo­ła epi­sko­pal­ne­go die­ce­zje i para­fie powo­ła­ły alter­na­tyw­ną wobec ofi­cjal­nej struk­tu­rę, któ­rej bli­żej jest do linii Kościo­łów afry­kań­skich, z któ­ry­mi zresz­tą utrzy­mu­ją oży­wio­ne kon­tak­ty niż do sto­li­cy bisku­piej w Can­ter­bu­ry, któ­ra sta­no­wi ducho­we cen­trum angli­ka­ni­zmu.

Sytu­ację utrud­nia jesz­cze fakt, że poprzed­nik na sta­no­wi­sku arcy­bi­sku­pa Can­ter­nu­ry obec­ne­go, dość libe­ral­nie nasta­wio­ne­go arcy­bi­sku­pa Rowa­na Wil­liam­sa, Geo­r­ge Carey pobło­go­sła­wił kon­ser­wa­ty­stów, któ­rzy sprze­ci­wia­ją się swo­im bisku­pom.

Wszyst­ko wska­zu­je więc na to, że osta­tecz­nie doj­dzie do roz­wo­du, lub przy­naj­mniej do sepa­ra­cji zwa­śnio­nych stron. Afry­kań­scy kon­ser­wa­ty­ści mają już dość tego, że choć sta­no­wią oni 30 milio­nów (spo­śród 70) wyznaw­ców angli­ka­ni­zmu, to hie­rar­chia zachod­nia w ogó­le nie liczy się z ich zda­niem, odcho­dząc od zasad praw­dzi­we­go chrze­ści­jań­stwa.

Praw­do­po­dob­nie więc kon­ser­wa­ty­ści zde­cy­du­ją się na zawie­ra­nie osob­nych umów ze wspól­no­ta­mi, akcep­tu­ją­cy­mi tra­dy­cyj­ną moral­ność chrze­ści­jań­ską, i w ten spo­sób dopro­wa­dzą do powo­ła­nia nowej struk­tu­ry zrze­sza­ją­cej orto­dok­syj­nych moral­nie angli­ka­nów. Libe­ra­ło­wie zaś pozo­sta­ną w powo­li wymie­ra­ją­cej Wspól­no­cie Angli­kań­skiej, któ­ra moral­nie coraz mniej ma wspól­ne­go z prze­sła­niem Ewan­ge­lii.