Brat Roger. Założyciel Taize

O bra­cie Roge­rze napi­sa­no już nie­mal wszyst­ko. Jego zasłu­gi dla eku­me­ni­zmu, sze­rze­nia wia­ry wśród mło­dzie­ży czy pro­mo­cji są powszech­nie zna­ne. Dro­ga jego życia pozo­sta­je natchnie­niem dla setek tysię­cy chrze­ści­jan w Euro­pie, Afry­ce i Azji. A mimo to war­to prze­czy­tać wzno­wie­nie (posze­rzo­ne o kolej­ne roz­dzia­ły) jed­nej z naj­bar­dziej zna­nych bio­gra­fii wizjo­ne­ra z Taize Kath­ryn Spink.

Autor­ka opo­wia­da w nim histo­rię życia Roge­ra Schut­za, komen­tu­jąc ją jego wła­sny­mi sło­wa­mi. Każ­de wyda­rze­nie, każ­da decy­zja, każ­de posta­no­wie­nie zin­ter­pre­to­wa­ne zosta­je z per­spek­ty­wy ducho­wej, teo­lo­gicz­nej, a nie jedy­nie opo­wie­dzia­ne dla zaspo­ko­je­nia cie­ka­wo­ści. Dzię­ki temu książ­ka Spink jest nie tyl­ko bio­gra­fią, ale swo­istym żywo­tem świę­te­go, któ­re­go celem jest prze­mia­na życia czy­ta­ją­cych.

I para­dok­sal­nie (wbrew Roza­no­wo­wi, któ­ry zawsze narze­kał, że mał­żon­kom sta­wia się zazór celi­ba­ta­riu­szy) życie bra­ta Roge­ra ma moc prze­mie­nia­nia tak­że życia ludzi pozo­sta­ją­cych w mał­żeń­stwie, a może szcze­gól­nie posia­da­ją­cych dzie­ci. Ich obec­ność w Taize (naj­pierw sie­rot po II woj­nie świa­to­wej, a póź­niej dziew­czyn­ki, któ­rą brat przy­gar­nął w Kal­ku­cie) była jed­nym ze źró­deł siły tego szcze­gól­ne­go miej­sca, któ­re sta­ło się komu­nią dla wszyst­kich potrze­bu­ją­cych. Te dzie­ci były swo­istym umoc­nie­niem nie­ła­twej wspól­no­ty, i one (a w zasa­dzie czę­sto ich dzie­ci i wnu­ki) są teraz jej opar­ciem.

Książ­ka Spink to rów­nież świa­dec­two pew­ne­go eta­pu histo­rii eku­me­ni­zmu. Okre­su peł­ne­go nadziei na szyb­kie pojed­na­nie, wizji pro­stych roz­wią­zań trud­nych pro­ble­mów. Okre­su, któ­ry dobiegł już koń­ca, ale z któ­re­go moż­na wciąż czer­pać inspi­ra­cję. Szcze­gól­nie, gdy dotknie się go pod­czas spo­tka­nia zor­ga­ni­zo­wa­ne­go przez Wspól­no­tę z Taize.