Islamofaszyzm jest realny

- Isla­mo­fa­szyzm to upraw­nio­ne poję­cie. Dżi­ha­dyzm i faszyzm cechu­je pokre­wień­stwo ducha, a opi­nie nie­któ­rych śro­do­wisk, kie­ru­ją­cych się prze­sad­ną popraw­no­ścią poli­tycz­ną, że poje­cie to jest fał­szy­we, są bez­pod­staw­ne – twier­dzi Chri­sto­pher Hit­chens, ame­ry­kań­ski publi­cy­sta na łamach dzien­ni­ka DIE WELT. Hit­chens, woju­ją­cy ate­ista, zna­ny jest ostat­nio ze swo­jej książ­ki “Bóg nie jest cudow­ny. Jak reli­gia zatru­wa wszyst­ko.”

Komen­tu­jąc deba­tę toczo­ną w ame­ry­kań­skich krę­gach nauko­wych mię­dzy lewi­co­wy­mi a kon­ser­wa­tyw­ny­mi inte­lek­tu­ali­sta­mi Hit­chens stwier­dził, że dżi­ha­dyzm przed­sta­wia podob­ne zagro­że­nie dla cywi­li­za­cji jak nie­gdyś faszyzm.

Hit­chens uwa­ża, że ośmie­sza­nie jakie­go­kol­wiek powią­za­nia mię­dzy dżi­ha­dy­zmem a faszy­zmem nale­ży do dobre­go tonu wśród lewi­co­wych myśli­cie­li. Lewi­co­wi i cen­tro­wi inte­lek­tu­ali­ści argu­men­tu­ją, że mówie­nie o isla­mo­fa­szy­zmie jest kolej­nym przy­czyn­kiem do demo­ni­zo­wa­nia isla­mu jako reli­gii prze­mo­cy.

Hit­chens uwa­ża, że poję­cie isla­mo­fa­szy­zmu jest słusz­ne, gdyż dżi­ha­dyzm, jako eks­tre­mi­stycz­ny prze­jaw isla­mu, i ide­olo­gia faszy­zmu opie­ra­ją się na kul­cie mor­der­czej prze­mo­cy, śmier­ci i znisz­cze­nia; oby­dwa nur­ty są wro­ga­mi nowo­cze­sno­ści, cha­rak­te­ry­zu­ją się nostal­gią za minio­ny­mi mocar­stwa­mi, utra­co­ną chwa­łą, a tak­że opę­ta­ne są real­nym lub wyima­gi­no­wa­nym poczu­ciem dozna­ne­go upo­ko­rze­nia, oraz pra­gnie­niem zemsty.