Bp Wolfgang Huber — rzecznik ekumenizmu obchodzi 65. urodziny
- 13 sierpnia, 2007
- przeczytasz w 3 minuty
Początkowo był lewicującym duchownym, który miał szansę zostać posłem socjaldemokratów do Bundestagu. Dziś kojarzony jest z tradycyjnym nurtem w Ewangelickim Kościele Niemiec (EKD). Pozostaje otwarty na nowe wyzwania, ale jednocześnie podkreśla tożsamość wyznaniową ewangelicyzmu, zakorzenioną nie tylko w myśli ks. Marcina Lutra, ale również ks. Dietricha Bonhoeffera. Błyskotliwy teolog, światowej sławy etyk, wielki przyjaciel Polski i medialna twarz niemieckiego protestantyzmu – mowa o biskupie Wolfgangu Huberze, przewodniczącym […]
Początkowo był lewicującym duchownym, który miał szansę zostać posłem socjaldemokratów do Bundestagu. Dziś kojarzony jest z tradycyjnym nurtem w Ewangelickim Kościele Niemiec (EKD). Pozostaje otwarty na nowe wyzwania, ale jednocześnie podkreśla tożsamość wyznaniową ewangelicyzmu, zakorzenioną nie tylko w myśli ks. Marcina Lutra, ale również ks. Dietricha Bonhoeffera. Błyskotliwy teolog, światowej sławy etyk, wielki przyjaciel Polski i medialna twarz niemieckiego protestantyzmu – mowa o biskupie Wolfgangu Huberze, przewodniczącym Rady EKD oraz zwierzchniku Ewangelickiego Kościoła Berlina-Brandenburgii i Śląskich Górnych Łużyc. Wczoraj biskup Wolfgang Huber obchodził 65. urodziny.
W 1994 roku bp Huber stanął na czele Ewangelickiego Kościoła Berlina-Brandenburgii, który kilka lat temu zdecydował się na fuzję z o wiele mniejszym Kościołem krajowym Śląskich Górnych Łużyc. Na początku kariery kościelnej sympatyzował z lewackimi ruchami kościelnymi, za wszelką cenę chciał, aby Kościół szedł z duchem czasu – był idolem kościelnej lewicy. Gdy obejmował urząd biskupi wyznał przed wiernymi, że mylił się w swojej ocenie sytuacji Kościoła i podkreślił, że dla Kościoła nic nie jest ważniejsze od misji dla Chrystusa.
W swoich wystąpieniach, charakteryzujących się przekonywującą prostotą, odwołuje się do ogromnego skarbca chrześcijańskiej duchowości – począwszy od Ojców Kościoła poprzez Reformatorów i współczesnych teologów chrześcijańskich, jednak nie sposób nie zauważyć, że bp Huber najczęściej mówi, podkreśla i powołuje się na wydarzenie Ewangelii. Misja Kościoła stała się symbolem biskupiej posługi Hubera, ale również jego działalności w charakterze przewodniczącego Rady EKD, który reprezentuje ponad 25 milionów niemieckich ewangelików wobec najwyższych władz państwowych, innych Kościołów oraz różnych środowisk społecznych.
Bp Huber jest profesorem teologii ewangelickiej.Znany jest ze swojej działalności naukowej, głównie na gruncie etyki, identyfikowany jest z głębokimi reformami EKD, który w ciągu najbliższych dekad straci 1/3 członków ze względu na istotne przemiany społeczne. W ciągu kilku ostatnich lat mocno działał na rzecz szczerego dialogu z muzułmanami, co zdobyło mu spore uznania w EKD, a także w innych Kościołach oraz w całym społeczeństwie.
To właśnie bp Huber jest autorem szeroko komentowanego hasła “ekumenizmu profili” (Profil-Ökumene), podkreślającego otwartość Kościoła ewangelickiego na dialog ze wspólnotami ewangelikalnymi, rzymskokatolickimi i prawosławnymi, przy jednocześnie jasnym prezentowaniu tożsamości wyznaniowej i to bez konfesjonalistycznego zacięcia zamkniętego na dialog i porozumienie. Jako żarliwy rzecznik ekumenicznego zbliżenia wielokrotnie współtworzył i patronował rzymskokatolicko-ewangelickim inicjatywom ekumenicznym w Niemczech, jak choćby Memoranda dotyczące aktualnych wyzwań społecznych, czy Ekumeniczne Dni Kościoła w Berlinie w 2003 r. Mamy Księdzu Biskupowi na płaszczyźnie ekumenicznej za co dziękować – napisał w liście gratulacyjnym kardynał Karl Lehmann, przewodniczący rzymskokatolickiej Konferencji Biskupów Niemieckich, a ordynariusz archidiecezji berlińskiej, kardynał Georg Sterzinsky podziękował bp. Huberowi “za działania na rzecz pomyślności i zbawienia ludzi w Kościele, oraz społeczeństwie.”
Bp Wolfgang Huber pozostanie na stanowisku przewodniczącego Rady EKD do 2009 r. Wielokrotnie odwiedzał Polskę, ostatnio, jako znawca teologii Bonhoeffera, był jednym z honorowych gości Kongresu Bonhoefferowskiego we Wrocławiu.