Ekumeniczne nieszpory z papieżem

O wier­ność Chry­stu­so­wi i eku­me­nicz­ne świa­dec­two wia­ry zaape­lo­wał 12 wrze­śnia br. Bene­dykt XVI pod­czas nie­szpo­rów eku­me­nicz­nych w kate­drze w Raty­zbo­nie. W cza­sach spo­tkań mię­dzy­re­li­gij­j­nych łatwo ule­ga­my poku­sie, aby osła­bić lub zupeł­nie ukryć klu­czo­we wyzna­nie w Jezu­sa Chry­stu­sa. To nie jest służ­ba na rzecz dia­lo­gu. Taką posta­wą spra­wia­my, że Bóg sta­je się coraz bar­dziej dale­ki dla innych, ale tak­że i dla nas – powie­dział Bene­dykt.

W raty­zboń­skiej kate­drze zebra­li się przed­sta­wi­cie­le wie­lu Kościo­łów chrze­ści­jań­skich, a tak­że wyznaw­cy juda­izmu. Roz­wa­ża­nia papie­ża opar­te były na pery­ko­pie z 1. Listu Jana. Na począt­ku Bene­dykt XVI przy­wi­tał pra­wo­sław­nych, wyra­ża­jąc nadzie­ję, iż zbli­ża­ją­ce się posie­dze­nie kato­lic­ko-pra­wo­sław­nej komi­sji teo­lo­gicz­nej w Bel­gra­dzie dopro­wa­dzi do pogłę­bie­nia wspól­no­ty mię­dzy Kościo­łem rzym­sko­ka­to­lic­kim a pra­wo­sła­wiem.

Wiel­kim darem Opatrz­no­ści było zawsze dla mnie to, że jako pro­fe­sor w Bonn mogłem poznać i poko­chać Kościół pra­wo­sław­ny­dzię­ki dwum mło­dym archi­man­dry­tom — póź­niej­sze­mu metro­po­li­cie Sty­lia­no­so­wi Har­kia­na­ki­so­wi oraz Dama­ski­no­so­wi Papan­dre­ou – powie­dział papież. Wyra­ził nadzie­ję, że roz­mo­wy w Ser­bii przy­nio­są pogłę­bie­nie wspól­no­ty w “prze­ka­za­nej przez apo­sto­łów wie­rze, któ­ra doj­rze­je do peł­nej jed­no­ści, aby świat mógł poznać, że Jezus Chry­stus jest Posłań­cem Boga, Bożym Synem, Zba­wi­cie­lem Świa­ta.”

W pozdro­wie­niu skie­ro­wa­nym do Kościo­łów refor­ma­cyj­nych papież wspo­mniał swo­ją współ­pra­cę z lute­rań­ski­mi bisku­pa­mi z Nie­miec. Podzię­ko­wał za moż­li­wość wspól­nej wal­ki o osią­gnię­cie poro­zu­mie­nia z ewan­ge­lic­ki­mi teo­lo­ga­mi, któ­re zakoń­czy­ło się uro­czy­stym pod­pi­sa­niem Wspól­nej Dekla­ra­cji o Uspra­wie­dli­wie­niu mię­dzy Świa­to­wą Fede­ra­cją Lute­rań­ską a Kościo­łem rzym­sko­ka­to­lic­kim w 1999 roku w Augs­bur­gu.

Osią­gnię­te poro­zu­mie­nie nt. nauki o uspra­wie­dli­wie­niu pozo­sta­je wiel­kim, jesz­cze nie­speł­nio­nym zobo­wią­za­niem dla nas wszyst­kich: uspra­wie­dli­wie­nie jest istot­nym tema­tem teo­lo­gii, ale w życiu wier­nych jest dziś pra­wie nie­obec­ne – pod­kre­ślił Bene­dykt. Według papie­ża uspra­wie­dli­wie­ni z łaski przez wia­rę, podob­nie jak dra­ma­tycz­ne wyda­rze­nia współ­cze­sno­ści poka­zu­ją, jak bar­dzo naglą­ce jest mówie­nie o prze­ba­cze­niu, jakie­go od Boga potrze­bu­je cały świat. Świa­do­mość tego, że wobec Boga jeste­śmy win­ni, że grzech jest rze­czy­wi­sto­ścią, któ­ra może być poko­na­na tyl­ko przez Boga sta­ła się dla nowo­cze­sne­go czło­wie­ka obca. Tak­że my sta­li­śmy się w jakiś spo­sób nowo­cze­śni – uwa­ża papież.

Bene­dykt XVI wyra­ził radość, że rów­nież Świa­to­wa Rada Meto­dy­stycz­na dołą­czy­ła w ostat­nim cza­sie do sygna­ta­riu­szy Wspól­nej Dekla­ra­cji.

Komen­tu­jąc sło­wa z 1. Listu Jana 4,14: “A my widzie­li­śmy i świad­czy­my, iż Ojciec posłał Syna jako Zba­wi­cie­la świa­ta” Bene­dykt XVI pod­kre­ślił, że wyzna­nie wia­ry musi prze­ro­dzić się w świa­dec­two. Tak jak autor listu mówił o sobie “my widzie­li­śmy” tak­że i my, jako nowe poko­le­nie, powin­ni­śmy ujrzeć zba­wie­nia, aby­śmy jako widzą­cy mogli skła­dać świa­dec­two o Jezu­sie Chry­stu­sie. Pro­śmy Pana, aby uczy­nił nas widzą­cy­mi. Poma­gaj­my sobie nawza­jem, aby­śmy mogli ujrzeć i uczy­nić widzą­cy­mi ludzi naszych cza­sów. Zaświad­czaj­my o naszej wie­rze tak, aby obja­wi­ła się ona jako siła miło­ści, aby świat uwie­rzył – zaape­lo­wał papież.

Foto: benedikt-in-bayern.de

:: BENEDYKT XVI W BAWARII

:: Gale­ria zdjęć z eku­me­nicz­nych nie­szpo­rów

:: Ekumenizm.pl: Bawar­scy lute­ra­nie zado­wo­le­ni ze spo­tka­nia z papie­żem