Co po śmierci?

Witam. Jesz­cze raz chce poru­szyć pyta­nie czy moż­li­wy jest kon­takt z oso­ba­mi, któ­re już od nas ode­szły, bo wiem ze Kosciół zakła­da stan snu lub jak kto woli hiber­na­cję, w każ­dym razie zakła­da, że po śmier­ci cze­ka­my na ”wskrze­sze­nie umar­łych”, a w odpo­wie­dzi na pew­ne pyta­nie doczy­ta­łem się tego ”pośród prawd wia­ry chrze­ści­jań­skiej jest rów­nież nauka o „świę­tych obco­wa­niu”, czy­li – mówiąc dzi­siej­szym języ­kiem – o łącz­no­ści pomię­dzy żyją­cy­mi i tymi, któ­rzy prze­szli do wiecz­no­ści (por. KKK 1475). Wyni­ka stąd, że moż­li­wy jest kon­takt z dusza­mi zmar­łych. Jestem kato­li­kiem, ale wła­śnie takie nie­ja­sno­ści budzą w ludziach małą wia­rę.

Sza­now­ny Panie,

wia­ra nie jest zlep­kiem fak­tów poda­wa­nych do wie­rze­nia, któ­re w każ­dym momen­cie moż­na zwe­ry­fi­ko­wać. Wia­ra jest darem Ducha Świę­te­go, zaufa­niem w miłość Boga, któ­ry stał się Czło­wie­kiem, za nas umarł, a trze­cie­go dnia zmar­twych­wstał.

Żaden z Kościo­łów nie defi­niu­je dokład­nie, co się dokład­nie dzie­je z czło­wie­kiem po śmier­ci. Nie jest to koniecz­ne, ponie­waż fun­da­men­tal­na dla wszyst­kich chrze­ści­jan jest nadzie­ja, że tak jak Chry­stus żyje tak i my żyć będzie­my. Spe­ku­lo­wa­nie na temat tego, co dokład­nie znaj­du­je się “po dru­giej stro­nie” jest kon­tra­pro­duk­tyw­ne w obli­czu isto­ty chrze­ści­jań­skiej nadziei.

Kościół świę­ty to tak­że spo­łecz­ność Kościo­ła już uwiel­bio­ne­go. Kościół to wspól­no­ta nie tyl­ko żyją­cych, ale tak­że wszyst­kich tych, któ­rzy wyprze­dzi­li nas w dro­dze do domu Ojca. W modli­twie mamy łącz­ność z tymi wszyst­ki­mi, któ­rych cie­le­śnie pośród nas nie ma. Szcze­gól­nym aspek­tem łącz­no­ści jest Wie­cze­rza Świę­ta (Eucha­ry­stia), któ­ra jest spo­łecz­no­ścią z ukrzy­żo­wa­nym i zmar­twych­wsta­łym Panem, a przez Nie­go z Kościo­łem wszyst­kich miejsc i cza­sów.

Okul­ty­stycz­ne prak­ty­ki spi­ri­ty­stycz­ne znie­kształ­ca­ją chrze­ści­jań­ską nadzie­ję zmar­twych­wsta­nia, wzbu­dza­jąc fał­szy­we­ro­zu­mie­nie łącz­no­ści żywych i umar­łych.

Każ­dy z nas sta­nie kie­dyś twa­rzą w twarz przed miste­rium życia.Mając nauwa­dzę ten fakt z tym więk­szą rado­ścią powin­ni­śmy dzię­ko­wać Bogu za tych, któ­rych posta­wił na naszej dro­dze, a tak­że czy­nić wszyst­ko, aby daro­wa­ne czło­wie­ko­wi życie ota­czać należ­ną czcią od poczę­cia do natu­ral­nej śmier­ci.

Z powa­ża­niem

Dariusz Bruncz

:: Ekumenizm.pl: Pyta­nia o zja­wi­ska para­nor­mal­ne