Ekumeniczna szkoła w Krakowie

Od kil­ku mie­się­cy pra­cu­ję w chrze­ści­jań­skiej szko­le pod­sta­wo­wej w Kra­ko­wie, któ­ra dzia­ła na zasa­dach szko­ły pry­wat­nej, jed­nak — to jest wynik deter­mi­na­cji i pasji naszej wspa­nia­łej Pani Dyrek­tor oraz dzia­ła­nia Boże­go — jest pra­wie bez­płat­na. Czy­li duży feno­men i — moim zda­niem — świet­ne miej­sce dla wszyst­kich cenią­cych war­to­ści chrze­ści­jań­skie:). Nie chcę się tu roz­pi­sy­wać, ale jeśli któ­raś Mama szu­ka w Kra­ko­wie pod­sta­wów­ki dla swo­jej pocie­chy — poda­ję link do tej szko­ły.

I jesz­cze kil­ka infor­ma­cjio na jej temat: Pro­mu­je­my ogól­ne, wspól­ne war­to­ści chrze­ści­jań­skie (a jakie to o tym mówi “dok­try­na szko­ły” obo­wią­zu­ją­ca wszyst­kich nauczy­cie­li któ­rzy są człon­ka­mi róż­nych kościo­łów.

Sta­ra­my się to reali­zo­wać przez korzy­sta­nie TYLKO z Biblii (róż­ne prze­kła­dy) i nie kul­ty­wo­wa­nie w ramach zajęć szkol­nych spe­cy­ficz­nej obrzę­do­wo­ści żad­nej deno­mi­na­cji. Jedy­ne wspól­ne świę­ta reli­gij­ne jakie obcho­dzi­my — zresz­tą z dużym “naci­skiem” na te obcho­dy — to Boże Naro­dze­nie i Wiel­ka­noc. Nato­miast roz­ma­wia­my z ucznia­mi i ze sobą (rodzi­ce, nauczy­cie­le) o tra­dy­cjach i obrzę­dach swo­ich kościo­łów lecz bez “war­to­ścio­wa­nia” czy komen­to­wa­nia — jest to raczej pozna­wa­nie się, zdo­by­wa­nie infor­ma­cji.

Lek­cja biblij­na w któ­rej uczest­ni­czą wszy­scy ucznio­wie 1 raz w tygo­dniu słu­ży pozna­wa­niu tre­ści Biblii i prak­tycz­nym sto­so­wa­niu tych tre­ści w życiu — pro­gram tych zajęć jest usta­la­ny z rodzi­ca­mi danej kla­sy przed roz­po­czę­ciem zajęć w danym roku. Jest to podej­ście na wskroś eku­me­nicz­ne, w któ­rym wiel­ką war­to­ścią jest jed­ność w róż­no­rod­no­ści, to war­tość więk­sza, niż “obro­na” wła­snych pozy­cji — zresz­tą nie są w żaden spo­sób zagro­żo­ne bo nikt ich nie ata­ku­je!

Róż­no­rod­ność nie jest zagro­że­niem a zale­tą, ubo­ga­ca, cie­szy, kie­dy mimo przy­na­leż­no­ści do róż­nych kościo­łów chrze­ści­jań­skich może­my się razem RAZEM MODLIĆ, prze­cież to, co naj­waż­niej­sze mamy wspól­ne — wia­ra w miłość Boga, w odku­pie­nie grze­chów w Jezu­sie Chry­stu­sie, któ­ry wzy­wa nas do oso­bi­stej rela­cji z Nim, ma plan dla każ­de­go z nas itd.

I tym wła­śnie rózni się ta szko­łą od zwy­kłej szko­ły “tole­ran­cyj­nej” — nie jeste­śmy “azy­lem dla odmień­ców” tyl­ko śro­do­wi­skiem, któ­re łączy ZAANGAŻOWANIE dla Boga i dostrze­ga­nie w jed­no­ści chrze­ści­jań WARTOŚCI O KTÓRĄ WARTO ZABIEGAĆ.

Eku­me­nizm jest poję­ciem w Koście­le sto­sun­ko­wo jesz­cze mało roz­po­wszech­nio­nym. Nic dziw­ne­go, że u nie­któ­rych budzi oba­wy. Nie­daw­no, w ramach zain­te­re­so­wań histo­rycz­no-kul­tu­ro­wych byłam na nabo­żeń­stwie eku­me­nicz­nym w cer­kwi pra­wo­sław­nej. Byli tam przed­sta­wi­cie­le kato­li­ków, kaza­nie miał pro­te­stant… bar­dzo budu­ją­ce prze­ży­cie, któ­re poka­zu­je, że nawet bar­dzo ostroż­ni i dość her­me­tycz­ni pra­wo­sław­ni otwie­ra­ją się na ideę współ­pra­cy. Dla licz­nych auto­ry­te­tów (np. Jan Paweł II) jed­ność chrze­ści­jan i eku­me­nizm był i jest oczkiem w gło­wie, ale żeby był włą­ści­wie rozu­mia­ny trze­ba dostrzec w nim war­tość a nie zagro­że­nie.

W związ­ku z chrze­ści­jań­skim — EKUMENICZNYM cha­rak­te­rem szko­ły lek­cje reli­gii poszcze­gól­nych deno­mi­na­cji nie odby­wa­ją się w ramach pod­sta­wo­we­go pla­nu zajęć, lecz mogą być orga­ni­zo­wa­ne jako zaję­cia dodat­ko­we. w naszej szko­le, któ­ra ma upraw­nie­nia szko­ły publicz­nej, lek­cje reli­gii orga­ni­zo­wa­ne są , tak jak w każ­dej innej szko­le, zgod­nie z obo­wią­zu­ją­cy­mi prze­pi­sa­mi, czy­li “na wnio­sek rodzi­ców”.

W tym roku szkol­nym w związ­ku ze zgło­szo­nym przez rodzi­ców, któ­rzy są człon­ka­mi kościo­ła kato­lic­kie­go, “zapo­trze­bo­wa­niem” na kate­che­zę rzym­sko-kato­lic­ką, Kuria skie­ro­wa­ła do naszej szko­ły kate­che­tę z para­fii św. Jadwi­gi któ­ry z rodzi­ca­mi usta­lił spo­sób (czas i for­mę) prze­pro­wa­dza­nia kate­che­zy. Rodzi­ce będą­cy człon­ka­mi innych kościo­łów chrze­ści­jań­skich nie pro­si­li nara­zie o zor­ga­ni­zo­wa­nie reli­gii, gdyż ich dzie­ci uczęsz­cza­ją na kate­che­zę do swo­ich kościo­łów — ale nasza szko­ła two­rzo­na jest wspól­nie z rodzi­ca­mi i wszel­kie ich potrze­by oraz suge­stie są na bie­żą­co bra­ne pod uwa­gę.

“Na codzień” istot­na jest dla nas idea wspól­ne­go pie­lę­gno­wa­nia tych war­to­ści, któ­re są WSPÓLNE WSZYSTKIM CHRZEŚCIJANOM:) Resz­tę szcze­gó­łów prze­czy­ta­cie na www szko­ły, zache­cam też Was do bez­po­sred­nie­go kon­tak­tu ze szko­łą, a ja też posta­ram się odpo­wie­dzieć na Wasze ewen­tu­al­ne pyta­nia.