Duńska parafia poszukuje “wierzącego” proboszcza

Rada para­fial­na lute­rań­skiej para­fii w Mej­dal w Danii ogła­sza­jąc wakat na sta­no­wi­sku pro­bosz­cza nie spo­dzie­wa­ła się zapew­ne tak wiel­kie­go zain­te­re­so­wa­nia swo­ją ofer­tą. Nie było­by w niej nic nie­zwy­kłe­go, gdy­by nie fakt, że jed­nym z głów­nych wymo­gów sta­wia­nych kan­dy­da­to­wi było to, aby był „wie­rzą­cy” (sic!), co wywo­ła­ło spo­re kon­tro­wer­sje.

Waru­nek posta­wio­ny przez Radę para­fial­ną tak wyja­śnił jej prze­wod­ni­czą­cy Karl Peder­sen: „Napi­sa­li­śmy o tym, aby pod­kre­ślić, że chce­my mieć wie­rzą­ce­go pasto­ra. Powin­no to być oczy­wi­ste, ale dla nas wca­le nie jest to takie pew­ne. Wciąż mamy w pamię­ci przy­pa­dek Gros­bøl­la i zda­je­my sobie spra­wę, że pośród duchow­nych ist­nie­ją bar­dzo róż­ne poglą­dy na temat chrze­ści­jań­stwa i ewan­ge­lii”.

Pastor Thor­kild Gros­bøll stał się zna­ny w całej Danii, gdy w 2003 roku w swo­jej książ­ce przy­znał, że nie wie­rzy w „Boga Stwór­cę, któ­ry dzia­ła w świe­cie”, by następ­nie w jed­nym z wywia­dów pra­so­wych stwier­dzić, że „Bóg nale­ży do prze­szło­ści. Jest tak sta­ro­świec­ki, że jestem zdu­mio­ny jak ludzie żyją­cy we współ­cze­snym świe­cie mogą w nie­go wie­rzyć. Mam dość pustych słów o cudach i życiu wiecz­nym”. Pre­zen­to­wa­ne przez nie­go poglą­dy wywo­ła­ły zde­cy­do­wa­ną reak­cję władz kościel­nych, któ­re naka­za­ły nad­zór bisku­pa nad jego posłu­gą trwa­ją­cy aż do przej­ścia Gros­bøl­la na eme­ry­tu­rę w 2008 roku.