Żywe dzieci zabijane zastrzykami

Dzie­ci, któ­re uro­dzi­ły się żywe — w wyni­ku prze­pro­wa­dza­nia póź­nej abor­cji powin­ny mieć taką samą opie­kę medycz­ną jak wcze­śnia­ki — uwa­ża 65 pro­cent bry­tj­skich leka­rzy. Prze­ciw­ne­go zda­nia jest 34.7 pro­cent medy­ków.

Dzie­ci, któ­re uro­dzi­ły się powy­żej 24 tygo­dnia życia pło­do­we­go medy­cy­na może ura­to­wać. Podob­nie jest z dzieć­mi, któ­re uro­dzi­ły się na sku­tek póź­nych abor­cji, któ­re zosta­ły “źle” przez “leka­rzy” wyko­na­ne. Zda­niem więk­szo­ści bry­tyj­skich medy­ków w takiej sytu­acji dziec­ko powin­no mieć peł­ną opie­kę medycz­ną.

Prze­ciw­ne podej­ście pre­zen­tu­ją “Wska­zów­ki dla leka­rzy” przy­go­to­wa­ne przez bry­tj­skie towa­rzy­stwo gine­ko­lo­gicz­ne. Dora­dza się w nich, by uro­dzo­ne żywe dziec­ko, jeśli inten­cją leka­rzy było wyko­na­nie na nim abor­cji — dobić zastrzy­kiem w ser­ce.