Anglikańsko-luterańskie świadectwo o diakonii

Kochać i słu­żyć Panu – to tytuł nowe­go rapor­tu Mię­dzy­na­ro­do­wej Angli­kań­sko-Lute­rań­skiej Komi­sji (ALIC), poświę­co­ne­go pra­cy dia­ko­nij­nej Kościo­łów. Doku­ment sta­no­wi pod­su­mo­wa­nie trze­ciej fazy bila­te­ral­ne­go dia­lo­gu, któ­ry zakoń­czył się w 2011 roku. Tekst ana­li­zu­je zna­cze­nie dia­ko­nii w życiu Kościo­łów z per­spek­ty­wy biblij­nej, histo­rycz­nej oraz teo­lo­gicz­nej.

- Celem rapor­tu koń­co­we­go jest uwi­docz­nie­nie tego, co oby­dwa Kościo­ły wynio­sły z doświad­cze­nia dia­lo­gu oraz dla­cze­go pogłę­bia­ne rela­cje mię­dzy angli­ka­na­mi i lute­ra­na­mi jest moż­li­we – napi­sa­li w przed­mo­wie współ­prze­wod­ni­czą­cy ALIC, lute­rań­ski biskup Tho­mas Nyiwe (Kame­run) oraz angli­kań­ski pry­mas Kana­dy abp Fred Hiltz.

Ofi­cjal­ny dia­log lute­rań­sko-angli­kań­ski trwa od 1972 roku. W wie­lu kra­jach euro­pej­skich oraz w USA, angli­ka­nie (epi­sko­pa­lia­nie) znaj­du­ją się w peł­nej wspól­no­cie Ołta­rza i Ambo­ny z lute­ra­na­mi (Ugo­da z Porvoo) lub też pie­lę­gnu­ją gościn­ność eucha­ry­stycz­ną (Dekla­ra­cja z Miśni).