Kard. Kozłowiecki nie żyje

Kar­dy­nał Adam Kozło­wiec­ki nie żyje. Misjo­narz z Zambii zmarł dziś rano w szpi­ta­lu w Lusa­ce. Miał 96 lat.

Adam Kozło­wiec­ki uro­dził się 1 kwiet­nia 1911 roku w Hucie Komo­row­skiej k. Kol­bu­szo­wej. Uczył się w jezu­ic­kich szko­łach, a póź­niej wstą­pił do Towa­rzy­stwa Jezu­so­we­go. Świę­ce­nia kapłań­skie przy­jął w 1937 roku. Niem­cy aresz­to­wa­li go już 10 listo­pa­da 1939 roku — i aż do koń­ca woj­ny mło­dy jezu­ita prze­by­wał w obo­zach kon­cen­tra­cyj­nych w Oświę­ci­mu i Dachau.

Po uwol­nie­niu z obo­zu otrzy­mał pro­po­zy­cję wyjaz­du na misje do Rode­zji Pół­noc­nej (obec­nie Zambia). Tam roz­po­czął odbu­do­wę znisz­czo­nej przez woj­nę pol­skiej misji jezu­ic­kiej. I robił to na tyle sku­tecz­nie, że już w 1950 roku Pius XII mia­no­wał go wika­riu­szem apo­stol­skim, a pięć lat póź­niej pierw­szym bisku­pem Lusa­ki.

I od począt­ku zabrał się nie tyl­ko do budo­wa­nia struk­tur (semi­na­rium, para­fii, nowych misji), ale rów­nież do wal­ki o god­ność czło­wie­ka, nie­za­leż­nie od jego kolo­ru skó­ry. W 1956 roku duchow­ny wydał nakaz przy­ję­cia hin­du­skiej dziew­czyn­ki do szko­ły prze­zna­czo­nej wyłącz­nie dla bia­łych. Dwa lata póź­niej opu­bli­ko­wał list w obro­nie rów­no­ści raso­wej.

W 1959 roku został metro­po­li­tą Lusa­ki. W latach 60. pol­ski jezu­ita zaan­ga­żo­wał się w wal­kę o nie­pod­le­głość Zambii, a tak­że w pra­ce Sobo­ru Waty­kań­skie­go II. Od roku 1964, gdy jego przy­bra­na ojczy­zna odzy­ska­ła nie­pod­le­głość corocz­nie skła­dał rezy­gna­cję ze swo­je­go sta­no­wi­ska i pro­sił, by na jego miej­sce mia­no­wa­no rodo­wi­te­go Zambij­czy­ka. Paweł VI jego pra­gnie­nie speł­nił w 1969 roku.

Od tego momen­tu eme­ry­to­wa­ny arcy­bi­skup powró­cił do nor­mal­nej dzia­łal­no­ści dzusz­pa­ster­skiej. Pra­co­wał jako zwy­czaj­ny dusz­pa­sterz w Chin­gom­be (1970–1973 i 1976–1989), Mum­bwie (1973–1974), Chi­ku­ni (1975–1976), Lusa­ce (1989–1990), Mulun­gu­shi (1990–2002). Ostat­nio pra­co­wał w Mpun­de.

W 1998 roku Jan Paweł II mia­no­wał go kar­dy­na­łem.