Bóg o indiańskim obliczu

Autor wpro­wa­dza czy­tel­ni­ka w świat Inków, ich kul­tu­rę i reli­gię z okre­su świet­no­ści impe­rium. Poka­zu­je rów­nież świat “nowych” Inków, po ich spo­tka­niu z hisz­pań­ski­mi kon­kwi­sta­do­ra­mi i zachod­nią cywi­li­za­cją i reli­gią. To tło histo­rycz­ne, poma­ga zro­zu­mieć, jaki wpływ mia­ła prze­szłość na obec­ną sytu­ację w Andach.

Pra­ca jest pró­bą uka­za­nia misjo­nar­skiej posłu­gi reali­zo­wa­nej w śro­do­wi­sku prze­nik­nię­tym skład­ni­ka­mi auto­chto­nicz­nej reli­gii keczua i jed­no­cze­śnie peł­nej wąt­ków chrze­ści­jań­skich. “Zada­niem misjo­na­rza jest zatem takie potrak­to­wa­nie syn­kre­tycz­nych form wia­ry ludo­wej Indian, aby mogły się one stać for­mą pośred­nią pro­wa­dzą­cą do inkul­tu­ra­cji” — czy­ta­my w książ­ce.

“Celem tego przed­się­wzię­cia — jak pisze o. Dariusz — jest wska­za­nie, że misjo­narz wysła­ny do Peru, szcze­gól­nie do jego andyj­skiej czę­ści na połu­dniu kra­ju, musi koniecz­nie zapo­znać się z miej­sco­wą tra­dy­cją, wie­rze­nia­mi, spo­so­bem poj­mo­wa­nia świa­ta, by wyra­zić Ewan­ge­lię w sza­cie rodzi­mej kul­tu­ry, a zara­zem prze­mie­niać tę kul­tu­rę, prze­pa­ja­jąc ją war­to­ścia­mi Dobrej Nowi­ny”.

Autor, pra­cu­ją­cy na misjach, pro­wa­dził sze­ro­kie bada­nia w Peru, m.in. w oko­li­cy Cuz­co, a tak­że zgro­ma­dził olbrzy­mią lite­ra­tu­rę źró­dło­wą i przed­mio­to­wą. Książ­ka o. Mazur­ka daje też szer­sze spoj­rze­nie na zasa­dę inkul­tu­ra­cji w dzie­le misji ad gen­tes. Wyja­śnia przy tym samo poję­cie inkul­tu­ra­cji i pew­ne kon­tro­wer­sje, jakie poja­wi­ły się wokół tego poję­cia.

O. Mazu­rek spo­ro miej­sca poświę­cił opi­so­wi syn­kre­tycz­nej reli­gii keczua, jej histo­rii, aktu­al­ne­go sta­nu i pod­sta­wo­wych form kul­tu. Keczua się­ga bowiem swy­mi korze­nia­mi okre­su przed­hisz­pań­skie­go i czę­ścio­wo kul­ty­wu­je do dzi­siaj antycz­ne zwy­cza­je inka­skie.

Książ­ka skła­da się z czte­rech roz­dzia­łów: 1. Inko­wie przed i po kon­kwi­ście, 2. Inkul­tu­ra­cja, 3. Syn­kre­tycz­na reli­gia keczua, 4. Aktu­al­ne wyzwa­nia misjo­na­rza wobec reli­gii keczua. W dwóch anek­sach zna­la­zły się mapy oma­wia­ne­go obsza­ru i foto­gra­fie.

O. Dariusz Mazu­rek uro­dził się w 1967 roku w Gdy­ni. W roku 1993 wyje­chał do Peru z ideą zosta­nia świec­kim misjo­na­rzem. Tam, na począt­ku roku 1994 wstą­pił do zako­nu fran­cisz­ka­nów, w misji któ­rą pro­wa­dzą pol­scy zakon­ni­cy z Pro­win­cji św. Anto­nie­go i bł. Jaku­ba Strze­mię.

Stu­dia teo­lo­gicz­ne odbył w Pol­sce, w Kra­ko­wie. Po świę­ce­niach kapłań­skich wró­cił do Ame­ry­ki Połu­dnio­wej już jako kapłan. Od 2002 r. jest wycho­waw­cą w Wyż­szym Semi­na­rium Duchow­nym Jana Dun­sa Szko­ta, w Cocha­bam­bie w Boli­wii. Jest zaan­ga­żo­wa­ny w roz­wój Ruchu Eku­me­nicz­ne­go i Dia­lo­gu Mię­dzy­re­li­gij­ne­go w Boli­wii.

W roku 2006 o. Dariusz obro­nił roz­pra­wę dok­tor­ską pt. “Mię­dzy inkul­tu­ra­cją a syn­kre­ty­zmem reli­gii quechua w połu­dnio­wych Andach peru­wiań­skich”.

Dariusz Robert Mazu­rek OFM­Conv, Bóg o indiań­skim obli­czu, Wydaw­nic­two “Brat­ni Zew”, Kra­ków, ss. 391.

Franciszkanie.pl